ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Ευρωπαικό Συνέδριο για το μέλλον της ΕΕ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Φίλες και φίλοι,

Μπορεί να άλλαξα λίγο τον προγραμματισμό καθώς μια ειλημμένη υποχρέωση δεν μου επιτρέπει να έρθω αύριο, όπως ήταν προγραμματισμένο, να χαιρετήσω στο τέλος της διημερίδας. Έρχομαι στην αρχή. Αυτό ενδεχομένως να έβγαλε λίγο από τον προγραμματισμό τους τους διοργανωτές, αλλά νομίζω ότι το διήμερο αυτό θα είναι εξαιρετικά ουσιαστικό, ένα διήμερο διαλόγου μπροστά στην κρίσιμη εκλογική μάχη που έχουμε μπροστά μας.

Πριν σας διατυπώσω ορισμένες σκέψεις, θα ήθελα εισαγωγικά, ειδικά που σήμερα είναι μια μέρα όπου όλοι έχουμε συγκλονιστεί από ένα αποτρόπαιο γεγονός που συνέβη πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, εν τούτοις όμως είναι σαν να συνέβη δίπλα μας. Θα ήθελα πρώτα απ’ όλα λοιπόν να εκφράσω και από αυτό το βήμα, να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου, να καταδικάσω με τον πιο απόλυτο τρόπο αυτή την αποτρόπαια πράξη της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, αυτή τη φορά στη Νέα Ζηλανδία.

Σε μια μακρινή χώρα, αλλά νομίζω ότι κανείς και καμία δεν είναι πλέον αρκετά μακριά, κανείς και καμία δεν είναι πλέον ασφαλής από μανιασμένους δολοφόνους της φυλετικής, εθνοτικής, θρησκευτικής καθαρότητας.

Και αυτό ας το έχουμε καλά στο μυαλό μας, κυρίως ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους όλοι εκείνοι που προάγουν την ισλαμοφοβία, τη μισαλλοδοξία, το μίσος για τους διαφορετικούς, για το διαφορετικό και το κάνουν μάλιστα, και αυτό είναι το πιο εξοργιστικό, ακόμα και από τα πιο επίσημα βήματα, ακόμα και από τα έδρανα των εθνικών κοινοβουλίων μας ή σε αυτά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Είναι τιμή μου που βρίσκομαι εδώ μαζί σας σε αυτή την εκδήλωση της ευρωομάδας της Αριστεράς για το μέλλον της Ευρώπης, ενόψει των κρίσιμων ευρωπαϊκών εκλογών.

Και θα ήθελα να ευχηθώ σε όλα τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς καλή δύναμη και καλή επιτυχία στην καμπάνια που έχουμε μπροστά μας, ιδιαίτερα όμως στους υποψήφιους της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Νίκο Κούε και τη Βιολέτα Τόμιτς, που θα αγωνιστούν να σηματοδοτήσουν μια άλλη πρόταση για την οικοδόμηση του ευρωπαϊκού μας μέλλοντος.

Και βεβαίως δεν μπορώ, μιας και το ανέφερε ο Γιάννης εισαγωγικά, να μην θυμηθώ το 2014, πριν από πέντε χρόνια, όταν είχα την μεγάλη τιμή να έχω εγώ το χρίσμα του υποψήφιου από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, και να θυμηθώ εκείνο τον ωραίο αγώνα που δώσαμε στην πολιτική συγκυρία εκείνης της περιόδου, έναν αγώνα για να συνεγείρουμε τους ευρωπαϊκούς λαούς και να αφυπνίσουμε την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία μπροστά στον κίνδυνο της εδραίωσης μιας νεοφιλελεύθερης ατζέντας στην Ευρώπη. Τον αγώνα που δώσαμε για να αναδείξουμε τους κινδύνους της καταστροφικής λιτότητας που ήδη από τότε υπονόμευε την ενότητα της Ευρώπης, τραυμάτιζε θανάσιμα τα αισθήματα αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών και έπληττε βαριά το κύρος, την αξιοπιστία και την αποδοχή των ευρωπαϊκών θεσμών στους Ευρωπαίους πολίτες.

Και η αλήθεια είναι πως η Ευρωπαϊκή Αριστερά ήταν πάντα αυτή που προσπαθούσε να ανακόψει τον καλπασμό του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη, ήδη πριν από την πρόσφατη μεγάλη κρίση.

Το 2014, στις προηγούμενες ευρωεκλογές δηλαδή, ήμασταν ήδη παραπάνω από 5 χρόνια σχεδόν εντός της μεγάλης τραπεζικής και δημοσιονομικής κρίσης και 4 τουλάχιστον χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τότε, όλες περιφερειακές χώρες, είχαν εισέλθει σε προγράμματα διάσωσης, όλα τους πανομοιότυπα, βασισμένα στις ίδιες αναποτελεσματικές αρχές, τις ίδιες λαθεμένες συνταγές.

Αρχές εμπνευσμένες από τις πιο σκληρές, ακόμα και επιστημονικά θα έλεγα, περιθωριακές εκδοχές του νεοφιλελευθερισμού, που αγνοούσαν επιδεικτικά την αναγκαία αναπτυξιακή ατζέντα, αγνοούσαν επιδεικτικά τα αιτήματα της εργασίας και βεβαίως την ανάγκη να αναδιαρθρωθούν τα χρέη των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά και τη σημασία να στέκονται οι κοινωνίες στα πόδια τους, να υπάρχει πραγματική οικονομία, να υπάρχει κατανάλωση, να υπάρχει παραγωγή, για να μπορούν να εξυπηρετούνται αυτά τα δυσθεώρητα κρατικά χρέη και τραπεζικά δάνεια.

Μπορεί τότε να ήμασταν βαθιά μέσα στην κρίση, είχαμε όμως την αισιοδοξία και τη δύναμη που μας είχαν δώσει τα κοινωνικά κινήματα και οι κινητοποιήσεις σχεδόν σε όλη την Ευρώπη ενάντια στη λιτότητα, ιδιαίτερα στο Νότο, την αισιοδοξία και τη δύναμη πως θα μπορέσουμε να τα βάλουμε με τις πανίσχυρες δυνάμεις που καθόριζαν τις εξελίξεις στην Ευρώπη.

Από τότε βεβαίως κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, αλλά νομίζω ότι αν μπορούμε να βγάλουμε ένα πρώτο συμπέρασμα σήμερα, πέντε χρόνια μετά, λίγο πριν ξεκινήσουμε μια νέα καμπάνια για τις ευρωπαϊκές εκλογές, είναι ότι η κριτική μας που ασκήσαμε δημόσια πέντε χρόνια πριν, με αφορμή τις ευρωεκλογές του 2014, αλλά και η προειδοποίησή μας απέναντι σε μια Ευρώπη που θύμιζε, σήμερα ακόμα περισσότερο, τον υπνοβάτη που πορεύεται προς το γκρεμό, η κριτική μας λοιπόν αλλά και η προειδοποίησή μας μόνο αβάσιμες δεν αποδείχτηκαν τα πέντε αυτά χρόνια που πέρασαν.

Η δική μας προσπάθεια εδώ στην Ελλάδα για τον τερματισμό της λιτότητας συγκρούστηκε με τα τείχη της βίαιης αντίδρασης των ευρωπαϊκών θεσμών.

Περάσαμε και συναρπαστικές αλλά και δύσκολες ταυτόχρονα στιγμές.

Για πρώτη φορά σε μια χώρα της ευρωζώνης υπήρχε ένας εκλογικός θρίαμβος της αριστεράς και των δυνάμεων που είχαν και έχουν σαφή στόχο ενάντια στην πολιτική της ακραίας λιτότητας, τη νεοφιλελεύθερη πολιτική,

Υπήρξαν λοιπόν στιγμές συναρπαστικές αλλά και στιγμές σφοδρής σύγκρουσης. Υπήρξαν και στιγμές δύσκολες.

Σήμερα όμως μπορούμε να πούμε ότι η δική μας προσπάθεια εδώ στην Ελλάδα για τον τερματισμό της λιτότητας, μέσα από συγκρούσεις αλλά και δύσκολους συμβιβασμούς, έχει οδηγηθεί σε ένα δρόμο που φαίνεται ότι οδηγεί σε ξέφωτο, που φαίνεται ότι έχει σαφή πλέον ορίζοντα.

Ξεκινήσαμε σιγά-σιγά να χτίζουμε ένα νέο κοινωνικό κράτος σε γερές βάσεις, επαναφέραμε την οικονομία μας σε τροχιά ανάπτυξης, εξορθολογήσαμε τα δημόσια οικονομικά, κυρίως όμως καταφέραμε να ολοκληρώσουμε ένα δύσκολο πρόγραμμα προσαρμογής, σαφώς ηπιότερο δημοσιονομικά, στοχευμένο σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Κυρίως όμως το καταφέραμε αυτό προστατεύοντας τις λαϊκές εκείνες δυνάμεις, την κοινωνική εκείνη κατηγορία την οποία είμαστε ταγμένοι να εκπροσωπούμε. Τους πολλούς και τους αδύναμους.

Και βεβαίως δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για σημαντικές νίκες για τις δυνάμεις της εργασίας. Για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των εργασιακών δικαιωμάτων, γιατί θέλουμε μια οικονομική ανάπτυξη που να τροφοδοτείται από την εργασία και όχι από τη συντριβή της εργασίας. Διότι εμείς, αντίθετα με τους νεοφιλελεύθερους, δεν θεωρούμε τη μείωση της ανεργίας ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης, αλλά ως προϋπόθεση της ανάπτυξης.

Βεβαίως και σε άλλα, για να μην μονοπωλώ τη συζήτηση με βάση τα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα, να πω ότι και σε άλλα σημεία, σε άλλες χώρες της Ευρώπης είχαμε παραδείγματα όπου με δυσκολίες, με πισωγυρίσματα, είχαμε σημαντικές νίκες.

Και αναφέρομαι ιδιαίτερα στην Πορτογαλία, όπου οι προοδευτικές δυνάμεις, οι Σοσιαλιστές, οι Κομμουνιστές, η Αριστερά , οι Πράσινοι, ήρθαν άξαφνα, δεν το περιμέναμε, σε μια προγραμματική συνεννόηση και συγκρότησαν κυβέρνηση για ένα πρόγραμμα εξόδου από την ύφεση και την υψηλή ανεργία.

Ενώ πιο πρόσφατα, είδαμε να αναπτύσσεται ένας παρόμοιος διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων και στην Ισπανία, πάνω σε ένα πρόγραμμα για την ανάταξη της εργασίας, για την επαναφορά των εργασιακών δικαιωμάτων και για την αύξηση των δημόσιων δαπανών προκειμένου να τονωθεί η ενεργός ζήτηση της οικονομίας.

Μπορεί να είναι σημαντικά αυτά που πετύχαμε στις χώρες του Νότου, εκεί όπου είχαμε νίκες για τις δυνάμεις της προόδου όλα αυτά τα χρόνια, όμως οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι στη συνολικότερη εικόνα της Ευρώπης δεν είναι αρκετή για να διαμορφώσουμε μια αισιόδοξη εικόνα.

Γιατί σε γενικότερο επίπεδο στην Ευρώπη, τα ίδια αναποτελεσματικά και εχθρικά προς τους λαούς, και κυρίως προς τους αδύναμους και τους πολλούς, δόγματα κυριαρχούν ακόμη και ιδίως κυριαρχούν ακόμη στα κέντρα λήψης αποφάσεων, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, έτσι όπως έχουμε μάθει να τα ονομάζουμε αυτά τα κέντρα αποφάσεων τα τελευταία χρόνια.

Οι ίδιες εμμονές της νεοφιλελεύθερης οικονομικής ορθοδοξίας για τη διαρκή ενίσχυση του κεφαλαίου, τη διαρκή και αέναη ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος της μισθωτής εργασίας.

Και, οι ίδιες πρακτικές έλλειψης λογοδοσίας, έλλειψης δημοκρατικής νομιμοποίησης, οι ίδιες πρακτικές τεχνοκρατικής διακυβέρνησης και περιφρόνησης της βούλησης των λαών και βεβαίως της περιφρόνησης των πιο ανίσχυρων κρατών, δηλαδή των πιο μικρών κρατών συγκριτικά και ανάλογα με την οικονομική τους δύναμη και με την ισχύ τους στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Από αυτήν την άποψη λοιπόν, θα έλεγε κανείς, για να έρθω στον αρχικό ειρμό της τοποθέτησής μου, ότι πριν από πέντε χρόνια είχαμε προειδοποίηση γι’ αυτό που θα συνέβαινε. Και συνεπώς δεν μπορεί κανείς να πει πως για μας τουλάχιστον δεν ήταν αναμενόμενο να δούμε αυτό το κύμα εθνικιστικών αναδιπλώσεων που είδαμε στην Ευρώπη όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν από την προηγούμενη ευρωεκλογική αναμέτρηση.

Ξεκινώντας, μιας και μιλάμε για εθνικιστικές αναδιπλώσεις, να ξεκινήσουμε από μία που εξελίσσεται και σε θρίλερ καθώς και δεν μπορούμε να δούμε και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα και έχουμε χάσει κάθε εκδοχή, πρόβλεψη για το τι θα συμβεί, αναφέρομαι στο περίφημο Brexit, ένα Brexit το οποίο έχει βάλει μια τόσο σημαντική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια πρωτοφανή πολιτική κρίση εδώ και τρία χρόνια, από την οποία αδυνατεί να εξέλθει. Οι δυνάμεις εκείνες που υπερασπίστηκαν αυτή την προοπτική και σε ότι αφορά τα φυσικά πρόσωπα, τη φυσική ηγεσία που προπαγάνδισε αυτή την εκδοχή έχει χαθεί από τον ορίζοντα, την επόμενη μέρα εξαφανίστηκαν και βρέθηκαν όλοι οι υπόλοιποι να ψάχνουν να βρουν τον τρόπο μέσα από τον οποίον θα λύσουν ένα γρίφο, ένα σταυρόλεξο, το οποίο μάλλον είναι δισεπίλυτο.

Αλλά βεβαίως δεν είναι μόνο το Brexit. Είναι και η θλιβερή ενδυνάμωση, ανάδυση ακροδεξιών, ξενοφοβικών, ρατσιστικών δυνάμεων σε μια σειρά από χώρες της Ευρώπης, ακόμα και σε κάποιες που φημίζονταν για τις δημοκρατικές τους παραδόσεις, και για τη σταθερότητα των πολιτικών τους θεσμών.

Πάνω στο έδαφος της κρίσης σε όλες αυτές τις χώρες η ακροδεξιά πέτυχε να εκφράσει τον θυμό και την απογοήτευση των λαϊκών μαζών και κυρίως να κερδίσει από τη δυσαρέσκεια, δυσαρέσκεια που είχε προκληθεί από τις κραυγαλέες αποτυχίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και της διαχείρισης της μεγάλης οικονομικής κρίσης.

Όμως, κι αυτό πρέπει να μην ξεφεύγει από την οπτική μας, η ακροδεξιά εκφράζει μεν την οργή και την απογοήτευση λαϊκών δυνάμεων, αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν εναντιώνεται στα πανίσχυρα συμφέροντα των ελίτ σε κάθε χώρα ξεχωριστά, των ισχυρών. Εκφράζει μεν τον θυμό και τη δυσαρέσκεια, αλλά δεν εκπροσωπεί τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των πολλών.

Παρουσιάζεται ως αντισυστημική δύναμη παντού, αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν εναντιώνεται στο οικονομικό κατεστημένο.

Ούτε στο ελάχιστο δεν αποπειράται να μετριάσει την κυριαρχία του κεφαλαίου επί των δυνάμεων της εργασίας.

Το αντίθετο.

Εκεί όπου έχουν καταφέρει δυνάμεις τέτοιες να κερδίσουν εξουσία, να βρεθούν σε θέσεις διακυβέρνησης, να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες, επιχειρούν και προωθούν τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι βεβαίως οι μεταρρυθμίσεις του περιβόητου Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία για την ασυδοσία του κεφαλαίου απέναντι στην εργασία, για να μην υπάρχει ωράριο και να υπάρχει απεριόριστη δυνατότητα και ασυδοσία στις απολύσεις. Και αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις προωθούν ομοϊδεάτες του στην Αυστρία και σε άλλες χώρες.

Να μην ξεχνάμε λοιπόν ότι η ακροδεξιά μοιράζεται με το νεοφιλελευθερισμό την ίδια κοινωνική φιλοσοφία.

Την ίδια περιφρόνηση των αδύναμων, των νικημένων, την ίδια επιθυμία για τη συντριβή και, επιτρέψτε μου την έκφραση, για την εκκαθάριση των μη προσαρμόσιμων.

Και το πιο ανησυχητικό λοιπόν, είναι ότι βλέπουμε ότι αυτό το κυρίαρχο οικονομικό δόγμα, η νεοφιλελεύθερη οικονομική θρησκεία, ας το πω έτσι, μετατοπίζεται από το πολιτικό όχημα των μετριοπαθών, των κομμάτων της μετριοπαθούς κεντροδεξιάς, από τα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα, που είχαν τα περισσότερα απ’ αυτά προσχωρήσει στη νεοφιλελεύθερη δοξασία, στο όχημα το πολιτικό της ακραίας δεξιάς, στο όχημα της ακροδεξιάς. Γι αυτό και πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο εξαιρετικά επικίνδυνο.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Φίλες και φίλοι,

Απομένουν λοιπόν δύο μήνες ως τις εξαιρετικά κρίσιμες ευρωπαϊκές εκλογές. Εγώ θα έλεγα ότι αυτές οι ευρωπαϊκές εκλογές είναι μάλλον υπαρξιακού χαρακτήρα για την Ε.Ε. Πρώτη φορά που είναι τόσο κρίσιμες από την ίδρυση της Ε.Ε., διότι οι συσχετισμοί που θα τη διαμορφώσουν, φαντάζουν απειλητικοί σε σχέση με τα προβλήματα που έχουμε να διαχειριστούμε.

Και τα προβλήματα που έχουμε να διαχειριστούμε δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση. Κυρίως τα προβλήματα που έχουμε να διαχειριστούμε είναι το αν η Ε.Ε. μπορεί να αντέξει να διατηρήσει το ίδιο θεσμικό πλαίσιο που είχε μέχρι σήμερα και τις ίδιες, ας το πούμε έτσι, ιδρυτικές αρχές.

Απομένουν λοιπόν δύο μήνες από τις εξαιρετικά κρίσιμες ευρωεκλογές και εμείς, οι δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, έχουμε πρώτα απ’ όλα καθήκον να ξεδιαλύνουμε και προτεραιοποιήσουμε τα πολιτικά μέτωπα που έχουμε μπροστά μας.

Κατά την εκτίμησή μας έχουμε καθήκον να δώσουμε τη μάχη αυτή κυρίως απέναντι σε δύο μέτωπα:

Ενάντια στη λιτότητα και το νεοφιλελευθερισμό , το μέτωπο που αναδείξαμε και πριν πέντε χρόνια, αλλά και ενάντια στην ακροδεξιά και το εθνικιστικό μίσος.

Και δεν πρέπει να επιτρέψουμε για πολύ ακόμα να καρπώνεται τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τις αποτυχημένες οικονομικές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού η Νέα Ακροδεξιά της Ευρώπης, η οποία πολλές φορές δίνει την εντύπωση, παρά το γεγονός ότι σε κάθε χώρα ξεχωριστά βασικό της χαρακτηριστικό είναι το μίσος προς τον άλλον, το διπλανό, το διαφορετικό, και η εθνικιστική περιχαράκωση, δίνει την εντύπωση μιας νέας διεθνούς, ευρωπαϊκής και παγκόσμιας. Μιας μαύρης διεθνούς όμως.

Όμως θα έλεγα ότι για να το πετύχουμε αυτό δεν αρκεί να διαθέτουμε απλά, όχι ότι δεν είναι απαραίτητο, αλλά δεν αρκεί λέω, να διαθέτουμε ένα αντινεοφιλελεύθερο και ευρωκριτικό πολιτικό πρόγραμμα. Πρέπει την ίδια στιγμή να προσφέρουμε και στους ευρωπαϊκούς λαούς, στους πολίτες στους οποίους απευθυνόμαστε και μια σύγχρονη εύληπτη και πειστική εναλλακτική λύση.

Για να ξεριζώσουμε το μίσος και τον φόβο που θρέφουν την Άκρα Δεξιά, πρέπει να γίνουμε ικανοί, όχι μόνο να καταδεικνύουμε το πρόβλημα, αλλά να παράγουμε και απαντήσεις και πολιτικά παραδείγματα συγκεκριμένα για τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων.

Γιατί μάχιμο πρόγραμμα δεν είναι ένα πρόγραμμα που διακηρύττει απλά την αντικαπιταλιστική μας διάθεση σε κάθε του σελίδα.

Αλλά ένα πρόγραμμα που δείχνει ότι είμαστε έτοιμοι και ικανοί να δουλέψουμε με τους πολίτες για να αλλάξουμε τα πράγματα, τη ζωή τους την καθημερινότητά τους, όχι σε ένα αβέβαιο μέλλον, αλλά σήμερα.

Έχω την αίσθηση ότι η Ευρωπαϊκή Αριστερά και τα κόμματά της δεν στερούνται στρατηγικού οράματος. Δεν στερούνται στρατηγικής. Έχουμε στρατηγική, μπορεί να εκφραστεί με ένα ωραίο σύνθημα, για την Ευρώπη των πολλών.

Μια ενωμένη, δημοκρατική Ευρώπη, αναγεννημένη στη βάση ενός νέου Κοινωνικού Συμβολαίου ισότητας, κοινωνικής ανάπτυξης και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.

Για να καταφέρουμε να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κυριαρχία και να αρχίσει να γίνεται βήμα-βήμα πράξη αυτή η «Ευρώπη των πολλών», χρειαζόμαστε όμως, όχι μόνο να μιλάμε για τους πολλούς αλλά, κατά την άποψή μου, κυρίως χρειαζόμαστε να τους φέρουμε κοντά μας.

Με δυο λόγια, να το πω απλά, πέρα από στρατηγική και πρόγραμμα για τους πολλούς, η Ευρωπαϊκή Αριστερά χρειάζεται να βρει τον τρόπο, αλλά να το πιστέψει κιόλας ότι το χρειάζεται, να συμμαχήσει με τους πολλούς.

Χρειαζόμαστε σήμερα μια συμμαχία ευρύτατη, με τις κοινωνικά αποκλεισμένες και συμπιεσμένες κοινωνικές τάξεις και ομάδες, με όλους όσους κλήθηκαν να πληρώσουν το κόστος μιας διεθνούς κρίσης που δεν δημιούργησαν.

Αλλά και με τις πολιτικές δυνάμεις που συνομολογούν, έστω και με αντιφάσεις και με διαφορές πολλές μεταξύ μας, αλλά με όλες τις πολιτικές εκείνες δυνάμεις που συνομολογούν ότι η Ευρώπη και οι λαοί της χρειάζονται επειγόντως αλλαγή πορείας.

Χρειαζόμαστε δηλαδή μια ευρεία κοινωνική και πολιτική προοδευτική συμμαχία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μια προοδευτική συμμαχία με βασικό στόχο την αναχαίτιση της ακροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού.

Θα έλεγα ότι έχουμε ιστορικό καθήκον να συνειδητοποιήσουμε πόσο κρίσιμες είναι οι στιγμές για την Ευρώπη και υπ΄ αυτή την έννοια να προωθήσουμε και να εργαστούμε για να αγωνιστούμε από κοινού με όλες εκείνες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις παρά τις διαφορές μας, προκειμένου να αλλάξουμε τη σημερινή, ζοφερή πραγματικότητα.

Και να δείξουμε στην πράξη ότι δεν είναι φυσικό φαινόμενο οι κοινωνικές ανισότητες, όπως ισχυρίζονται οι νεοφιλελεύθεροι.

Και ότι δεν ευθύνονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, ο αδύναμος διπλανός για τα κοινωνικά δεινά και για την σημερινή υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης, όπως ισχυρίζονται οι ρατσιστές και εθνικιστές ακροδεξιοί.

Για να γίνουμε πειστικοί, πρέπει να ξαναπιάσουμε το νήμα του διεθνισμού των νέων κοινωνικών κινημάτων και της ίδιας μας της ιστορικής κληρονομιάς.

Να ξεφύγουμε από τον εθνοκεντρισμό και τον ιδιότυπο εθνικισμό κομματιών της Αριστεράς, που επιχειρούν να απαντήσουν στην άνοδο της Ακροδεξιάς με τον πιο αυτοκαταστροφικό και βλαπτικό τρόπο.

Ναι, χρειαζόμαστε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα. Πολύ ριζοσπαστικότερο από αυτό που έχει παρουσιάσει η σοσιαλδημοκρατία σήμερα στην Ευρώπη και που έχει κι αυτή μεγάλη ευθύνη, διότι διολίσθησε στην κυρίαρχη λογική σε πολλές περιπτώσεις, σε πολλές χώρες, στην κυρίαρχη λογική του νεοφιλελευθερισμού.

Αλλά χρειαζόμαστε μια ξεκάθαρη τοποθέτηση στο θέμα της Ευρώπης ταυτόχρονα. Ναι στο ριζοσπαστικό πρόγραμμα. Πιο ριζοσπαστικό απ’ αυτό των σοσιαλδημοκρατών. Πιο ριζοσπαστικό απ’ αυτό των Πράσινων. Αλλά και σαφή τοποθέτηση στο ερώτημα, αν είμαστε με την Ευρώπη ή όχι. Ή αν επιθυμούμε την επιστροφή στο έθνος-κράτος, στη λογική δηλαδή ότι οι λαϊκές τάξεις, το λαϊκό κίνημα σε κάθε χώρα ξεχωριστά θα βρει τη λύση, ανταγωνιζόμενο τα αντίστοιχα κινήματα στις διπλανές χώρες.

Αυτή η λογική είναι έξω από τη δική μας αντίληψη για το πού αυτή τη στιγμή βρίσκεται το πεδίο της ταξικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το πεδίο της ταξικής και πολιτικής αντιπαράθεσης για τη δική μας Αριστερά βρίσκεται στην Ευρώπη και εκεί οφείλουμε να δώσουμε τις μάχες.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση εμείς εδώ στην Ελλάδα έχουμε πάρει πρωτοβουλίες εν όψει των ευρωεκλογών και έχουμε απευθύνει ένα κάλεσμα, με αυτοπεποίθηση και τόλμη, σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου που αντιλαμβάνονται το κρίσιμο διακύβευμα, αντιλαμβάνονται την ανάγκη να συγκρουστούμε μετωπικά με το νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά, να ενώσουμε δυνάμεις.

Πιστεύω ότι με την ίδια αυτοπεποίθηση και τόλμη πρέπει ως Ευρωομάδα της Αριστεράς να απευθυνθούμε συνολικότερα στην Ευρώπη. Και να απευθυνθούμε σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις παρά τις σημαντικές διαφορές που έχουμε.

Από τους Πράσινους και τους Σοσιαλιστές, που επανατοποθετούνται πολιτικά, μέχρι τους ριζοσπάστες της Αριστεράς, χωρίς αποκλεισμούς σε ένα μεγάλο, ενωτικό μέτωπο για την Ευρώπη των πολλών.

Για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση της δημοκρατίας.

Για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας και δίκαιης ανάπτυξης.

Για να σταματήσουμε τον εκφασισμό της δημόσιας σφαίρας και της πολιτικής στην Ευρώπη.

Σε αυτούς τους δύο μήνες που απομένουν, λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να αφοσιωθούμε ως Ευρωπαϊκή Αριστερά σε αυτόν τον μεγάλο στόχο, με γενναιότητα, με τόλμη και με αλληλεγγύη.

Αυτός είναι ο ιστορικός ρόλος της Αριστεράς:

Να πηγαίνει μπροστά τις εξελίξεις προς όφελος των λαών.

Κι όχι να μένει κλεισμένη στα υπνωτήρια της πολιτικής αυτοεπιβεβαίωσης.

Ως ΣΥΡΙΖΑ, ως μια δύναμη που εν πάση περιπτώσει θεωρώ είναι σημείο αναφοράς σήμερα για την Αριστερά και όχι μόνο στην Ευρώπη, δηλώνουμε παρόντες, παρόντες και παρούσες, για να μην ξεχνάμε και τη φεμινιστική διάσταση στον πολιτικό μας λόγο, δηλώνουμε παρόντες και παρούσες σε αυτή τη μεγάλη πολιτική μάχη.

Και είμαι αισιόδοξος, έχω την αισιοδοξία της βούλησης, εν πάση περιπτώσει, για να είμαι πιο σαφής, και όχι της γνώσης των πραγμάτων, αλλά έχω την αισιοδοξία που πρέπει να μας δίνει η βούληση και η επιθυμία να προχωρήσουμε μπροστά, ότι μπορούμε να πετύχουμε σημαντικά πράγματα, αν το τολμήσουμε.

Πιστεύω δηλαδή ότι, παρά τους δυσμενείς πολιτικούς συσχετισμούς, η επόμενη μέρα των ευρωεκλογών θα είναι μια μέρα που μπορεί να βρει ενωμένες τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, προκειμένου να αποτελέσουν όλες μαζί –και το μπορούν όλες μαζί- ένα ικανό ανάχωμα στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, του εκφασισμού και της ακροδεξιάς.

Με αυτές τις σκέψεις ελπίζω να μπόλιασα λίγο τη συζήτησή σας και είμαι βέβαιος ότι θα είναι παραγωγική,

Σας ευχαριστώ θερμά.

Δέκα λεπτά ΣΥΡΙΖΑ

Το δεκάλεπτο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ.

«Στις 25 Γενάρη το δίλημμα απέναντι στον ελληνικό λαό είναι καθαρό: Συνέχιση μνημονίου ή ΣΥΡΙΖΑ - Υποταγή ή αποφασιστική σκληρή διαπραγμάτευση - Λιτότητα ή ανάπτυξη - Ζητάμε τη δύναμη για να κάνουμε την Ελλάδα αυτοδύναμη».

Να σταματήσουμε την παράνοια του χρέους
Πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ειδική περίπτωση και η κρίση χρέους δεν είναι ελληνική αλλά ευρωπαϊκή.
Για αυτό και ζητάμε τη σύγκληση «Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Χρέους» με στόχο μια λύση ανάλογη με αυτήν που έδωσε η Διεθνής Διάσκεψη του Λονδίνου για την ίδια τη Γερμανία.
Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο. Έγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2014.

10 λεπτά ΣΥΡΙΖΑ - δείτε το βίντεο

«Ρήτρα ανάπτυξης» στην αποπληρωμή του υπόλοιπου, έτσι ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
Περίοδο χάριτος, δηλαδή «moratorium», στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη.
Εξαίρεση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Συμφωνία για «Ευρωπαϊκό New Deal», με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Ποσοστική χαλάρωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων.
Μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης

1. Δωρεάν ρεύμα σε 300.00 νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχειας
2. Πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης για τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά
3. Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους – Δραστική μείωση συμμετοχής των πολιτών στη φαρμακευτική δαπάνη
4. Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης (25-30.000 διαμερίσματα με επιδότηση ενοικίου 3 ευρώ/τ.μ.) σε πρώτη φάση

5. Δώρο Χριστουγέννων στους χαμηλοσυνταξιούχους με σύνταξη έως 700 ευρώ
6. Ειδική κάρτα μετακίνησης για μακροχρόνια άνεργος και φτωχούς
7. Κατάργηση ειδικού φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης
Το μνημόνιο τελειώνει στις 25 Γενάρη
Η λιτότητα είναι και παράλογη και καταστροφική.
Εμείς επιμένουμε ότι:
Το χρέος για να αποπληρωθεί χρειάζεται γενναία αναδιάρθρωση.
Και σε αυτό κανένας σοβαρός αναλυτής σε όλη την Ευρώπη δε μπορεί παρά να συμφωνήσει.
Και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι είναι δίκαιο και λογικό να μπει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης!
Με βάση αυτές τις απλές και ρεαλιστικές θέσεις:
Πρώτον:
Απορρίπτουμε τη λογική των εξωπραγματικών πρωτογενών πλεονασμάτων που είναι το άλλο όνομα της λιτότητας. Που είναι η ίδια η λιτότητα.
Και παραμένουμε σταθεροί στην επιδίωξη πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών καθώς και στην ανάγκη εξαίρεσης από τον υπολογισμό του ελλείμματος του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
Δεύτερον:
Επιδιώκουμε την συμφωνία για αναπτυξιακά εργαλεία, που θα συμβάλλουν στην συνολική ανάπτυξη που αφορά όλους τους πολίτες
Τρίτον:
Προστατεύουμε το Τραπεζικό σύστημα στα πλαίσια της ΕΚΤ και εγγυόμαστε τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών
Τέταρτον:
Διαπραγματευόμαστε εντός των πλαισίων της ευρωπαϊκής ένωσης και των ευρωπαϊκών θεσμών στα πλαίσια μιας ρεαλιστικής συμφωνίας για το χρέος και την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας για αμοιβαία ωφέλεια (ρήτρα ανάπτυξης, περίοδος χάριτος, εξαίρεση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, συμφωνία Ευρωπαϊκού «NewDeal»)
Σπάμε το τρίγωνο της διαφθοράς και της διαπλοκής μεταξύ πολιτικών κομμάτων – οικονομικής ολιγαρχίας και ΜΜΕ - Τραπεζών.
Για τα πολιτικά κόμματα ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται:
Να αναμορφώσει το πλαίσιο του τραπεζικού δανεισμού των κομμάτων, με τη θέσπιση ανώτατου ορίου δανεισμού, απαγόρευση του μακροπρόθεσμου δανεισμού και γενική απαγόρευση δανειοδότησης πάνω από ένα μικρό μέρος της κρατικής χρηματοδότησης
Να προωθήσει τον πλήρη έλεγχο και διαφάνεια για τα οικονομικά των κομμάτων
Για τα ΜΜΕ:
Ενεργοποιούμε άμεσα τις διατάξεις των νόμων, οι οποίες:
(α) επιτρέπουν στην Τράπεζα της Ελλάδος ή στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές να διενεργούν ελέγχους για την προέλευση της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων ενημέρωσης, και
(β) ισχύουν για όλες τις Ανώνυμες Εταιρείες και προβλέπουν ότι μια ζημιογόνα επιχείρηση δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί επ' αόριστον χωρίς να ανακεφαλαιοποιείται.
Προκηρύσσουμε από μηδενική βάση διαγωνισμό για τις άδειες λειτουργίας ΜΜΕ.
Στο πεδίο των δημοσίων συμβάσεων, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αναθεωρήσει το θεσμικό πλαίσιο που τις διέπει, σεβόμενη την αντίστοιχη ευρωπαϊκή νομοθεσία.
To μήνυμα των εκλογών
Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέες και οι νέοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι αγρότισσες και οι αγρότες έχουν ήδη πάρει την απόφαση να γυρίσουν σελίδα γι’ αυτόν τον τόπο.
Γι’ αυτό, και στις 25 Γενάρη το δίλημμα απέναντι στον ελληνικό λαό είναι καθαρό:
Συνέχιση μνημονίου ή ΣΥΡΙΖΑ
Υποταγή ή αποφασιστική σκληρή διαπραγμάτευση
Λιτότητα ή ανάπτυξη
Ζητάμε τη δύναμη για να κάνουμε την Ελλάδα αυτοδύναμη.
Ζητάμε αυτοδυναμία στη Βουλή για να δώσουμε αυτοδυναμία στο λαό μας.
Σας καλώ λοιπόν, φίλες και φίλοι να ψηφίσετε με το χέρι στην καρδιά και το βλέμμα στο μέλλον για το ίδιο το μέλλον.
Και το μέλλον έχει όνομα.
Και το όνομα είναι ελπίδα.
Η ελπίδα έρχεται!
Η ελπίδα θα σαρώσει!
Και η αισιοδοξία!
Και θα ξαναχτίσουμε μια Ελλάδα όπως μας αξίζει!

Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

03 Ιανουαρίου 2015

«Συντρόφισσες και σύντροφοι

Υπάρχουν στιγμές κρίσιμες στην ιστορία των ανθρώπων και των λαών.
Και όλοι ξέρουμε ότι ζούμε μια τέτοια στιγμή.
Μια στιγμή που θα καθορίσει για πολλά χρόνια το μέλλον της χώρας.
Μια στιγμή ιστορική.
Σε τέτοιες στιγμές, όπως λέει ο δικός μας Αναγνωστάκης:
Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος.
Με αποφασιστικότητα, με σταθερότητα, με ευθύνη.
Δεν θα παρασυρθούμε λοιπόν από τον άνεμο των δημοσκοπήσεων.
Ούτε από τις ανοίκειες και ανήθικες επιθέσεις των αντιπάλων μας.
Ούτε από τις κάθε λογής προβοκάτσιες εις βάρος μας.
Ούτε από τις απειλές των άσπονδων φίλων της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά εργαστήρια της λιτότητας.
Θα συζητήσουμε και θα αποφασίσουμε συλλογικά με μοναδικό μας γνώμονα ότι έχουμε μόνο μια δυνατότητα: Να νικήσουμε.
Να εξασφαλίσουμε τη μεγάλη νίκη του λαού μας στις εκλογές που έχουμε μπροστά μας.
Μια νίκη που είναι βέβαιη, όπως με βλέπετε και σας βλέπω.
Αρκεί να δώσουμε όλοι μαζί, με ενότητα και αποφασιστικότητα, με σταθερότητα και ευρύτητα, με την καρδιά και με το νου, τη μάχη από σπίτι, σε σπίτι.
Από πόλη σε πόλη.
Και από χωριό σε χωριό.

Αυτό συζητάμε σήμερα.
Και αυτές τις αποφάσεις θα λάβουμε σήμερα.
Για να κάνουμε όσο γίνεται μεγαλύτερη,
όσο γίνεται πιο αδιαμφισβήτητη, πιο αποφασιστική,
την εκλογική μας νίκη.
Και ταυτόχρονα για να δεσμευτούμε εκ νέου στο αδιαπραγμάτευτο πρόγραμμά μας.
Βάζοντας τέλος στην κοινωνική τραγωδία, στον εφιάλτη της λιτότητας και του αυταρχισμού.
Βάζοντας τέλος στη βαρβαρότητα.
Αλλά και το μαχαίρι βαθιά στο κόκκαλο της διαφθοράς, της διαπλοκής, της προκλητική αδικίας.

Γι' αυτό δεν είναι υπερβολή να πω, ότι  σ' αυτό το συνέδριο σήμερα δε δίνουν το «παρών» μόνο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο συνέδριό μας σήμερα είναι παρούσα όλη η Ελλάδα.
Όχι βέβαια η Ελλάδα των μνημονίων και των παπαγάλων τους.
Αλλά η Ελλάδα του αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Η Ελλάδα της φτώχειας και της αξιοπρέπειας που δεν παραδίνεται στη μοίρα της, αλλά πασχίζει να την αλλάξει.
Η Ελλάδα που απαιτεί δικαιοσύνη.
Η Ελλάδα που επιμένει κι αντιστέκεται.
Η Ελλάδα που ελπίζει.
Η Ελλάδα της δημοκρατίας, που ξεπερνάει κομματικούς φραγμούς και κατασκευασμένες φοβίες, για να διεκδικήσει το δίκιο της.

Αυτή η Ελλάδα μας τραβάει όλους από το μανίκι.
Και απαιτεί να υπηρετήσουμε με ευθύνη, με αποφασιστικότητα, με  γενναιότητα, με αποτελεσματικότητα, με ενότητα, τη μεγάλη υπόθεση της απελευθέρωσής της από την απολυταρχία των μνημονίων.

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Λέμε και ακούμε συχνά, ότι κανένας δεν μπορεί να σταματήσει ένα λαό, αποφασισμένο να διεκδικήσει το δίκιο του.
Αυτό είναι σωστό.
Θα πρέπει όμως πιστεύω να προσθέσουμε και κάτι:
Και όταν αυτοί που έχουν ταχθεί να οδηγήσουν αυτό το λαό, έχουν όχι μόνο το θάρρος, αλλά και το νου που χρειάζεται για να αντιμετωπίσουν έναν αδίστακτο αντίπαλο.
Και ξέρουμε πόσο αδίστακτος είναι ο δικός μας αντίπαλος.
Όχι μόνο η φθαρμένη κυβέρνηση Σαμαρά.
Αλλά και το γερασμένο, αμαρτωλό και αδιόρθωτο σύστημα εξουσίας που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε πεδίο ασυδοσίας.
Και την ενημέρωση σε προπαγάνδα φόβου.
Τη δημοκρατία σε βιομηχανία τροπολογιών και πράξεων νομοθετικού περιεχομένου.
Και την εθνική κυριαρχία σε πουκάμισο αδειανό.

Η εκλογική μάχη ξεκίνησε εδώ και λίγες μέρες, όπως ακριβώς τελείωσε αυτή του 2012.
Ο κος Σαμαράς κρύβεται από το φως και ανασύρει φαντάσματα.
Νεκρανασταίνει το φόβο.
Νεκρανασταίνει το  Grexit.
Νεκρανασταίνει τη χρεοκοπία.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, χωρίς κανένα σεβασμό στο αξίωμά του, σέρνει αυτό το χορό των ζόμπι.
Με μουσική υπόκρουση το ψέμα σε όλες τις εκδοχές του.

Και προσέξτε που έχει φτάσει. 
Να χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΛΗΘΕΙΑ σε μια εκστρατεία ψέματος.

Πότε όμως έλεγε αλήθεια και πότε ψέματα ο κος Σαμαράς;
Αλήθεια έλεγε όταν καταδίκαζε το μνημόνιο;
Ή όταν το διαφήμιζε και το εφάρμοζε;

Αλήθεια όταν αναλάμβανε τις 18 προεκλογικές δεσμεύσεις διαπραγμάτευσης;
Ή όταν ως πρωθυπουργός υλοποιούσε τα ακριβώς τα αντίθετα.

Αλήθεια όταν προπαγάνδιζε ότι η Ελλάδα μπήκε στο δρόμο της σταθερότητας και της ανάπτυξης.
Ή τώρα που θρηνεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.

Η απάντηση είναι ότι ο κος Σαμαράς αλήθεια λέει πάντα. Γιατί η μόνη αλήθεια του  είναι η εξουσία.
Μια εξουσία μάλιστα στην υπηρεσία των συμφερόντων που θέλουν την Ελλάδα οικόπεδο και αποικία.
Μια εξουσία που αναπαράγει κάθε τι παλιό, φθαρμένο, εκμεταλλευτικό.
Μια εξουσία που καταστρέφει την κοινωνία και κάνει τους γνωστούς πλούσιους πλουσιότερους.

Προχτές μάλιστα ανακάλυψε και το.... κρυφό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Για να ανασύρει το ζόμπι της χρεοκοπίας.
Ας το διαβάσει τουλάχιστον το πρόγραμμά μας.
Για να δει ποιος είναι ο οδικός χάρτης της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης που προτείνουμε.
Και σε ποιο δρόμο θα μπει η Ελλάδα μετά τις εκλογές.
Αφήνουμε το κο Σαμαρά να ασχολείται με τα ζόμπι και εμείς δεν γυρίζουμε απλώς σελίδα. Αλλάζουμε βιβλίο.
Εκείνοι με τα ζόμπι εμείς με τη ζωή, με την ελπίδα, με το αύριο αυτού του τόπου.
Εκείνοι με το χθες το οδυνηρό, εμείς με το αύριο το ελπιδοφόρο.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Οι μέρες που έχουμε μπροστά μας, ξέρουμε θα είναι κοπιαστικές, αλλά χαρούμενες.
Μια γιορτή ελευθερίας και δημοκρατίας, με αποκορύφωμα την 25 του Γενάρη.
Γιατί ότι και να κάνουν, εμείς είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίσουμε.
Το 2015 δεν είναι 2012.
Το μέλλον ήδη ξεκίνησε.
Οι εργαζόμενοι  οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι.
Οι νέες και οι νέοι.
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες.
Οι αγρότισσες και οι αγρότες.
Έχουν πάρει την απόφαση να πάρουν τη τύχη στα δικά τους χέρια.

Και εμείς, από αυτήν εδώ την αίθουσα, τους λέμε για μία ακόμα φορά:
Ο ΣΥΡΙΖΑ είστε όλοι εσείς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώνει το χέρι σε όλους όσοι θέλουν να απαλλαγεί η χώρα από το σημερινό εφιάλτη.
Ανεξάρτητα από το κόμμα που ψήφιζαν μέχρι χτες.
Ανεξάρτητα από τα ερωτηματικά και τις αμφιβολίες που μπορεί να έχουν.
Και που έχουν δικαίωμα να έχουν.
Δεν θέλουμε, όμως, κανέναν πίσω μας.
Το λαό δε τον θέλουμε να μας ακολουθεί, τον θέλουμε ενεργό στο πλάι μας.

Όπως στο πλάι μας θέλουμε και όλους εκείνους που συμφωνούν με το πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας.
Να μοιραστούμε τη μάχη.
Να μοιραστούμε την ευθύνη.
Να δώσουμε διαστάσεις θριάμβου στη νίκη.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα, όμως, δεν είναι διάχυτη μόνον η προσδοκία της Ελλάδας. Είναι διάχυτη και η ελπίδα της δημοκρατικής Ευρώπης για αλλαγή.

Γιατί στις 25 Γενάρη στην Ελλάδα ακουμπά και η δημοκρατική Ευρώπη.
Ακουμπά  η κοινωνική πλειοψηφία που εναντιώνεται στη λιτότητα.
Που αντιλαμβάνεται ότι η Ευρώπη δεν κινδυνεύει από την Αριστερά, αλλά από τη πολιτική της κ. Μέρκελ.
Από το νεοφιλελευθερισμό και τις συνέπειές του: Από την οικονομική διαίρεση  Βορρά-Νότου, την ανεργία και την υποβάθμιση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης.
Από την άνοδο της λαϊκιστικής άκρας δεξιάς και του φασισμού.

Στις 25 Γενάρη η αναγκαία αλλαγή στην Ευρώπη ξεκινάει από εδώ από την Ελλάδα.
Και η δική μας, εκλογική νίκη θα γίνει, προς το τέλος αυτού του χρόνου, και νίκη του ισπανικού λαού.
Με τους Podemos και την Ενωμένη Αριστερά να έρχονται στη κυβέρνηση.
Και ένα χρόνο αργότερα και του ιρλανδικού λαού.
Με το Sinn Fein του Τζέρυ Άνταμς.
Και σταδιακά υπόθεση ολοένα και πιο πολλών.

Ο ελληνικός λαός με την ψήφο του στο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει την Ελλάδα θετικό παράδειγμα προοδευτικών εξελίξεων στην Ευρώπη.
Και αυτό πια δε το λέμε μόνο εμείς.
Το επισημαίνει και ο ευρωπαϊκός τύπος.

Ακόμα και οι Financial Times – ερμηνεύουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα ως το μήνυμα για την αναγκαία αλλαγή πολιτικής και τον τερματισμό της λιτότητας στην Ευρώπη.
Το Γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ αναγνωρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική δύναμη που έχει ρεαλιστικό και δίκαιο αίτημα τη διαγραφή του ελληνικού χρέους.
Και αυτά είναι μόνο δυο ενδεικτικά δημοσιεύματα που φανερώνουν την αλλαγή κλίματος.
 Αλλά δεν είναι μόνο τα Μέσα ενημέρωσης.
Είναι και σειρά δηλώσεων ευρωπαίων αξιωματούχων που βγάζουν από τη μπρίζα τη κινδυνολογία για την επόμενη μέρα.

Μόνο ο κος Σαμαράς, η εγχώρια διαπλοκή και τα επικοινωνιακά και πολιτικά φερέφωνά της κόπτονται ότι δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απειλή για την Ευρώπη.
Οι δηλώσεις πολιτικής ουδετερότητας από μια σειρά παράγοντες της ευρωπαϊκής ηγεσίας, δείχνει ότι όλοι συνειδητοποιούν πως η αλλαγή στην Ελλάδα έρχεται για να εξαπλωθεί στην Ευρώπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η  Ευρώπη που αλλάζει.
Αντίθετα, ο κ. Σαμαράς είναι η οπισθοφυλακή του κυρίου Σόιμπλε στην Ευρώπη της λιτότητας που υποχωρεί.

Αλλά στις 25 του Γενάρη δε ψηφίζει ο κος Σόιμπλε..
Ψηφίζουν οι Έλληνες.
Δυστυχώς για τον κύριο Σαμαρά.


Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Στις 25 Γενάρη δεν αντιπαρατίθενται απλώς δυο εναλλακτικές προτάσεις για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη.
Αναμετρώνται δύο κόσμοι.
Από τη μια ο παλιός πολιτικός κόσμος που φεύγει.
Οι πρωταγωνιστές της σήψης και της κρίσης, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, φεύγουν έχοντας βουλιάξει τη χώρα, έχοντας υποθάλψει τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την κλεπτοκρατία.

Φεύγουν, έχοντας παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στους δανειστές και στην τρόικα. Γιατί δεν διαπραγματεύτηκαν ποτέ!
Φεύγουν, αφήνοντας πίσω τους, περίπου, το μισό πληθυσμό της χώρας, δηλαδή 6,3 εκατομμύρια συνανθρώπους μας, σε καθεστώς φτώχειας.
Φεύγουν, έχοντας εγκαταλείψει σχεδόν το ⅓ του εργατικού δυναμικού στην ανεργία και το 71% των ανέργων στη μακροχρόνια ανεργία.
Φεύγουν, έχοντας δεσμευτεί απέναντι στην τρόικα, με το περίφημο e-mail του κ. Σαμαρά, για νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, για αυξήσεις στους συντελεστές ΦΠΑ στα φάρμακα, στα τρόφιμα, στους λογαριασμούς του νερού και του ρεύματος, για κατάργηση του ΕΚΑΣ από το 2015 σε, περίπου, 320.000 χαμηλοσυνταξιούχους.

Αλλά μετά την αποκαλυπτική δήλωση της εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, ότι αν επανεκλεγεί ο κος Σαμαράς, θα φέρει αμέσως αυτά τα συμφωνημένα μέτρα στη Βουλή, πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Δε πρόκειται για mail Χαρδούβελη.
Πρόκειται για mail Σαμαρά.
Και το mail Σαμαρά είναι το κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα Νέας Δημοκρατίας και τρόικας.
Είναι το νέο Μνημόνιο.
Η ακόμα πιο σκληρή λιτότητα στο έδαφος των συσσωρευμένων εισοδηματικών περικοπών και της υπερφορολόγησης μιας ολόκληρης εξαετίας.
Αυτή είναι η αλήθεια που νομίζει ότι θα κρύψει η Νέα Δημοκρατία από τον ελληνικό λαό.
Αλλά σήμερα σε αντίθεση με το 2012, δεν υπάρχει κρυφή ατζέντα.
Δεν μπορούν να κρύψουν ότι έχουν συμφωνήσει σε νέα σκληρά μέτρα λιτότητας.
Και ακόμη χειρότερα ότι έχουν συμφωνήσει και αποδεχτεί να ξεκινήσει αμέσως μετά τις εκλογές αν επανεκλεγούν, ένα πογκρόμ πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.
Ήδη μεγάλα πακέτα στεγαστικών δανείων μεταπωλούνται από συστημικές τράπεζες σε λεγόμενα distress funds.
Στα λεγόμενα κοράκια των αγορών, που ετοιμάζονται να εφορμήσουν στη πρώτη κατοικία του μεροκαματιάρη, του νοικοκύρη, του βιοπαλαιστή που έχει αποθηκεύσει το σπίτι του σε τραπεζικά δάνεια.
Και αυτό γιατί η κυβερνητική πλειοψηφία καταψήφισε ήδη δυο φορές αντίστοιχες τροπολογίες του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή που απαγόρευαν τη μεταβίβαση των δανείων του κόσμου στα κοράκια.

Για αυτό και δεν είναι υπερβολή να πούμε:
Κάποτε η προπαγάνδα απειλούσε  ότι θα 'ρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τα σπίτια.
Σήμερα τα σπίτια του λαού κινδυνεύουν αλλά όχι από τους κομμουνιστές, ούτε από τους αριστερούς.
Τα σπίτια του λαού κινδυνεύουν από τις τράπεζες, τα νέα μνημόνια και από τον κο Σαμαρά που τα έχει ήδη αποδεχτεί και συνυπογράψει.

Για αυτό και ο λαός μας τώρα πια ξέρει και δε θα ξεγελαστεί.
Στις 26 Γενάρη θα δώσει οριστικό τέλος στην εθνική ταπείνωση και την ανθρωπιστική κρίση.
Θα δώσει τέλος στον μνημονιακό παραλογισμό.
Με την ψήφο του στο ΣΥΡΙΖΑ.
Με αυτοδύναμη κυβέρνηση του λαού.
Αυτοδύναμη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Ανοίγοντας το δρόμο για την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότηση και την πολιτισμική αναγέννηση της πατρίδας μας.

Με το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» εγγυόμαστε την οικονομική ασφάλεια και την αξιοπρεπή διαβίωσή για κάθε ελληνίδα και κάθε έλληνα.
Με την ισχυρή διαπραγμάτευση εγγυόμαστε την πραγματικά ισότιμη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωζώνη, χωρίς τη λιτότητα που δεν την επιβάλλουν οι ευρωπαϊκές Συνθήκες και τόσα δεινά επισώρευσε στον τόπο.

Γι’ αυτό, στις 25 Γενάρη το δίλημμα είναι ξεκάθαρο:

Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ.
Υποταγή ή διαπραγμάτευση.
Λιτότητα ή ανάπτυξη.

Και η απάντηση του λαού μας θα είναι ΣΥΡΙΖΑ και κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας για την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, Φίλες και φίλοι.

Μας κατηγορούν οι αντίπαλοί μας ότι επιδιώκουμε και σχεδιάζουμε τη ρήξη με τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη.
Αυτό που επιδιώκουμε και σχεδιάζουμε όμως είναι η ρήξη με τη βαρβαρότητα.
Η ρήξη με το παράλογο και το λάθος.

Αυτή η πολιτική δε μπορεί να συνεχιστεί.
Και δεν το λέμε μόνο εμείς οι αριστεροί.
Το ξέρουν όλοι. Ακόμα και οι ίδιοι οι εταίροι.

Ούτε το χρέος είναι βιώσιμο.
Ούτε η σημερινή πολιτική είναι βιώσιμη.

Για αυτό και αυτή την πολιτική θα την αλλάξουμε.
Θα βάλουμε τέλος στον οικονομικό και κοινωνικό παραλογισμό των μνημονίων και της λιτότητας.
Αυτό είναι αρμοδιότητα του ελληνικού λαού και κανενός άλλου.

Θα δώσουμε τη μάχη για την απαλλαγή της Ελλάδας από το βραχνά του χρέους.
Διεκδικώντας μέσα από μια ειλικρινή αλλά αποφασιστική διαπραγμάτευση, με κόκκινη γραμμή το συμφέρον του λαού μας, τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.
Διότι το χρέος δεν είναι απλώς δυσβάστακτο. Είναι αντικειμενικά αδύνατον να αποπληρωθεί.
Δεν γίνεται η Ελλάδα να παίρνει δανεικά για να ξεπληρώνει δανεικά.
Είναι αντικειμενικά αναγκαίο να μπει τέρμα σ' αυτό τον καταστροφική φαύλο κύκλο.
Και να μπει επιτέλους η Ελλάδα στο δρόμο της ανάπτυξης.

Ο μόνος που δεν το αναγνωρίζει αυτό είναι ο κύριος Σαμαράς.
Ο μόνος που επιμένει σε ολόκληρη την Ευρώπη ότι το χρέος είναι βιώσιμο.
Και με αυτό τον τρόπο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ υπονομεύει την θέση της χώρας.
Για να μην παραδεχτεί ότι το πρόγραμμα του απέτυχε.
Ότι η λιτότητα πρέπει να τελειώσει, είναι κοινωνικά και οικονομικά αναγκαίο να τελειώσει.

Εμείς επιμένουμε ότι:
Η λιτότητα είναι και παράλογη και καταστροφική
Το χρέος για να αποπληρωθεί χρειάζεται γενναία αναδιάρθρωση.

Και σε αυτό κανένας σοβαρός αναλυτής σε όλη την Ευρώπη δε μπορεί παρά να συμφωνήσει.
Και κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί!

Με βάση αυτές τις απλές και ρεαλιστικές  θέσεις:

Πρώτον:
Απορρίπτουμε τη λογική των εξωπραγματικών πρωτογενών πλεονασμάτων που είναι το άλλο όνομα της λιτότητας. Που είναι η ίδια η λιτότητα.
Και παραμένουμε σταθεροί στην επιδίωξη πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών καθώς και στην ανάγκη εξαίρεσης από τον υπολογισμό του ελλείμματος του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
Δεύτερον:
Επιδιώκουμε την συμφωνία για αναπτυξιακά εργαλεία, που θα συμβάλλουν στην συνολική ανάπτυξη που αφορά όλους τους πολίτες
Τρίτον:
Προστατεύουμε το Τραπεζικό σύστημα στα πλαίσια της ΕΚΤ και εγγυόμαστε τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών
Τέταρτον:
Διαπραγματευόμαστε εντός των πλαισίων της ευρωπαϊκής ένωσης και των ευρωπαϊκών θεσμών στα πλαίσια μιας νέας ρεαλιστικής συμφωνίας εξυπηρέτησης του χρέους και ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας για αμοιβαία ωφέλεια, ώστε να επιτύχουμε τελικώς τους ακόλουθους στόχους :

Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο με τεχνική που δεν θα ζημιώνει τους λαούς της Ευρώπης, αλλά μέσω των συλλογικών ευρωπαϊκών μηχανισμών. Έγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2015.
«Ρήτρα ανάπτυξης» στην αποπληρωμή του, έτσι ώστε να εξυπηρετείται από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού.
Περίοδος χάριτος, δηλαδή «moratorium» στην εξυπηρέτησή του, για την άμεση εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη και την επανεκκίνηση της οικονομίας
Εξαίρεση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης για ορισμένη χρονική περίοδο.
Συμφωνία για «Ευρωπαϊκό New Deal», με δημόσιες επενδύσεις για την ανάπτυξη.
Ποσοτική χαλάρωση με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  Ελπίζουμε ότι θα γίνει πραγματικότητα στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ στις 22 Ιανουαρίου.



Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ακούμε τον τελευταίο καιρό τον ισχυρισμό ότι δήθεν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται από την υπογραφή του κυρίου Σαμαρά, εν ονόματι της «συνέχειας του κράτους».
Άρα, λένε οι διακινητές του, τα χέρια μας θα είναι δεμένα.
Άλλο όμως  η συνέχεια του κράτους και άλλο η εμμονή σε μια πολιτική αντικειμενικά αδιέξοδη και κοινωνικά καταστροφική.
Ας το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν:
Στις 25 Γενάρη η υποταγή, που συνοδεύεται από την παρανομία και τον αυταρχισμό τελειώνει.
Καλό είναι να το ξέρουν αυτό όλοι τους.
Και Διαπραγμάτευση θα γίνει!
Και Συμφωνία θα υπάρξει!
Και το μνημόνιο μαζί με τη τρόικα θα αποτελέσουν παρελθόν!

Όταν η ίδια η Γερμανική κυβέρνηση παραβιάζει το κοινώς συμφωνημένο μέγιστο όριο του 6% εμπορικού πλεονάσματος, προτάσσοντας το εθνικό της συμφέρον, είναι αδιανόητο μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να καλείται να αποδεχθεί πολιτικές που απορρίπτει από το 2010 και τις οποίες θα εκλεγεί ακριβώς με την εντολή να καταργήσει.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ολοκληρωμένο και έτοιμο.
Είναι το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», είναι το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, που θα υλοποιηθεί  ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης.
Ένα πρόγραμμα αναλυτικά επεξεργασμένο και κοστολογημένο για την αντιμετώπιση των μεγάλων πληγών του Μνημονίου και την επανεκκίνηση της οικονομίας, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας.
Που δεν δημιουργεί νέα ελλείμματα αλλά συνθήκες κοινωνικής ανασυγκρότησης και βιώσιμης ανάκαμψης της οικονομίας.

Το δικό μας πρόγραμμα περιλαμβάνει και τις πραγματικές, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η κοινωνία – όχι τις νεοφιλελεύθερες αντιμεταρρυθμίσεις της οικονομικής και κοινωνικής αποδιάρθρωσης.

Το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», περιλαμβάνει τους εξής τέσσερις μεγάλους πυλώνες για την αντιστροφή της κοινωνικής και οικονομικής αποδιάρθρωσης, την ανόρθωση της οικονομίας και την έξοδο από τη κρίση:
Α. Το πρόγραμμά μας για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης,
Β. Τα άμεσα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας.
Γ.  Το εθνικό σχέδιο για την ανάκτηση της εργασίας.
Δ. Τις μεταρρυθμίσεις για το θεσμικό και δημοκρατικό μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης.

Α. Το πρόγραμμα μας για την άμεση αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και τη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων περιλαμβάνει
1. Δωρεάν ρεύμα και κουπόνια σίτισης για  τουλάχιστον, τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά
2. πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης
3.13η Σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους με σύνταξη κάτω από τα 700Ε
4.Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
5. Ειδική κάρτα μετακίνησης
6. Κατάργηση ειδικού φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης


Β. Ο δεύτερος πυλώνας περιλαμβάνει μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Στόχος τους είναι η στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και η αύξηση των δημόσιων εσόδων από τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Οι ρυθμίσεις της κυβέρνησης Σαμαρά για το ίδιο θέμα απέτυχαν παταγωδώς.
Ενδεικτικό είναι ότι από το 1,7 εκατομμύριο οφειλετών στα ασφαλιστικά ταμεία, μέχρι σήμερα έχουν υποβληθεί μόλις 3.000 αιτήσεις.
Και αυτό γιατί η ρύθμιση της κυβέρνησης έχει τόσες προϋποθέσεις, ώστε στην πραγματικότητα ακυρώνεται.
Την ίδια στιγμή, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα €70 δις.
Μόνο τον Νοέμβριο του 2014 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν κατά €1,6 δις, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενη αύξηση.

Είναι, επομένως, όχι μόνο επίκαιρη, αλλά και επιτακτική η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση ειδικών περιφερειακών επιτροπών εξώδικου διακανονισμού, ώστε να εισπραχθούν αμέσως οι οφειλές προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Οι δόσεις δεν θα ξεπερνούν το 30% του ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη.
Οι προσαυξήσεις και τα πρόστιμα δεν θα ξεπερνούν το 30% του αρχικώς οφειλόμενου κεφαλαίου.
Φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα θα δοθεί άμεσα για όσους ενταχθούν στη ρύθμιση
Άμεσα θα παυθούν οι κατασχέσεις και οι ποινικές διώξεις για όσους εντάσσονται στη ρύθμιση, και θα ανασταλούν για όσους αποδεδειγμένα έχουν μηδενικό εισόδημα.
Καταργείται η αντισυνταγματική αυτόφωρή διαδικασία για οφειλές προς το δημόσιο.
Καταργείται ο φόρος λαιμητόμος, ο ΕΝΦΙΑ. Και θεσπίζεται κοινωνικά δίκαιος φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
Αφορολόγητο όριο, θεσπίζεται στα €12.000 για όλους.
Ιδρύουμε Δημόσια Αναπτυξιακή Τράπεζας και Τράπεζες ειδικού σκοπού για τους μικρομεσαίους και τους αγρότες.
Και τέλος προχωράμε στο Πρόγραμμα της Νέας Σεισάχθειας με τη Ρύθμιση κόκκινων δανείων.
Η ρύθμιση των κόκκινων δανείων αποτελεί κεντρικό ζήτημα για την επανεκκίνηση της οικονομίας.
Δηλαδή, η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους προς τις τράπεζες, που όχι μόνο εξοντώνει οικονομικά τους οφειλέτες, αλλά την ίδια στιγμή δημιουργεί πρόβλημα ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Στη ΔΕΘ καταθέσαμε τις βασικές αρχές της πρότασης μας για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Με σύσταση δημόσιου ενδιάμεσου φορέα διαχείρισης ιδιωτικού χρέους, όχι ως μία «κακή τράπεζα», δηλαδή ως «bad bank», αλλά, αντίθετα ως διαχειριστή κάθε τύπου ληξιπρόθεσμης οφειλής προς τις τράπεζες και ελεγκτή των τραπεζών ως προς την εφαρμογή των συμφωνημένων ρυθμίσεων.
Τον συστήνουμε για να διασφαλίζουμε την ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων των δανειοληπτών.

Σε αντίθεση με την απελθούσα κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία με νόμο παρέδωσε τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις στις τράπεζες, που μονομερώς, πλέον, μπορούν να τις θέτουν σε αναγκαστική ειδική διαχείριση, δηλαδή σε ειδική μορφή πτώχευσης και εκκαθάρισης, εμείς υλοποιούμε λύση ταχείας εφαρμογής χωρίς μακροχρόνιες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Λύση που θα διασφαλίζει την εργασία και θα αποβλέπει στην συνέχιση της λειτουργίας των επιχειρήσεων, ώστε να αποφευχθεί η ολιγοπωλιακή συγκέντρωση στην αγορά.
Επιδιώκουμε, επίσης, λύση που δεν θα χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους, εκτός εξαιρέσεων για ειδικούς αναπτυξιακούς σκοπούς.

Απαγορεύουμε τις εξαγορές κόκκινων δανείων από διεθνή funds που έχουν στόχο να κερδοσκοπήσουν. στην πλάτη των ελλήνων πολιτών και της ελληνικής οικονομίας.

Ως προς το ζήτημα των πλειστηριασμών, δεσμευόμαστε :
Οι έλληνες και οι ελληνίδες με τον ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση θα κοιμούνται ήσυχα και στα σπίτια τους.
Αναστέλλουμε τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας.
Δε θα αφήσουμε τις τράπεζες να ακουμπήσουν την πρώτη κατοικία της μεσαίας τάξης και των εργαζομένων.
Τελεία και παύλα!


Γ. Ο τρίτος πυλώνας του σχεδίου μας  περιλαμβάνει μέτρα για την ανάκτηση της εργασίας.
H στήριξη του κόσμου της εργασίας και η ενίσχυση της διαπραγματευτικής του δύναμης είναι  από τους κεντρικούς πολιτικούς πυλώνες του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.
Βάζουμε τέλος στην εργοδοτική ασυδοσία.
Σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εργασίας, επαναφέρουμε το εργασιακό δίκαιο που κατήργησαν οι μνημονικοί νόμοι.

Είμαστε σταθεροί στις δεσμεύσεις μας για:

Επαναφορά του κατώτατου μισθού στα €751 για όλους.
Αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και επαναφορά των τριετιών, της επεκτασιμότητας και της μετενέργειας και της διαιτησίας
Κατάργηση των ρυθμίσεων για τις μαζικές απολύσεις
Υλοποίηση του Σχεδίου για άμεση δημιουργία 300.000 θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό, δημόσιο και κοινωνικό τομέα της οικονομίας.

Δ. Ο τέταρτος πυλώνας περιλαμβάνει παρεμβάσεις για τη θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ευθύνεται για το πελατειακό κράτος που δημιούργησαν τα κόμματα που κυβέρνησαν και κατέστρεψαν τη χώρα.
Αναγνωρίζουμε τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης!
Επιμένουμε, όμως, ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτα για να τις αλλάξουν.
Αντίθετα η ελληνική δημόσια διοίκηση βρίσκεται σήμερα στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Στο πλαίσιο του προγράμματος για την αναμόρφωση της, καταθέτουμε  ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δημοκρατικής μεταρρύθμισης και εξορθολογισμού.


Αλλάζουμε την δομή της Κυβέρνησης (με συγχώνευση υπουργείων, κατάργηση κυβερνητικών οργάνων) για τον καλύτερο συντονισμό και τον σχεδιασμό της παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προβλέπονται δέκα μόνο υπουργεία.
Δε θα έχουμε υπουργικό συμβούλιο διακοσμητικό αλλά ισχυρό συλλογικό όργανο πολιτικού σχεδιασμού και συντονισμού. 
Καταργούμε τα πολυάριθμα κυβερνητικά όργανα που λειτουργούν ως φυτώρια διαφθοράς και διάχυσης της πολιτικής ευθύνης.
Αποσυμφορούμε το δημόσιο τομέα από τις στρατιές των Συμβούλων και των μετακλητών υπαλλήλων και προωθούμε τη στελέχωση των Γραφείων Υπουργών, Γενικών Γραμματέων και Διοικητών από τις τάξεις των δημοσίων Υπαλλήλων
Καταργούμε τη μνημονιακή νομοθεσία για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων
Καταργούμε το θεσμό της διαθεσιμότητας στα πλαίσια της κινητικότητας για τον εξορθολογισμό της κατανομής προσωπικού μεταξύ των υπηρεσιών και των υπουργείων.
Αποκαθιστούμε τους αντισυνταγματικά απολυμένους.
Καταργούμε τον αντισυνταγματικό νόμο για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Η αξιολόγηση υπαλλήλων και υπηρεσιών θα γίνεται στη βάση αντικειμενικών δεικτών.

Γνωρίζουμε ότι βασικό πρόβλημα των πολιτών είναι η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις, η πολυνομία, που στην πραγματικότητα είναι μια τεχνολογία εξουσίας και συντήρησης της διαφθοράς.
Είναι, δηλαδή, οι διαδικασίες της δημόσιας διοίκησης.
Γι’ αυτό το λόγο:

Περιορίζουμε τη φυσική επαφή διοίκησης και διοικουμένου για την καταπολέμηση της μικρής διαφθοράς.
Αναβαθμίζουμε τα ΚΕΠ μετατρέποντας τα σε Πολυδύναμα κέντρα εξυπηρέτησης πολιτών και επιχειρήσεων και δημιουργούμε τμήματα εξυπηρέτησης πολιτών σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες.
Εισάγουμε την ηλεκτρονική Κάρτα για κάθε πολίτη με όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την συναλλαγή με τη δημόσια διοίκηση
Καταργούμε το πλήθος δικαιολογητικών που απαιτούνται για την έκδοση οικοδομικών αδειών και αδειών λειτουργίας καταστημάτων.
Στη θέση του προληπτικού ελέγχου εισάγουμε τον κατασταλτικό έλεγχο.
Συγκροτούμε ειδικό γραφείο κωδικοποίησης της νομοθεσίας υπό την ευθύνη της Βουλής των Ελλήνων.


Σπάμε το τρίγωνο της διαπλοκής μεταξύ πολιτικών κομμάτων – οικονομικής ολιγαρχίας και Τραπεζών.

Για τα πολιτικά κόμματα ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται:

Να αναμορφώσει το πλαίσιο του τραπεζικού δανεισμού των κομμάτων, με τη θέσπιση ανώτατου ορίου δανεισμού, απαγόρευση του μακροπρόθεσμου δανεισμού και γενική απαγόρευση δανειοδότησης πάνω από ένα μικρό μέρος της κρατικής χρηματοδότησης
Να προωθήσει τον πλήρη έλεγχο και διαφάνεια για τα οικονομικά των κομμάτων

Για τα ΜΜΕ:

Ενεργοποιούμε άμεσα τις διατάξεις των νόμων, οι οποίες:
(α) επιτρέπουν στην Τράπεζα της Ελλάδος ή στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές να διενεργούν ελέγχους για την προέλευση της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων ενημέρωσης, και
(β) ισχύουν για όλες τις Ανώνυμες Εταιρείες και προβλέπουν ότι μια ζημιογόνα επιχείρηση δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί επ’ αόριστον χωρίς να ανακεφαλαιοποιείται.

Προκηρύσσουμε από μηδενική βάση διαγωνισμό για τις άδειες λειτουργίας ΜΜΕ.


Στο πεδίο των δημοσίων συμβάσεων, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αναθεωρήσει το θεσμικό πλαίσιο που τις διέπει, σεβόμενη την αντίστοιχη ευρωπαϊκή νομοθεσία.


Ενισχύουμε τους θεσμούς κοινωνικού ελέγχου, διαφάνειας και δημοσιότητας σε όλα τα στάδια,
Αυστηροποιούμε τους όρους σχεδιασμού και εκτέλεσης των δημοσίων συμβάσεων
 Διαμορφώνουμε αντικειμενικό και διαφανές θεσμικό πλαίσιο διεξαγωγής των δημοσίων διαγωνισμών,
Βάζουμε τέλος στις Φωτογραφικές προκηρύξεις!

Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ  αποδίδει δικαιοσύνη:

Συστηματοποιούμε τη συγκέντρωση στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν προβληματικούς διαγωνισμούς οι οποίοι βρίσκονται σε εξέλιξη ή διενεργήθηκαν την τελευταία πενταετία
Διασφαλίζουμε την άμεση επανόρθωση της ενδεχόμενης περιουσιακής ή άλλης  βλάβης του δημοσίου, στις περιπτώσεις «αμαρτωλών» συμβάσεων.
Καταργούμε τις αντισυνταγματικές και προσβλητικές για τη δημοκρατία διατάξεις που παρέχουν ασυλίες στα ΔΣ του ΤΧΣ και του ΤΑΙΠΕΔ.

Οι ασυλίες αυτές είναι η ομολογία ενοχής του Μνημονιακού κατεστημένου και των λειτουργών του, που εν γνώσει τους ζημίωσαν το ελληνικό δημόσιο.
Δεν το ξεχνάμε. Δεν θα το ξεχάσουμε!


Ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει τέλος στην αναξιοπιστία, στην παρανομία, στην κακοδιοίκηση, στη διαφθορά, στην παρακμή!
Και γι αυτό είναι αναγκαία η αναδιοργάνωση και ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών.
Το μήνυμά μας και ακούστε το καλά :
Τήρηση της νομιμότητας παντού.
Κράτος Δικαίου παντού.
Το πάρτι τελείωσε!

Ενοποιούμε  όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, σε ένα ενιαίο σώμα που υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό.

Σε αυτή τη κατεύθυνση, τα πρώτα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ  αφορούν:

1.Την ενίσχυση και στήριξη του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, ώστε να τηρηθεί η νομιμότητα στην ιδιωτική οικονομία και την δημόσια διοίκηση αλλά και να εκκαθαριστεί η αγορά εργασίας από πρακτικές άγριας εκμετάλλευσης και ανασφάλιστης εργασίας,
2.Τη στήριξη της επιτυχημένης αρχής για την Καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές ενέργειες.
3.Την επαναδραστηριοποίηση της Επιτροπής Πόθεν Έσχες.

Με τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όλοι θα δώσουν λόγο για το που βρήκαν τα λεφτά.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έρχεται για να διαδεχθεί ένα διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο σύστημα εξουσίας.
Έρχεται για να το ανατρέψει.
Δεν έρχεται για να ανακαταλάβει τις δομές και τα προνόμια της εξουσίας, έρχεται για να αλλάξει τις δομές και να καταργήσει τα προνόμια.
Έρχεται για να αποδώσει δικαιοσύνη, ισονομία, αξιοκρατία. 

Έχουμε, όμως, πλήρη επίγνωση των δυσκολιών που θα αντιμετωπίσουμε.
Γνωρίζουμε ότι δε θα παραλάβουμε απλά καμένη γη.
Θα παραλάβουμε μια παραγωγική βάση διαλυμένη, μια χώρα διχασμένη, απαξιωμένη πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά.
Η ευθύνη μας είναι να την επανενώσουμε, όλες και όλοι μαζί.
Και να την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης, της αξιοπρέπειας.

Στις 25 Γενάρη δε ζητάμε απλά τη ψήφο του ελληνικού λαού.
Ζητάμε ανάθεση ευθύνης.
Ζητάμε εντολή αλλαγής.
Ζητάμε εντολή διαπραγμάτευσης.
Ζητάμε εντολή μάχης.
Ζητάμε τη δύναμη για να κάνουμε την Ελλάδα αυτοδύναμη.
Ζητάμε αυτοδυναμία στη Βουλή για να δώσουμε αυτοδυναμία στο λαό μας.
Να τα καταφέρουμε στην Ευρώπη.
Να ξαναφέρουμε στην Ελλάδα την Αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία.


Με λογισμό και μ’ όνειρο.
Με ρεαλισμό και τόλμη.
Είναι το χρέος μας στην Ιστορία.
Είναι η ευθύνη μας στο μέλλον.
Γεια σας και με τη νίκη».

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στον Κεραμεικό

29 Δεκεμβρίου στο CINE ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ο λαός μας σήμερα κέρδισε μια μάχη
Η Δημοκρατία κέρδισε μια μάχη
Η πατρίδα κέρδισε μια μάχη
Η ΑΛΗΘΕΙΑ κέρδισε μια μάχη
Το αποτέλεσμα της προεδρικής εκλογής είναι μια πρώτη νίκη των βουλευτών που αντιστάθηκαν στο φόβο, και στο ψέμα.
Μια πρώτη νίκη του λαού μας που παίρνει την πατρίδα από το χέρι για να τη βγάλει από το καθεστώς της ταπείνωσης.
Μια πρώτη μεγάλη νίκη.
Γιατί φέρνει επιτέλους τον ελληνικό λαό στο προσκήνιο.
Τον Ελληνικό λαό που φόβισαν και εξαπάτησαν το 2012.
Αλλά τώρα έχει και την εμπειρία και τη γνώση.
Και η επιλογή είναι στα χέρια του.
Θα επιλέξει ξανά το δρόμο που μας οδήγησε στην κοινωνική τραγωδία και στην εθνική ταπείνωση;
Ή θα δώσει μια ευκαιρία στην ελπίδα, διαλέγοντας το δρόμο της μεγάλης αλλαγής;

Θα επιλέξει το δρόμο των εντολών, ή το δρόμο της δημοκρατίας;
Το δρόμο των μνημονίων, ή το δρόμο της κοινωνικής σωτηρίας;
Αυτό είναι το δίλλημα της 25^ης του Γενάρη.
Και ας γίνει σαφές προς όλους, μέσα κι έξω από τη χώρα:
Στον ελληνικό λαό ανήκει η απόφαση.
Σε όλους τους Έλληνες ανήκει το κλειδί της χώρας.
Και αυτό το κλειδί καλούνται να ξαναπάρουν στα χέρια τους.
Με τον πιο ομαλό και δημοκρατικό τρόπο.
Τις εκλογές.
Τον τρόπο της δημοκρατίας που ούτε αδιέξοδα γνωρίζει, ούτε φόβο προκαλεί σε όσους πιστεύουν σ' αυτή.

Σήμερα, φίλες και φίλοι, είναι η αρχή του τέλους ενός καθεστώτος που βύθισε την Ελλάδα στη φτώχεια, την ανεργία, τη δυστυχία, την απελπισία.
Η αρχή του τέλους εκείνων που χωρίς αιδώ και χωρίς περίσκεψη υπηρέτησαν μια πολιτική καταστροφής.
Γιατί η εκστρατεία του φόβου δεν πέρασε.
Δεν πέρασε το ψέμα, η διαβολή, η συκοφαντία, η διαστρέβλωση.
Δεν πέρασε ο εκβιασμός με ονοματεπώνυμο.
Και ο κος Σαμαράς είναι πια παρελθόν.
Παρά τις μεθοδεύσεις και τους εκβιασμούς, η κυβέρνησή του κατέρρευσε.
Τον ακούσαμε, όμως, προχθές σε μια πρωτόγνωρη συνέντευξη – διάγγελμα που έδωσε στη ΝΕΡΙΤ, να μιλά για την ανάγκη συναίνεσης.
Είναι ο τελευταίος σε αυτή τη χώρα που μπορεί να μιλά για συναίνεση.
Ο Κος Σαμαράς έχει ήδη καταγραφεί στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που αγνόησε και υποβάθμισε τη Βουλή όσο κανείς άλλος στην ιστορία της.
 Με το πρωτοφανές ρεκόρ Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και τα προεδρικά διατάγματα.
Με το πρωτοφανές ρεκόρ νυχτερινών τροπολογιών.
Με την άρνησή του να έρθει έστω και μία φορά να απαντήσει στην ώρα του Πρωθυπουργού, την οποία και κατήργησε.
- Είναι ο πρωθυπουργός που πιο πολύ τον έβλεπε το εντευκτήριο παρά η αίθουσα της Βουλής
- Είναι ο πρωθυπουργός που αρνήθηκε κάθε διάλογο και κάθε συνάντηση με τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Είναι ο πρωθυπουργός που μέσα σε μια νύχτα, ερήμην της Βουλής και ερήμην ακόμα και των κομμάτων με τα οποία συγκυβερνούσε, έριξε μαύρο στην ΕΡΤ φιμώνοντας τη φωνή της Ελλάδας στον κόσμο και πετώντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους.
- Είναι ο πρωθυπουργός του αυταρχισμού και της κοινωνικής κατεδάφισης.
Και άρα είναι ο τελευταίος που έχει το ηθικό δικαίωμα να μιλά για συναίνεση.
Απέναντι, όμως, στον κ. Σαμαρά και στο διχαστικό μπλοκ του μνημονίου, η συναίνεση θα γίνει πραγματικότητα.
Η συσπείρωση του λαού και της κοινωνίας θα γίνει πραγματικότητα.
Και θα είναι πάνδημη και ισχυρή.
Θα είναι η πλατιά συναίνεση, για την υλοποίηση του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα είναι η πλατιά συναίνεση για την αληθινή διαπραγμάτευση. Που θα γίνει για πρώτη φορά σε ουσιαστική βάση με τους εταίρους μας στην Ευρώπη.
Θα είναι η πλατιά συναίνεση στο δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης και της ανόρθωσης της πατρίδας μας. 

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι

Κάποιοι θα επιχειρήσουν παρά την αποτυχημένη απόπειρα με τους βουλευτές, να συνεχίσουν το ίδιο βιολί της τρομοκρατίας με το λαό, ενόψει εκλογών.
Δεν έχουν άλλωστε άλλο επιχείρημα.
Θαρρούν, ίσως, ότι όπως κατάφεραν να φοβίσουν και να ξεγελάσουν το λαό μας το 2012, έτσι θα κάνουν και τώρα.
Πλανώνται πλάνη οικτρά.
Γιατί αυτά με τα οποία το 2012, απείλησαν τον λαό ότι θα συνέβαιναν αν εκλέγονταν ο ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός τα υπέστη.
Αλλά όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τα υπέστη από τον κο Σαμαρά και τη τρόικα.

Και τις καταθέσεις του κόσμου λεηλάτησαν.
Και την αντοχή των μικρών και των μεσαίων, των μη προνομιούχων, εξάντλησαν.
Αλλά ακόμα και σπίτια των νοικοκυραίων, των ανθρώπων του μόχθου δήμευσαν, με αυτόν τον άθλιο και παράλογο φόρο, που επέβαλλαν στην ακίνητη περιουσία. Τον ΕΝΦΙΑ.
Τι ακριβώς, λοιπόν, και ποιους ακριβώς θα φοβίσουν τώρα;
Με ποια αξιοπιστία;

 

Τώρα το μέλλον τη χώρας είναι στα χέρια του λαού μας.
Και τώρα είναι η ώρα να αποκατασταθεί στον τόπο η δικαιοσύνη αλλά και η αλήθεια.
Πράγματι η αλήθεια!
Γιατί ήταν πρόκληση η σημερινή του κου Σαμαρά.
Πρόκληση στη νοημοσύνη του Ελληνικού λαού και θράσος, να μιλά για την αλήθεια.
Γιατί τώρα είναι η ώρα να μάθει επιτέλους ο ελληνικός λαός, τι ακριβώς έγινε.
Ποιοι είναι αυτοί που με συνειδητά λάθη και παραλήψεις, έριξαν την Ελλάδα στα βράχια.
Και τώρα ζητάνε και τα ρέστα από τον λαό μας, που τον ενέπλεξαν σε μια πρωτοφανή τραγωδία.
Τώρα είναι η ώρα να μάθουμε γιατί αλήθεια ο κος Παπανδρέου, την ίδια στιγμή που το 2009 δημόσια καταφέρονταν εναντίον του ΔΝΤ, είχε ήδη κλείσει μυστικά, όπως αποδείχτηκε, συμφωνία με το ΔΝΤ πριν ακόμη από τις εκλογές;
Είναι η ώρα να μάθουμε γιατί αλήθεια ο κος Παπακωνσταντίνου την ώρα που έπρεπε να δανειστεί από τις αγορές μίλαγε για Τιτανικό και αρνούνταν τα δανεικά των αγορών;
Γιατί αλήθεια η ΕΛΣΤΑΤ διόγκωσε το δημόσιο έλλειμμα με αποτέλεσμα να βρεθεί η χώρα στο μάτι του κυκλώνα;
Είναι η ώρα να μάθουμε γιατί αλήθεια, ο κος Σαμαράς μέσα σε μια νύχτα, τη περιβόητη νύχτα των Κανών, μετατράπηκε από αντιμνημονιακός σε μνημονιακότερο των μνημονιακών;
Ποιες δεσμεύσεις έδωσε στη κα Μέρκελ, στο κο  Μπαρόζο, στο κο Γιούνκερ;
Είναι η ώρα να μάθουμε γιατί αλήθεια ο κος Βενιζέλος ταξίδεψε στις Κάνες αντιπρόεδρος του Παπανδρέου και επέστρεψε αντιπρόεδρος του Σαμαρά;
Είναι, επίσης, ώρα να μάθουμε: γιατί αλήθεια το 2012, ο τότε υπουργός οικονομικών, ο κος Στουρνάρας ενώ είχε τη στήριξη Λαγκάρντ να θέσει θέμα διαγραφής του ελληνικού χρέους στο Εurogroup, το κάρφωσε στον κο Σόιμπλε, για να του πεί το απαξιωτικό "forget it Giannis" ;
Είναι η ώρα να μάθουμε, γιατί αλήθεια δυόμισι χρόνια τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά λεηλατεί στη φορολογία τη μεσαία τάξη, ενώ βάζει στα συρτάρια της λίστες της φοροδιαφυγής, τη λίστα Λαγκάρντ και αφήνει στο απυρόβλητο τους μεγαλοφοροφυγάδες ;
Αυτές τις αλήθειες ζητά να μάθει ο ελληνικός λαός που λεηλατήθηκε, που έχασε τη περηφάνια και την αξιοπρέπειά του για να παραμείνει στις καρέκλες της εξουσίας ένα διεφθαρμένο, γερασμένο και διαπλεκόμενο καθεστώς εξουσίας.
Αυτές τις αλήθειες θέλει να μάθει ο λαός μας και όχι τους ψεύτικούς εκβιασμούς, τη ψεύτικη κινδυνολογία και κατατρομοκράτηση.
Αυτές τις αλήθειες θέλει να μάθει και θα τις μάθει.

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Μπροστά μας έχουμε τώρα την πιο κρίσιμη μάχη.
Τη μάχη των εκλογών.
Μια μάχη από την οποία θα κριθούν πολλά.
Ίσως και όλα.
Δεν είναι μόνο μια αναμέτρηση με το καθεστώς της μνημονιακής απολυταρχίας.
Είναι μια μάχη με την καθεστωτική διαφθορά.
Με το καρκίνωμα της διαπλοκής.
Με αντιλήψεις και πρακτικές που μας οδήγησαν ως εδώ.
Είναι μια μάχη  για να γκρεμίσουμε το παλιό.
Και κυρίως είναι μια μάχη για να χτίσουμε το καινούργιο.
 Σας διαβεβαιώνω:
Αυτή τη μάχη ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και μπορεί να την κερδίσει.
Και θα την κερδίσει.
Το πιστεύω βαθιά αυτό, όπως και η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας.
Έχουμε αυτοπεποίθηση, πίστη στις ιδέες και στο πρόγραμμά μας, εμπιστοσύνη στην κρίση του λαού.
Έχουμε πείρα δύσκολων αναμετρήσεων.
Έχουμε ρίζες.
Έχουμε ένα κόμμα ζωντανό, νεανικό, μαχητικό.
Έχουμε δημοκρατικό ήθος.
Έχουμε για μέτρο κάθε πράξης μας το συμφέρον των εργαζομένων και της κοινωνίας.
Μα το κυριότερο που έχουμε είναι το δίκιο με το μέρος μας.
Μπορούμε συνεπώς να είμαστε αισιόδοξοι.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η εκλογική μάχη θα είναι περίπατος.
Ξέρουμε ότι δεν θα είναι μια εύκολη μάχη.
Το παλιό παντού και πάντα στην Ιστορία αντιστέκεται για να κρατήσει τα προνόμιά του.
Και η σημερινή συγκυρία δεν επιτρέπει καμιά αυταπάτη για το ποιους έχουμε απέναντί μας.
Και για τα μέσα που χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιήσουν.
Το ψέμα.
Το ψέμα
Και πάλι το ψέμα.
Ψέματα για όσα έχουν σκοπό να κάνουν αν ο λαός τους το επέτρεπε.
Τερατώδη ψέματα για τον ΣΥΡΙΖΑ, τις προθέσεις, και την πολιτική του.
Δρακόντεια ψέματα για το τι περιμένει τους Έλληνες αν δεν ψηφίσουν για άλλη μια φορά το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου.

Μήπως τους αδικώ;
Να σας υποβάλω λοιπόν στη δοκιμασία να θυμηθούμε κάποιες από τις δεκαοχτώ δεσμεύσεις του κυρίου Σαμαρά στις εκλογές του 2012.

Δεσμεύτηκε για:
Αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων και πολυτεκνικών επιδομάτων στα επίπεδα του 2009.
Αποκατάσταση επίσης των ειδικών μισθολογίων και των ζημιών που υπέστησαν από το κούρεμα του χρέους φυσικά πρόσωπα (ομολογιούχοι) και ασφαλιστικά ταμεία.

Επέκταση του επιδόματος ανεργίας κατά ένα χρόνο ακόμα, στα δύο χρόνια με προγράμματα επανεκπαίδευσης και αξιοποίηση αδιάθετων κοινοτικών κονδυλίων.

Έκτακτο επίδομα ανεργίας και για μη μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους ή καταστηματάρχες που έκλεισαν τα μαγαζιά τους.

Ρύθμιση με μετακύλιση στην επόμενη διετία των αλλεπάλληλων φορολογικών επιβαρύνσεων, ώστε να μην ξεπερνούν το 25% του μέσου οικογενειακού εισοδήματος.

Προστασία των μισθών στον ιδιωτικό τομέα με πάγωμά τους μέχρι να υπάρξει συμφωνία εργοδοτών-εργαζομένων.
«Διαφωνούμε  με την ιδέα ότι για να υπάρξει ανάπτυξη χρειάζονται ακόμα χαμηλότεροι μισθοί» τόνισε και μίλησε για επαναφορά της «μετενέργειας» στους 6 μήνες.

Σταδιακή άνοδο του αφορολόγητου ορίου από τις 5.000 το 2013 -που ήταν τότε στις 8.000- και στις 10.000 το 2014.

Αντικατάσταση του χαρατσιού από νέο διευρυμένο δίκαιο φόρο.

Μείωση των φορολογικών συντελεστών
Ούτε μια νέα απόλυση στο Δημόσιο
Και το πιο ωραίο;
Εξασφάλιση ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και ειδικότερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
«Η ρευστότητα αυτή θα προέλθει από το ειδικό εργαλείο ρευστότητας, που θα δημιουργηθεί μέσω της Ευρωπαϊκής Επενδυτικής Τράπεζας..." και λοιπά.
Αυτά έλεγε ο αθεόφοβος μεταξύ Μάιου και Ιουνίου του 2012.
Χρειάζεται να πούμε ότι έκαναν ακριβώς τα αντίθετα από όσα έλεγαν;
Χρειάζεται να σχολιάσουμε αυτό τον ποταμό από ψέματα;
Αυτή την ακράτεια υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα;
Αυτή την ανάδειξη του ψέματος σε κεντρικό πολιτικό πρόγραμμα;

Και η ιστορία σήμερα επαναλαμβάνεται.
Αλλά επαναλαμβάνεται ως φάρσα.

Τώρα μιλούν για έξοδο από τα μνημόνια.
Ενώ έχουν έτοιμο το νέο μνημόνιο, με όλα τα μέτρα που γλαφυρά περιγράφει το γνωστό e-mail Χαρδούβελη.
Μιλούν για την ανάπτυξη που έρχεται.
Ενώ έχουν έτοιμη την αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση, στα φάρμακα, στα νησιά.
Μιλούν για σταθερότητα, ενώ έχουν έτοιμη την πλήρη διάλυση του εργασιακού καθεστώτος στον ιδιωτικό τομέα.
Μιλούν για ομαλότητα ενώ έχουν έτοιμη την απελευθέρωση των απολύσεων.
Και ταυτόχρονα, ενώ έχουν έτοιμα τα πάντα για το τελειωτικό χτύπημα στην οικονομία και στην κοινωνία, εξαπολύουν το ψέμα κατά του ΣΥΡΙΖΑ.
Και επαναφέρουν πάλι το δράκο της χρηματοδότησης που θα μας κόψουν, και της τιμωρίας που θα μας επιβάλουν η κυρία Μέρκελ και οι αγορές.
Σήκωσαν από τον τάφο του ακόμα και το νεκρό εδώ και πολύ καιρό Grexit.
Ας πω όμως κάτι στο σημείο αυτό.
Έχουν δίκιο να είναι φοβισμένοι κι αυτοί και όσα συμφέρονται κρύβονται πίσω τους από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αν θέλετε το ψέμα είναι η μόνη τους διαφυγή και το μόνο τους όπλο για να μας πλήξουν.
Εκείνο όμως που είναι ασυγχώρητο, αχαρακτήριστο, απαράδεκτο, ανήθικο, είναι να πλήττουν τη χώρα και την οικονομία για να σώσουν τις καρέκλες τους.
Να εμφανίζουν τη δημοκρατία ως κίνδυνο, τις εκλογές ως ανωμαλία, τη λαϊκή βούληση ως αστάθεια.
Να υπονομεύουν έτσι τη διεθνή εικόνα της χώρας.
Να προσπαθούν να τρομάξουν τους καταθέτες.
Να βάζουν δηλαδή στο στόχαστρο την οικονομία για να πειθαναγκάσουν σε υποταγή την κοινωνία.

Αυτή η συμπεριφορά έχει όνομα, αλλά θα το αποφύγω.
Θα πω μόνο τρία πράγματα:
Πρώτον, το 2014 δεν είναι 2012
Οι συστημικές τράπεζες έχουν περάσει τα crash tests.
Η τραπεζική ενοποίηση έχει προχωρήσει. Και οι 4 συστημικές τράπεζες είναι τμήμα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.
Η ισορροπία του τραπεζικού συστήματος είναι επομένως ένα ζήτημα που αφορά τους πάντες.
Και επιπλέον, αυτές τις ημέρες συζητείται το ενδεχόμενο διεύρυνσης του ενεργητικού της ΕΚΤ στο ύψος του 1τρισ ευρώ με σκοπό την έμμεση, μέσω των τραπεζών, αγορά κρατικών ομολόγων το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο
Σήμερα και σε αντίθεση με το 2012, χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία έχουν κατοχυρώσει να μην εφαρμόζουν μονομερώς τους κανόνες λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Οι πολιτικές λιτότητας δέχονται χτυπήματα ακόμη και στην ίδια τη Γερμανία.
Το πολιτικό έδαφος λοιπόν είναι πιο ευνοϊκό για μια χώρα που θέλει να αξιοποιήσει τις διαπραγματευτικές της δυνατότητες.
Και οι σημερινές δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων δείχνουν ότι οι εταίροι μας είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με την νέα ελληνική κυβέρνηση.
Και δεύτερο.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του θα εγγυηθεί χωρίς καμιά υποσημείωση και κανένα αστερίσκο τις καταθέσεις των πολιτών στις ελληνικές τράπεζες.
Σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τους Ευρωπαίους εταίρους.
Τελεία και παύλα στα παραμύθια του τρόμου. 

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε όλες τις δυσκολίες και όλα τα εμπόδια.
Να νικήσουμε με τη θέληση και την ψήφο του ελληνικού λαού.

Επιτρέψτε μου όμως να επαναλάβω κάτι που απορρέει από την ιστορία και τις αξίες μας.
Κάτι πολύ βασικό και θεμελιώδες.
Για μας, για την Αριστερά, στόχος δεν είναι η εξουσία.
Είναι η δημοκρατική αναγέννηση της κοινωνίας και της χώρας.
Στόχος δεν είναι οι καρέκλες.
Είναι η μεταρρύθμιση του κράτους προς όφελος του πολίτη.
Στόχος δεν είναι τα αξιώματα.
Είναι η κοινωνική δικαιοσύνη.
Η κυβερνητική εξουσία, την οποία διεκδικούμε και θα κερδίσουμε είναι μέσο για τη μεγάλη προοδευτική αλλαγή.
Μια αλλαγή που χρειάζεται η χώρα και απαιτεί η κοινωνία.
Μια αλλαγή πολύπλευρη, που προϋποθέτει και επιβάλλει σύγκρουση με ισχυρά συμφέροντα.
Σύγκρουση με το κατεστημένο της διαφθοράς και της διαπλοκής, που στηρίζει το καθεστώς των μνημονίων.
Σύγκρουση με πολιτικές και κύκλους που θεωρούν την εθνική μας κυριαρχία είτε περιορισμένη, είτε διαπραγματεύσιμη.
Αλλά και  σύγκρουση με συνήθειες ριζωμένες από το δικομματισμό, σε ένα μέρος της κοινωνίας.
Όπως το ρουσφέτι, ο χρηματισμός, ο νεποτισμός, οι κουμπαριές.
Δεν ερχόμαστε, με δυο λόγια, για να συνεχίσουμε με τις παλιές πολιτικές και πρακτικές.
Δεν είμαστε η συνέχεια όσων κυβέρνησαν τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες.
Είμαστε η άρνησή τους.

Θα κοπούν με το μαχαίρι τα νήματα μεταξύ της πολιτικής εξουσίας  και των εθνικών εργολάβων.
Θα απελευθερωθεί από τα κάθε λογής δεσμά η δικαιοσύνη για να αναλάβει με ευθύνη και ευθύτητα όλες τις υποθέσεις των σκοτεινών διαδρομών του χρήματος και εκείνων που πλούτισαν και πλουτίζουν παράνομα σε βάρος του ελληνικού λαού.
Θα κοπούν τα δεσμά που έχει επιβάλει στην εργατική τάξη το νέο, μεσαιωνικής έμπνευσης, εργασιακό καθεστώς.
Θα καταργηθεί συστηματικά και ολοκληρωτικά το καθεστώς των μνημονίων.
Θα ανοίξει ο δρόμος σε μια δημοκρατία που δεν τελειώνει με το εκλογικό δικαίωμα, αλλά απλώνεται σε όλους τους τομείς και τα πεδία δράσης της κοινωνίας.
Θα αρχίσει από την πρώτη μέρα της νέας διακυβέρνησης η εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και την αλλαγή του κλίματος στην οικονομία και στην κοινωνία.
Από την πρώτη μέρα και ανεξάρτητα από την πορεία των διαπραγματεύσεων για το χρέος.


Συντρόφισσες και σύντροφοι
 Η μάχη που έχουμε μπροστά μας δε θα είναι εύκολη.
Θα είναι δύσκολη μάχη.
Και την επόμενη μέρα, στον αγώνα για το τερματισμό της καταστροφής και τη κοινωνική σωτηρία, αλλά και πριν.
Η μάχη των εκλογών θα είναι δύσκολη.
Με τον ίδιο αδίστακτο τρόπο που κυβερνήσανε, με τον ίδιο θα προσπαθήσουν να εμποδίσουν τη νίκη του λαού στις εκλογές της 25ης του Γενάρη.
Όχι για να αποτρέψουν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για να αποτρέψουν την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη Βουλή.
Στόχος τους να αποτρέψουν τη δυνατότητά μας να έχουμε τα χέρια μας λυμένα για τους δύσκολούς και λεπτούς χειρισμούς στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους.
Για αυτό και θα εξαπολύσουν επίθεση κινδυνολογίας και τρόμου.
Αλλά και θα στηρίξουν τις ελπίδες τους σε σχήματα που δημιουργήθηκαν πρόσφατα ή σε άλλα που θα δημιουργηθούν προκειμένου να αρδεύσουν τα χωράφια της μνημονιακής πολιτικής.
Έχουμε πλήρη επίγνωση του ρόλου τους.
Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι ακόμα κι αν φοράνε τη μάσκα του καινούργιου, εκπροσωπούν ότι πιο παλιό έχει το πολιτικό μας σύστημα.
Τις δεσμεύσεις στη διαπλοκή που αποτελεί μια από τις βασικές παθογένειες και αιτίες της κρίσης.
Απέναντι σε αυτή τη διπλή επίθεση κάποιοι θα ήθελαν ο ΣΥΡΙΖΑ να φαντάζει μια δύναμη απομονωμένη, χωρίς συμμάχους, χωρίς νέα ακροατήρια.
Θα τους απογοητεύσουμε.
Ωστόσο θα απογοητεύσουμε και όσους περιμένουν να δουν τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τα ίδια παιχνίδια συνδιαλλαγής που κάνουν οι δυνάμεις του χθες.
Θα απογοητεύσουμε όσους θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ να συναλλάσσεται. Να πουλάει εκδουλεύσεις. Να μοιράζει θέσεις.
Εμείς είμαστε εδώ για να μοιράσουμε ευθύνη.
Όχι για να μοιράσουμε θέσεις.
Όσοι συνειδητοποιούν την ευθύνη τους απέναντι στην ιστορία.
Όσοι αποδέχονται το πρόγραμμα που εκφωνήσαμε στη Θεσσαλονίκη αλλά και τη δέσμευσή μας για ουσιαστική και σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας για τη βιωσιμότητα του χρέους και την επόμενη μέρα, είναι καλοδεχούμενοι.
Καλοδεχούμενοι να μοιραστούν ευθύνη
Καλοδεχούμενοι να συνεισφέρουν με τις δυνάμεις τους και να διεκδικήσουν τη κρίση του λαού στα ψηφοδέλτιά μας.
Όχι, όμως, για να λάβουν εκλόγιμες θέσεις στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, σαν αυτές που προσφέρουν ο κος Σαμαράς ή ο κος Θεοδωράκης.
Γιατί ούτε εμείς ούτε οι σύμμαχοί μας είναι σαν τους άλλους.
Καλοδεχούμενοι, λοιπόν, όσοι θέλουν να συμβάλουν με ανιδιοτέλεια και με σεβασμό στη κρίση του λαού, σε ένα πλατύ μέτωπο ανατροπής.
Σε ένα πλατύ μέτωπο νίκης που θα δώσει μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία.
Σε έναν νέο συνασπισμό εξουσίας για τη κοινωνική σωτηρία, την οικονομική ανόρθωση και την αξιοπρέπεια του λαού μας.

Και μια τελευταία κουβέντα
Οι εκλογές αυτές πρέπει να γίνουν σε κλίμα σταθερότητας και ομαλότητας.
Θεωρούμε ότι κανένας δεν επιδιώκει το αντίθετο.
Γι αυτό απευθυνόμαστε στον κ. Σαμαρά και ζητάμε ξεκάθαρα:
Να τοποθετηθούν υπηρεσιακές διοικήσεις στα υπουργεία Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Τύπου και Προστασίας του πολίτη.
Ώστε να διασφαλιστεί ότι ο τόπος θα πάει στις εκλογές χωρίς αντιδημοκρατικούς χειρισμούς και παρατράγουδα.
ΚΑι ακόμα προειδοποιούμε:
Μη διανοηθείτε να πάρετε μαζί σας φεύγοντας ούτε ένα δημόσιο έγγραφο.
Μην διανοηθείτε να πειράξετε τίποτα από τους φακέλους στα συρτάρια των υπουργείων. Και ειδικά την αλληλογραφία με την τρόικα. 
Γιατί αυτή η χώρα έχει δημοκρατία. Και στην δημοκρατία η διαφάνεια έχει τον πρώτο λόγο, είτε το θέλουν είτε όχι.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Η κυβέρνηση σωτηρίας, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι το βραβείο της μάχης που έχουμε μπροστά μας.
Με την καρδιά, αλλά και με το μυαλό, συντρόφισσες και σύντροφοι, αυτή την μάχη θα την κερδίσουμε.
Γεια σας