Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ (21-22 Ιουνίου 2014)

Συμπεράσματα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη 2014

1. Ευρωεκλογές

Το εκλογικό αποτέλεσμα της κάλπης για το Ευρωκοινοβούλιο είναι μια μεγάλη νίκη για το ΣΥΡΙΖΑ, το λαό μας, τις κοινωνίες όλης της Ευρώπης. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, η Αριστερά αναδείχτηκε εκλογικά πρώτη δύναμη και με σημαντική διαφορά. Το αποτέλεσμα είναι πρωτίστως νίκη του λαού μας, που ξεπέρασε δυναμικά την προπαγάνδα φόβου, καταδίκασε την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και την πολιτική της ακραίας κοινωνικής λιτότητας, την πολιτική των μνημονίων.

Η Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει τα μέλη και τον κόσμο της Αριστεράς που έδωσαν με επιτυχία τη μάχη των εκλογών και τους καλεί να δυναμώσουν την προσπάθεια για τη μεγάλη ανατροπή στη χώρα μας.

Η κυβερνητική και «ευρωπαϊκή» πολιτική των μνημονίων καταδικάστηκε. Τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης έχασαν. Ο ελληνικός λαός από «πειραματόζωο» εφαρμογής του μνημονιακού καθεστώτος, γίνεται πόλος αντίστασης και νέας ελπίδας. Οι στόχοι που είχαμε βάλει για τις Ευρωεκλογές, δηλαδή καταδίκη της κυβέρνησης και της πολιτικής της και εκλογική πρωτιά, επιτεύχθηκαν. Ο δρόμος για την πολιτική ανατροπή άνοιξε, αλλά μένουν πολλά ακόμη να γίνουν. Δυσάρεστο γεγονός των ευρωεκλογών ήταν η ενίσχυση της ακροδεξιάς εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής.

Το συνολικό ευρωπαϊκό αποτέλεσμα καταδεικνύει την έντονη αμφισβήτηση που διαμορφώνεται απέναντι στην νεοφιλελεύθερη οικοδόμηση της Ευρώπης. Αυτό εκφράστηκε με άνοδο της αριστεράς στη νότια Ευρώπη και την Ιρλανδία, αλλά και, δυστυχώς, της ακροδεξιάς σε πολλές χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης Η άνοδος της ακροδεξιάς αποδεικνύει από τη μια μεριά τις σοβαρές αδυναμίες της αριστεράς σε αυτές τις χώρες να εντάξει στο πολιτικό σχέδιό της πολίτες που δυσανασχετούν από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, όσο και την αποδοχή από ευρύτερες μάζες του ρατσιστικού και ξενοφοβικού λόγου. Η εξοικείωση των λαϊκών στρωμάτων με το ρατσιστικό λόγο δεν είναι άσχετη με την υιοθέτηση των ξενοφοβικών επιχειρημάτων από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, από τα κυρίαρχα μίντια προκειμένου να συσκοτίσουν τις αιτίες της κρίσης. Είναι ανάγκη σε επίπεδο αξιών, πολιτικής και κοινωνίας να μελετήσουμε και να καταρτίσουμε ένα σχέδιο στο πλαίσιο του ΚΕΑ ώστε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της ακροδεξιάς, στις ποικίλες μορφές της, και της φασιστικής απειλής πανευρωπαϊκά.

Η υποψηφιότητα του σ. Αλέξη Τσίπρα και η παρουσία του στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή προσέδωσε μια δυναμική που ενέπνευσε αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις σε έναν εναλλακτικό δρόμο για την Ευρώπη. Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ευρώπη αποσαφηνίζει τους πόλους σύγκρουσης για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης, με κύρια πεδία τη δημοκρατία, την οικονομία, την απασχόληση και τις κοινωνικές ανάγκες. Απαιτείται η διαμόρφωση ενός πλαισίου μεγάλων στόχων – ρήξεων, με βάση το οποίο πρέπει να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό κίνημα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Στις νέες μετεκλογικές συνθήκες διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Πρέπει να σημειώσουμε ιδιαίτερα την προσπάθεια του συστήματος να διαμορφώσει με επικοινωνιακά μέσα την κοινή γνώμη, με μυθεύματα περί της αντοχής και ανοχής – αν όχι αποδοχής – της ασκούμενης πολιτικής και συγχρόνως περί της ανάγκης ανασυγκρότησης του μνημονιακού και νεοφιλελεύθερου κέντρου, με τη μορφή είτε της κεντροαριστεράς, είτε της κεντροδεξιάς.

Τα κυβερνητικά κόμματα, παρά την απονομιμοποίησή τους, και την ουσιαστική απώλεια της δεδηλωμένης, που τους στερεί τη δυνατότητα τους να διαχειρίζονται τα της χώρας, κωφεύουν στη λαϊκή εντολή «να φύγουν». Επιμένουν στη μνημονιακή γραμμή, προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο και να επιτύχουν την επιβίωση της κυβερνητικής εξουσίας, με βασικό σενάριο την επίτευξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας 180 ψήφων για εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Η κυβέρνηση και το σύστημα εξουσίας πρόκειται να χρησιμοποιήσει, όπως έχει αποδείξει και η ιστορία, κάθε μέσο για την εκλογή του Πρόεδρου της Δημοκρατίας: από την εξαγορά συνειδήσεων και τις προσφορές ανταλλαγμάτων μέχρι τις απειλές και τους εκβιασμούς. Η αριστερά καταδικάζει αυτές τις μεθόδους. Η αριστερά επιλέγει το δρόμο της ιδεολογικής, πολιτικής και προγραμματικής ηγεμονίας.

Συνοπτικά τα αποτελέσματα

Τα επίδικα των ευρωεκλογών δεν ταυτίζονται βεβαίως, με αυτά των βουλευτικών. Σε κάθε περίπτωση είναι μια δευτερεύουσα εκλογική μάχη, που δίνει πλεονέκτημα στους μικρότερους κομματικούς σχηματισμούς. Κανείς όμως δεν αμφισβητεί την αυξημένη πολιτική σημασία που εντέλει πήραν οι φετινές ευρωεκλογές, μετά από 4 χρόνια μνημονιακής πολιτικής, καθώς και το ότι το αποτέλεσμα της 25ης Μαΐου διαμόρφωσε ένα νέο πολιτικό χάρτη, τις συντεταγμένες του οποίου ορίζουν:

α)η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, με ποσοστό που εδραιώνει εκείνο των βουλευτικών εκλογών.

β)η υποχώρηση των κομμάτων της συγκυβέρνησης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ/Ελιά) κατά 11%, με απώλειες δηλαδή περίπου 855 χιλ. ψήφων σε σύγκριση με το 2012,

γ)η συρρίκνωση του τρίτου εταίρου της συγκυβέρνησης του 2012, της ΔΗΜΑΡ,

δ)η επικύρωση της εκλογικής ανόδου της Χρυσής Αυγής, που πλέον αποτελεί βασική συνιστώσα του κομματικού συστήματος, με διείσδυση σε λαϊκά και εργατικά στρώματα, και μάλιστα με μία σταθερή εκλογική βάση,

ε)η χαμηλότερη των προσδοκιών (τους) καταγραφή των ΑΝΕΛ, του ΚΚΕ, παρά την ενίσχυσή του, και του νεοσύστατου ΠΟΤΑΜΙΟΥ.

Ένα νέο πολιτικό και εκλογικό φαινόμενο που πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά είναι η εισβολή των επιχειρηματικών συμφερόντων ευθέως στην πολιτική διαχείριση των υποθέσεων των πόλεων. Τα φαινόμενα Μώραλη στον Πειραιά, Μπέου στο Βόλο, οι επιθέσεις τρομοκράτησης των πολιτών υπέρ επιχειρηματικών συμφερόντων στη Νέα Φιλαδέλφεια συνιστούν συμπτώματα σωβούσας ασθένειας της αστικής δημοκρατίας στη χώρα μας, στο ενδιάμεσο της πολιτικής και της οργανωμένης παραβατικότητας.

Την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι στις 25 Μαΐου πήγαν στις κάλπες 274.660 λιγότεροι ψηφοφόροι σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου 2012, μαρτυρά ότι για ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας η εκλογική μάχη ήταν αδιάφορη. Η τάση αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί, στο βαθμό μάλιστα που αποτελεί πάγια προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να αναπαραχθεί, εξοβελίζοντας τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία από την πολιτική συμμετοχή

Η πολιτική ανάλυση.

Η λεγόμενη «κεντροαριστερά» συρρικνώθηκε, όμως κατάφερε να επιβιώσει, έστω και με σημαντικές εκλογικές απώλειες, κυρίως χάρη σε εκείνα τα κοινωνικά στρώματα τα οποία είτε δεν έχουν θιγεί από τα μνημόνια και τις πολιτικές λιτότητας είτε θεωρούν ότι η πίεση απέναντί τους έφτασε στο τέλος της.

Η συρρίκνωση της κεντροαριστεράς, παρά τις μεταμορφώσεις της με νέα και παλαιότερα σχήματα, δεν μπορεί να κρύψει την κρίση κοινωνικής αντιπροσώπευσης που διέρχεται, αφού τα μεσαία και λαϊκά στρώματα απομακρύνονται από αυτή, ενώ η πρόσδεση της στη ΝΔ και η ηγετική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική γεωγραφία δημιουργεί διαιρετικές τάσεις στο εσωτερικό της.

Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσπάθεια κεντροαριστερής ανασύστασης. Αυτό αποτελεί ένα κρίσιμο ζήτημα στην προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να δημιουργήσει αναχώματα προκειμένου να ανακοπεί η πολιτική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και το ερώτημα που αιωρείται ειναι σε ποια κοινωνικά αιτήματα αναφέρεται η κεντροαριστερά, ποιά ειναι τα κοινωνικά ερείσματα της ύπαρξης της;

Η κεντροαριστερά αποτέλεσε βασικό πολιτικό πυλώνα του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας και δια μέσω αυτού και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Χωρίς την κεντροαριστερά, το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να ποδηγετεί σε μόνιμη βάση την κοινωνία.

Σε πολιτικό επίπεδο η αντιμετώπιση της κεντροαριστερής ανασύστασης είναι κεντρικό πρωτεύον καθήκον για να έχει ο Συριζα ηγεμονικό ρόλο.

Η ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων δείχνει κυρίως την κοινωνική πόλωση, τη σύγκρουση ανάμεσα σε δυο κόσμους : από τη μια οι δυνάμεις της εργασίας, τα πληττόμενα λαϊκά και μεσαία στρώματα, οι λαϊκές συνοικίες και οι φτωχογειτονιές και από την άλλη οι δυνάμεις του πλούτου, τα συμφέροντα, η διαπλοκή.

Τελευταία, αλλά όχι έσχατη παρατήρηση είναι η ανησυχητική άνοδος και η παγίωση των συσχετισμών της Χ.Α., ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις. Η ενδυνάμωση του νεοναζιστικού φαινομένου, που έχει βάση την οργή που προκαλεί η μνημονιακή πολιτική, καθώς και ο εκφυλισμός του παλαιού πολιτικού συστήματος ταυτόχρονα με την αναβίωση και ενίσχυση ρατσιστικών αντιλήψεων, πρέπει συγχρόνως να αποδοθεί και στη στρέβλωση των αξιών, μέσω του νεοφιλελευθερισμού που εμπεδώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Η σύγκρουση με την ακροδεξιά και το ναζισμό σε αυτό το επίπεδο, το επίπεδο των αξιών, του πολιτισμού και της ιδεολογίας πρέπει να είναι διαρκής και ανειρήνευτη. Η αντιφασιστική πάλη με τον τρόπο που ασκείται μέχρι σήμερα έχει καταδείξει τα όριά της και συνεπώς απαιτείται η αναπροσαρμογή της. Η ΠΓ καλείται σε σύντομο χρονικό διάστημα να διατυπώσει συνολική πρόταση.

Ταξική, κοινωνική και χωρική επιρροή και πόλωση.

Ταξική ανάλυση της ψήφου.

Σε σχέση με την ταξική σύνθεση της εκλογικής του βάσης, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το κατ’ εξοχήν κόμμα των δυναμικών στρωμάτων των ανέργων (30,0%), των ιδιωτικών (28,8%) και των δημοσίων υπαλλήλων (30,9%), των επαγγελματιών (29,6%), και συνολικά των νεότερων σε ηλικία κατηγοριών (υπερέχει σαφώς της ΝΔ σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες μέχρι και 64 ετών), όπου επιβεβαιώνεται η υπεροχή του, όπως και το 2012, και η σαφής διαιρετική τομή που διατρέχει το εκλογικό σώμα στη βάση της απασχόλησης και της ταξικής ένταξης, καθώς και της ηλικίας. Αντίστοιχα, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να υστερεί στους αγρότες (18,7%) και στους συνταξιούχους (23,8%), παρόλο που στους τελευταίους παρουσίασε σημαντική βελτίωση των ποσοστών του, ανάλογη με την αύξηση που είχε στους πάνω των 65 ετών.

Ειδικά για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, θα πρέπει να σημειωθεί και η μεγάλη απόκλιση που παρατηρείται στο εσωτερικό της συγκεκριμένης κοινωνικής κατηγορίας, με τη σχετική αντοχή της ΝΔ, αλλά και μια ισχυρή επιρροή της ΧΑ, εικόνα η οποία προέρχεται κυρίως από τα μεσαία και ανώτερα στελέχη του ιδιωτικού τομέα (στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει ένα ισχνό 11,8% και 13,8% αντίστοιχα), ενώ παρατηρείται και στις δύο κατηγορίες προβάδισμα της ΝΔ με 23,5% και 20%,αλλά και εξαιρετικά υψηλά ποσοστά για την ΧΑ με 20% και 14% καθώς και ισχυρή παρουσία του Ποταμιού με 12% μεταξύ των υψηλόβαθμων στελεχών του ιδιωτικού τομέα). Αντίθετα, στις κατώτερες θέσεις της απασχόλησης (κατώτερο προσωπικό γραφείου, ανειδίκευτη εργασία, ελαστική απασχόληση - part time) o ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει ένα ποσοστό κοντά στο 30%, με το μεγαλύτερο στην κατηγορία των ανειδίκευτων εργατών (33,3%).

Η χωρική επιρροή.

Το πρώτο που θα πρέπει να σημειώσει κανείς σχετικά με την κατανομή της χωρικής/γεωγραφικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξισορρόπηση σε μεγάλο βαθμό του διπόλου Αθήνας-περιφέρειας που είχε εμφανιστεί το 2012, αφού πλέον η εκλογική καταγραφή του ΣΥΡΙΖΑ εξαπλώνεται σχεδόν ισόρροπα σε όλη την Επικράτεια, επιβεβαιώνοντας έτσι την παρατήρηση ότι η περιφέρεια ακολουθεί με μία ορισμένη καθυστέρηση τις πολιτικές εξελίξεις που καταγράφονται πρώτα στην Αθήνα.

Το δεύτερο που πρέπει να σημειώσει κανείς είναι η απόλυτη υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ στα λαϊκά προάστια – παρά μία ορισμένη οριακή υποχώρηση της εκλογικής επιρροής μας στα λαϊκά προάστια της Ανατολικής Αττικής και Δυτικής Αθήνας (που οφείλουμε να σκύψουμε πάνω της με ιδιαίτερη προσοχή)– και η αναμενόμενη υστέρηση, έναντι του δικομματισμού, στις πλούσιες συνοικίες. Όπως είναι αναμενόμενο, εμφανίζεται μία διαφοροποιημένη εκλογική συμπεριφορά μεταξύ των «εργατικών – μισθωτών» περιοχών και των πιο «προνομιούχων» αστικώνπεριοχών. Οι μεν πρώτες δίνουν ισχυρά ποσοστά στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ, οι δε δεύτερες επιλέγουν με πολύ μεγάλη στατιστική σημαντικότητα τη ΝΔ (και δευτερευόντως το Ποτάμι).

Ωστόσο, αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι λόγω της κρίσης και της υποβάθμισης των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, την οποία επέφερε η μνημονιακή πολιτική, ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτά ισχυρά ακροατήρια και στα μεσοαστικά στρώματα, ενώ σε σχέση με τον Ιούνιο του 2012, φαίνεται ότι αντιμετωπίζεται λιγότερο φοβικά και εχθρικά και από τα αστικά στρώματα. Αντίθετα, η ΝΔ ακολουθεί την ακριβώς αντίθετη φορά, έχοντας συρρικνωθεί τελείως στις λαϊκές γειτονιές και κυρίως χάνοντας την επιρροή της μεταξύ των μεσοαστικών στρωμάτων, που αποτέλεσαν για αυτή «τάξεις - στηρίγματα».

Η κοινωνική κατανομή – Συσπειρώσεις/μετακινήσεις

Η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ αυξάνεται στους άνδρες, σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει σημαντική αύξηση της εκλογικής του επιρροής στους πολίτες με στοιχειώδη μόρφωση (από 19% σε 25%), ενώ ως προς τις ηλικίες, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ανησυχητική πτώση στις μικρές ηλικίες, οι οποίες κερδήθηκαν από το Ποτάμι και αύξηση στις ηλικίες πάνω των 65 χρονών (από 13% στο 21%).

Μεγάλη υποχώρηση έχουμε υποστεί βεβαίως στη μειονότητα της Θράκης, η οποία συνδέεται αφενός με δικές μας αστοχίες και αφ’ ετέρου με την ταύτιση των άμεσων συμφερόντων, δηλαδή την εξουδετέρωση του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ Τουρκικού Προξενείου και των κομμάτων του Μνημονίου στην περιοχή (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), όπου μοίρασαν ψήφους, τοπικές και υπερτοπικές εξουσίες στις 3 κάλπες (Δήμος στο ΠΑΣΟΚ, Περιφέρεια στη ΝΔ, ευρωψηφοδέλτιο στο μειονοτικό κόμμα).

Γενικώς στις πρόσφατες ευρωεκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τη μεγαλύτερη συσπείρωση (77%) από όλα τα κόμματα, στις δε απευθείας μετακινήσεις ανάμεσα στη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ το ισοζύγιο είναι θετικό (9% και-2,4%), όταν τον Ιούνιο του 2012 το ισοζύγιο ήταν αρνητικό (4% και-5%)

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε 6,1% της εκλογικής του δύναμης προς τα λοιπά κόμματα και 4,9% προς το ΠΟΤΑΜΙ, διαρροή που αφορά ένα σημαντικό τμήμα της νεολαίας που γοητεύεται από το lifestyle και το μετα-πολιτικό ύφος του τελευταίου.

2. Αυτοδιοικητικές εκλογές

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές οι δυνάμεις μας σημείωσαν ένα μεγάλο βήμα μπροστά, πίσω όμως από την πολιτική μας επιρροή και τις προσδοκίες μας. Για πρώτη φορά, περιφερειακές κινήσεις που στηρίχθηκαν από το ΣΥΡΙΖΑ, κέρδισαν 2 περιφέρειες. Την μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, την Αττική και την ιδιαίτερα σημαντική περιφέρεια των Ιονίων. Ταυτόχρονα, η μάχη της Αθήνας, παρά το τελικό αποτέλεσμα, είναι μια κερδισμένη μάχη που ως τέτοια χρειάζεται να την αξιοποιήσουμε.

Όπως είχαμε κατ’ επανάληψη τονίσει προεκλογικά, η μεγάλη επιτυχία δεν πρέπει να κρύψει αδυναμίες, λάθη και αστοχίες. Το αντίθετο. Σήμερα όμως από καλύτερες θέσεις μπορούμε να αναμετρηθούμε με όσα μας εμποδίζουν, ώστε ακόμα καλύτερα και ακόμα ταχύτερα να φτάσουμε στον πρώτο υψηλό στόχο.

Είχαμε θέσει ως πολιτικούς στόχους, με ομόφωνη απόφαση της ΠΓ και της ΚΕ, τη ματαίωση των σχεδίων της δικομματικής κυβέρνησης για χαλαρή αυτοδιοικητική ψήφο, και την υπογράμμιση του γεγονότος ότι στις σημερινές συνθήκες το πολιτικό και το αυτοδιοικητικό συμβαδίζουν.

Θέσαμε ως στόχο τη δημιουργία νέων παρατάξεων αλλά και τη στήριξη επιτυχημένων παρατάξεων και τη συμμετοχή μας στις εκλογές σχεδόν στο σύνολο των Καλλικρατικών δήμων. Κυρίως δε, η πολιτική μας απόφαση έθετε ως στόχο την αντιστοίχηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη νέα κοινωνική του στήριξη που είχε διαμορφωθεί μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Αναμετρηθήκαμε με νέα προβλήματα

Σε αυτές τις τριπλές εκλογές έγιναν για πρώτη φορά πρωτοφανείς σε έκταση και βάθος θεσμικές παρεμβάσεις της «τελευταίας στιγμής». Ενδεικτικά :

Αλλαγή ημερομηνίας του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, ώστε οι ευρωεκλογές να συμπέσουν με το δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών.

Αύξηση του μέγιστου αριθμού των υποψηφίων στις δημοτικές εκλογές.

Καθιέρωση του σταυρού προτίμησης στις ευρωεκλογές, με διπλασιασμό των υποψηφίων.

Προβλήματα και περιπλοκές στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των ετεροδημοτών.

Όλα τα παραπάνω έκαναν περισσότερο δύσκολη και περίπλοκη την αυτοδιοικητική μας παρέμβαση, ενώ δυσχεραίνουν την ουσιαστικότερη εξαγωγή συμπερασμάτων από τα αποτελέσματα. Πόσο μάλλον όταν οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί, οι παρεμβάσεις, θεσμικές και διοικητικές, της κυβέρνησης περιορίζουν την αυτονομία της αυτοδιοίκηση μετατρέποντάς την σε ετεροδιοίκηση, δηλαδή σε κρατικό θεσμό, που απέχει από τη βούληση των πολιτών.

Η αριθμητική της αυτοδιοικητικής μας παρέμβασης

Συμμετείχαμε και στηρίξαμε δημοτικά σχήματα σε 213 από τους 325 Καλλικρατικούς Δήμους (όταν το 2010 είχαμε στηρίξει παρατάξεις, είτε ως αυτόνομη κάθοδο είτε σε συνεργασίες, σε 104 Δήμους), καλύπτοντας το 90% του πληθυσμού.

Συμβάλαμε για να εκλεγούν δημοτικές αρχές που ανήκουν στο χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε 23 Δήμους, εκ των οποίων 10 στην Αττική (Αγία Παρασκευή, Αιγάλεω, Βύρωνας, Ζωγράφου, Καισαριανή, Κερατσίνι-Δραπετσώνα, Νέα Ιωνία, Πέραμα, Φιλαδέλφεια-Χαλκηδόνα, και Χαλάνδρι), 5 πρωτεύουσες Νομών (Κέρκυρα, Κοζάνη, Λάρισα, Λειβαδιά και Λευκάδα), και 8 περιφερειακούς δήμους (Αλιάρτου-Θεσπιέων, Ανωγείων, Αριστοτέλη, Διρφύων-Μεσσαπίων, Ναυπακτίας, Σκύρου, Σφακίων, και Τυρνάβου).

Έχουμε 1024 δημοτικούς συμβούλους και πάρα πολλούς τοπικούς συμβούλους στους 204 δήμους, καθώς μόνο σε 9 δήμους που κατεβήκαμε δεν κατορθώσαμε να εκλέξουμε δημοτικό σύμβουλο.

Επίσης, κατεβάσαμε παρατάξεις στο σύνολο των Περιφερειών της χώρας, κερδίζοντας δύο από αυτές, επομένως σήμερα, εκτός των 2 περιφερειαρχών, έχουμε 11 άμεσα εκλεγμένους (χωρικούς) αντιπεριφερειάρχες και 144 περιφερειακούς συμβούλους (όταν το 2010 είχαμε 17).

Πολιτικά συμπεράσματα

Η εφαρμογή οργανωτικά και πολιτικά των πολιτικών μας στόχων αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση και ανέδειξε σημαντικές αδυναμίες όπως : απουσία αυτοδιοικητικής εμπειρίας και προσανατολισμού σε πολλές οργανώσεις, την περιχαράκωση των οργανώσεων σε αρκετές περιπτώσεις, την ανάδειξη φιλοδοξιών που εμπόδιζαν τις συλλογικές μας αποφάσεις, όπως για παράδειγμα την απόφαση για επιλογή υποψηφίων δημάρχων σε πόλεις μεγαλύτερες των 60.000 σε συνεννόηση των τοπικών οργανώσεων με την ΚΕ, η οποία δεν τηρήθηκε.

Οι επιτυχίες μας δεν πρέπει να κρύψουν, αρνητικά φαινόμενα παραγοντισμού και προσωπικών φιλοδοξιών, κλειστών κομματικών διαδικασιών και αχρείαστων εντάσεων. Ως κόμμα και ως Ο.Μ. είμαστε ακόμη, και παρά τις βελτιώσεις, μακριά από τη γείωση με την κοινωνία και το επίπεδο οργανωτικότητας μας δεν αντιστοιχεί στο να εκφράζει τις ελπίδες και τις αγωνίες της κοινωνίας, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο.

Το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών δείχνει ότι δεν υπάρχει η ανακλαστική αντιστοίχηση της γενικής εκλογικής μας επιρροής με τα τοπικά σχήματα που επιλέξαμε. Αυτό δείχνει από την μια μεριά την ανάγκη να συγκροτηθεί ένα ριζικά διαφορετικό αλλά ελκτικό μοντέλο αυτοδιοικητικής λειτουργίας, που να σηματοδοτεί με ενάργεια την ρήξη με το σημερινό τοπικό κατεστημένο και να το ανταγωνίζεται αποτελεσματικά. Ένα αυτοδιοικητικό καθεστώς που αποδεικνύεται ότι έχει μεγάλη αντοχή και ικανότητα αναπαραγωγής του. Αυτό σημαίνει μεταξύ άλλων και την ανάγκη μεγαλύτερης εξειδίκευσης και κοινωνικής γείωσης και ταυτόχρονα καθημερινή πολιτική παρουσία και δράση των οργανώσεων μας σε τοπικό/αυτοδιοικητικό, σε πολιτικό και προγραμματικό επίπεδο.

Από την άλλη η καταγραφόμενη απόκλιση ενός τμήματος της επιρροής μας με τις επιλογές που κάνουμε ιδιαίτερα στις περιφερειακές εκλογές, αποδεικνύει τους χαμηλούς δεσμούς που έχουμε με ένα μεγάλο τμήμα της εκλογικής μας επιρροής, το οποίο παρουσιάζει στοιχεία διπλής ταυτότητας και για το οποίο πρέπει να αξιοποιηθούν πολιτικά και ιδεολογικά μέσα ώστε να αποκτήσει συμπεριφορά μεγαλύτερης πολιτικής ταύτισης με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Νέα κατάσταση, Νέα καθήκοντα

Ο λαός μας έδωσε το μήνυμα: Θέλουμε να κυβερνήσετε. Θέλουμε όμως περισσότερα από εσάς – πιο καθαρό, επεξεργασμένο και ριζοσπαστικό πολιτικό λόγο, όχι αμφισημίες, πλήρη διαφοροποίηση από το φθαρμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Πέστε μας καθαρά τι θα κάνετε και πως θα το κάνετε.

Απαιτείται λοιπόν να ανταποκριθούμε στο αίτημα των καιρών για τη συγκρότηση ενός πλατιού δημοκρατικού, προοδευτικού, ριζοσπαστικού κινήματος ανατροπής, που όχι μόνο θα κερδίσει τις επερχόμενες εθνικές εκλογές, αλλά θα αποτελέσει τη νέα μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που θα αναλάβει το ιστορικό έργο της κοινωνικής σωτηρίας και της ανασυγκρότησης της πατρίδας μας.

Ο λαός μας έδωσε εντολή να επισπεύσουμε. Να ανταποκριθούμε στο αίτημα των καιρών και να βάλουμε τέλος στην ανθρωπιστική κρίση που ταλαιπωρεί εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, και ιδιαίτερα στο πεδίο των 1.500.000 ανέργων και ταυτόχρονα να δώσουμε ανάσα, ελπίδα και εμπιστοσύνη σε όλους όσους υποφέρουν, και είναι πάρα πολλοί.

Εμπιστοσύνη γιατί οφείλουμε να ακυρώσουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, δεν υποκύπτουμε στους εκβιασμούς, αντίθετα θα επιδιώξουμε και να πετύχουμε την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η δε αποπληρωμή του εναπομείναντος να γίνει με ρήτρα ανάπτυξης. Να προχωρήσουμε άμεσα στην αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος της εργασίας και στο σχεδιασμό της παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότηση της χώρας, με καθοριστικό ρόλο του δημόσιου και κοινωνικού τομέα, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ενός δημόσιου, κοινωνικά ελεγχόμενου, τραπεζικού συστήματος.

Εμπιστοσύνη διότι θα ρυθμίσουμε δίκαια το ιδιωτικό χρέος

Ελπίδα, γιατί θα προχωρήσουμε άμεσα στην αύξηση των δημοσίων δαπανών, στο σταμάτημα των απολύσεων στο Δημόσιο τομέα, στην επαναπρόσληψη των αντισυνταγματικά απολυθέντων, στην προστασία των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα από μαζικές απολύσεις και στην κατάργηση της διαθεσιμότητας στο δημόσιο τομέα.

Ανάσα, γιατί θα επαναφέρουμε το κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, το επίδομα ανεργίας στα 461 ευρώ, τις συντάξεις στα προ του 2009 επίπεδα αρχίζοντας από τις χαμηλότερες, θα προστατεύσουμε τους εργαζόμενους από τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών επαναφέροντας τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συμβάσεις εργασίας.

Με οδηγό τις συνεδριακές μας αποφάσεις θα ανταποκριθούμε στις προσδοκίες του κόσμου της εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων.

Έχουμε πολύτιμες εμπειρίες να αξιοποιήσουμε σε αυτή τη διαδρομή, τις Σκουριές, τους αγώνες των καθαριστριών, των Διοικητικών, τους αγώνες για το νερό, το δημοψήφισμα για την ΕΥΑΘ, την ΒΙΟΜΕ, τις δομές αλληλεγγύης και τόσα άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα παραδείγματα της κοινωνικής κίνησης

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές μπορεί γρήγορα και με επιτυχία να συνεχίσει την αύξηση της επιρροής του, δίνοντας μεταξύ άλλων έμφαση στα ενωτικά, ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά του, καθιστώντας ακόμα πιο πλήρες, ακόμα πιο συνεκτικό το ριζοσπαστικό πρόγραμμά του, επιχειρώντας μια ακόμα πιο βαθειά στροφή στα λαϊκά προβλήματα, στα κινήματα και τους κοινωνικούς αγώνες, με ιδιαίτερη έμφαση στη νεολαία και την αναζωογόνηση του νεολαιίστικου κινήματός.

Κοινωνική συσπείρωση

Η ανατροπή ταυτόχρονα με τις δράσεις μας σε κοινωνικό προγραμματικό επίπεδο απαιτεί τη συγκρότηση μιας πλατιάς δημοκρατικής προοδευτικής ριζοσπαστικής συμμαχίας, μια συσπείρωση ικανή να διεκδικήσει την αυτοδυναμία στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πρωτοστατήσει και να αφιερώσει δυνάμεις, να σχεδιάσει και να δημιουργήσει μια πρωτότυπη προοδευτική, αντιμνημονιακή, κοινωνική συσπείρωση. Μια συσπείρωση δυνάμεων, κινήσεων, συλλογικοτήτων και κοινωνικών φορέων που θα τροφοδοτήσει, με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, με διαδικασίες συμμετοχής και εθελοντικής δράσης, ένα υπαρκτό, πλειοψηφικό και διάχυτο δυναμικό που ασφυκτιά από την αδυναμία έκφρασης και εκπροσώπησης. Αυτή η πρωτότυπη αντιμνημονιακή κοινωνική συσπείρωση θα συνδέεται με το εγχείρημα μιας νέας ριζοσπαστικής μεταπολίτευσης, με στόχους τη σωτηρία και την ανόρθωση,της κοινωνίας και της χώρας.

Στα πλαίσια αυτά είναι αναγκαίο να παρθούν όλα τα πολιτικά και οργανωτικά μέτρα, να αφιερωθούν δυνάμεις για την υλοποίηση μιας τέτοιας κατεύθυνσης. Είναι φυσιολογικό και πρέπει αυτή η πρωτοβουλία να συνδεθεί και να συνδυαστεί με όλη την προγραμματική δουλειά, τη μεγάλη διαβούλευση που πρέπει να γίνει μέσα στην κοινωνία και με συμμετοχή των ίδιων των ενδιαφερόμενων κάθε φορά για την αντιμετώπιση των μεγάλων και κρίσιμων προβλημάτων.Τέλος η προσπάθεια αυτή οφείλει να συνδυαστεί με μια τολμηρή αναδιάταξη δυνάμεων μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, με την εξωστρεφή κίνηση του μεγαλύτερου μέρους της προς την κοινωνία και με στόχο τη δημιουργία ενός πλατιού αντιμνημονιακού πολιτικού ρεύματος. Όπως επίσης χρειάζεται να συνδυαστεί με μια εξίσου τολμηρή αναδιάταξη του κόμματος, ώστε,να αντιστοιχηθεί με τους στόχους της πρωτοβουλίας. Αυτό σημαίνει πολιτικοποίηση και άνοιγμα προς την κοινωνία που μπορεί να πραγματοποιηθεί άμεσα, θέτοντας παράλληλα το στόχο του διπλασιασμού των μελών μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα.

Η ΚΕ εξουσιοδοτεί την Πολιτική Γραμματεία

Να σχεδιάσει και να φέρει σε έγκριση στην Κ. Ε. ένα πλάνο ενεργειών και μεγάλων πρωτοβουλιών προκειμενουν να καταστεί δυνατή μια συμμαχία των ανέργων, των μισθωτών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, των αυτοαπασχολούμενων, των πολύ μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της αγροτιάς που αγωνίζεται σε αντίξοες συνθήκες για να επιβιώσει.

Μιας συμμαχίας που υπερασπίζεται την ανάγκη για μια καλύτερη και αξιοπρεπή ζωή στις γυναίκες και τους άντρες, τους νέους και τις νέες και ολόκληρη την τρίτη ηλικία, όλους αυτούς που θίγονται βάναυσα από τη μνημονιακή πολιτική και οδηγούνται σε απόγνωση.

Μια συμμαχία που υπερασπίζεται ανυποχώρητα τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων των κατοίκων της χώρας, που επιδιώκει τη θεσμική κατάργηση και την κοινωνική εξάλειψη όλων των φυλετικών, σεξιστικών, θρησκευτικών διακρίσεων, που πολεμά την περιθωριοποίηση των αδύνατων, των χωρίς φωνή, των διαφορετικών, στο πλαίσιο μιας σύγχρονης, τολμηρής και πλουραλιστικής αντίληψης για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη.

Αυτή η συμμαχία απευθύνεται σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο σε όσους ενστερνίζονται αυτή την κατεύθυνση, μάχονται για την επικράτησή της και συμφωνούν σε ένα αντιμνημονιακό, αντινεοφιλελεύθερο, δημοκρατικό πρόγραμμα, που προτείνεται ως μόνο ικανό να σταματήσει τη καταστροφή και να δώσει ελπίδα στο κόσμο να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή.

Το κόμμα μας

Τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος στη μεγάλη τους πλειονότητα, παρά τα προβλήματα που αναδείχθηκαν σε αρκετές περιπτώσεις, έδωσαν τη μάχη με ενότητα και αυταπάρνηση. Εντούτοις, στο επίπεδο των ανώτερων θεσμικών οργάνων του κόμματος όπως και της επικοινωνιακής πολιτικής, υπήρξαν αστοχίες, σε συνθήκες όμως «έκτακτης ανάγκης» λόγω των τριπλών εκλογών και της επείγουσας λήψης κρίσιμων αποφάσεων.

Η εσωτερική ζωή του κόμματος μονοπωλήθηκε με τα ζητήματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, από τον Σεπτέμβριο του 2013, σε μιά περίοδο μάλιστα που μεσολάβησαν σημαντικά πολιτικά γεγονότα. Τα κριτήρια και οι προτεραιότητες που συνομολογήσαμε συνάντησαν ισχυρές αντιδράσεις και απώλεια σημαντικού πολιτικού χρόνου, έτσι ώστε η παρέμβαση που έγινε για να τοποθετηθούν στελέχη πρώτης γραμμής στις Περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους, ήταν η μοναδική πλέον λύση, με εύλογα όμως ελλείμματα όσο αφορά την αναγνώρισή τους ως εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών..

Ενώ διακηρύσσαμε ότι κεντρικός άξονας της παρέμβασής μας έπρεπε να ήταν οι ευρωεκλογές, εντούτοις ελάχιστες κομματικές δυνάμεις ασχολήθηκαν με τις ανάγκες των ευρωεκλογών. Η καμπάνια όμως του σ. Α. Τσίπρα σε όλη την Ελλάδα και ο αντίκτυπος της καμπάνιας του στην Ευρώπη με την απήχηση του ντιμπέητ, έδωσαν αέρα στην καμπάνια μας και πολιτικοποίησαν τη συζήτηση.

Τέλος σε ολόκληρη την προεκλογική περίοδο δεν δώσαμε έμφαση και δεν απαντήσαμε πολιτικά στα φαινόμενα της κεντροαριστερής ανασύστασης (Ποτάμι, επανεμφάνιση ΓΑΠ κλπ) και δεν προβλεψαμε την δύναμη που διατηρεί σε αυτοδιοικητικό επίπεδο ο γραφειοκρατικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ.

Στη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προωθηθούν επειγόντως αλλαγές, με στόχο τη συγκρότηση ενός ισχυρού, πραγματικά δημοκρατικού και συλλογικού, αριστερού κόμματος, σε έκτακτες μάλιστα συνθήκες, του οποίου οι οργανώσεις και τα μέλη θα συμμετέχουν ουσιαστικά στη λήψη των αποφάσεων σε όλα τα επίπεδα και θα έχουν ουσιαστική παρέμβαση στα εργατικά - λαϊκά προβλήματα, στους κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα.

Κομβικό ζήτημα είναι οι μεγάλες αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο κόμμα με στόχο την κατάκτηση της δημοκρατικής και συλλογικής του λειτουργίας, την απάλειψη των παθογενειών, τη μαζικοποίηση και ισχυροποίησή του ως μιας δύναμης της οποίας ο κάθε κρίκος μπορεί να αναδεικνύεται σε ηγετική δύναμη στην πολιτική πάλη, ώστε να συσπειρώνει και να κινητοποιεί ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, να συνδυάζει την κριτική, τον έλεγχο, την αντιπαράθεση με την ενεργή συμμετοχή στη διαχείριση των κοινωνικών υποθέσεων σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο

Να εντοπίσουμε τις αδυναμίες και να σχεδιάσουμε όλοι μαζί, «βάση» και «ηγεσία» από κοινού, τις απαραίτητες αλλαγές που θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για τέτοια φαινόμενα στο μέλλον. Να δούμε ακόμα καλύτερα πως διαμορφώνουμε και κρίνουμε, τόσο τη γενική μας πολιτική, όσο και την καθημερινή πολιτική μας δράση, ποιος είναι ο ρόλος των οργάνων και πώς τα συγκροτούμε, τι σημαίνει «κόμμα στο χώρο», πώς κάνουμε επιλογές πολιτικών και προσώπων κ.ά.

Η προσεκτική, δημοκρατική αλλά και αποφασιστική αναδιάταξη των δυνάμεών μας σε όλα τα επίπεδα, θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση των σχέσεων εμπιστοσύνης και στην βελτίωση της συλλογικής και συνεκτικής πολιτικής μας λειτουργίας, τόσο απαραίτητης για τις πυκνές και κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις που έχουμε μπροστά μας.

Διαθέτουμε τα εργαλεία γι’ αυτή την αναδιάταξη. Είναι η πλήρης και διαφανής λειτουργία των εκλεγμένων οργάνων, η δημοκρατική αντιπαράθεση απόψεων και ο σεβασμός στις αποφάσεις που θα λαμβάνονται με αυτόν τον τρόπο, η ενιαία δημόσια εκφορά του κεντρικού πολιτικού μας λόγου, ώστε να μη δίνουμε αφορμές για επιθέσεις εξαιτίας αυθαίρετων ερμηνειών της πολιτικής μας γραμμής, η ενεργοποίηση των μελών στη βάση της εξωστρεφούς δραστηριότητας, ο απολογισμός και η λογοδοσία που θα έχουν την κοινωνία ως τελικό αποδέκτη.

Ταυτόχρονα πρέπει να διασφαλίσουμε ένα καθεστώς ισότητας και αποτελεσματικότητας σε όσα στελέχη καλούνται να μας εκπροσωπήσουν στα media.

Τα προβλήματα ανακύπτουν από την ύπαρξη πολλές φορές ενός αμφίσημου λόγου, από τον παραγοντισμό, τις ιδιοτελείς πρακτικές και την αυτονόμηση στελεχών από συλλογικές αποφάσεις Η πρόσφατη εκλογική μάχη κατέδειξε επίσης συμπεριφορές που εισάγουν έναν ανταγωνισμό μεταξύ των στελεχών μακριά από τα κεκτημένα και τις αρχές της αριστεράς.

Να ανοίξουμε πλατιά τις πόρτες μας σε όλους όσους, χωρίς ιδιοτέλεια, θέλουν να προσφέρουν στο στόχο της ανατροπής. Να συγκροτήσουμε ακόμα καλύτερα την εσωτερική μας λειτουργία με το βλέμμα προς την κοινωνία και να στήσουμε ΟΜ παντού. Κεντρικό ζήτημα είναι η δημιουργία ενός μάχιμου κομματικού δυναμικού αφοσιωμένου στην υπόθεση της ριζοσπαστικής αριστεράς και της προοδευτικής αλλαγής, που εντάσσεται με ανιδιοτέλεια και χωρίς παραγοντισμούς στην κοινή μας προσπάθεια.

Η αναγκαία μαζικοποίηση των οργανώσεων δεν είναι απλά ένας αριθμητικός στόχος. Δεν είναι η αξιοποίηση της προοπτικής ενός εν δυνάμει κυβερνητικού κόμματος, που ελκύει ανθρώπους που προσκολλώνται στην εκάστοτε εξουσία. Δεν είναι η αύξηση των μελών στα χαρτιά που συμμετέχουν μόνο στη διαμόρφωση εσωτερικών συσχετισμών. Θα πρέπει να στοχεύει κυρίως στα ποιοτικά χαρακτηριστικά, να αφορά στην ένταξη μελών-αγωνιστών και τη διαμόρφωση δραστήριων και ριζοσπαστικών στελεχών με πρωτοπόρα κομματική δραστηριότητα αλλά και δραστήρια πολιτικοκοινωνική παρέμβαση.

Ιδιαίτερο βάρος χρειάζεται στην ανάπτυξη συλλογικής πολιτικής λειτουργίας των οργανώσεων μελών με σχέδιο, με μαζική δράση και πρωτοβουλίες στην περιοχή ευθύνης τους ,ώστε να είναι το κόμμα στο χώρο τους. Απαιτείται επίσης η ενίσχυση του πολιτικού ρόλου των ενδιάμεσων οργάνων, η κατάκτηση του επιτελικού ρόλου των κεντρικών οργάνων, τα οποία με την εξασφάλιση της συλλογικής πολιτικής λειτουργίας και την ενεργοποίση τους ως ενιαίο πολιτικό κέντρο μπορούν να αποτρέψουν κάθε φαινόμενο υποκατάστασης τους.

Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να δημιουργήσουμε το κόμμα μας ως "συλλογικό διανοούμενο" με την έννοια ότι δεν παράγει μόνο πολιτική, αλλά την ίδια στιγμή παράγει αξίες και ιδεολογία αντίπαλες στις αξίες του νεοφιλελευθερισμού, στην ιδεολογία του αστικού κόσμου, αντίπαλος και ανταγωνιστής στην ομογενοποίηση και στην αισθητική των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους. Την ιδία στιγμή οφείλουμε να κτίζουμε το κόμμα μας ως "οργανωτή" της κοινωνικής κίνησης, που ενθαρρύνει τις συλλογικότητες, τις αντιστάσεις, τις διεκδικήσεις, τα εναλλακτικά παραδείγματα, με λίγα λόγια το κόμμα μας οφείλει να ενθαρρύνει την οργάνωση των υποτελών τάξεων.

Η Νεολαία

Πρέπει να γίνει ειδική συζήτηση στην ΚΕ για τον προσανατολισμό και τις μεθόδους δράσης στη νέα γενιά, η οποία όλο το προηγούμενο διάστημα είχε μικρή συμμετοχή στους αγώνες. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στη νεολαία διότι ενώ έχουμε αυξημένη εκλογική επιρροή, η οργανωτική αποτύπωσή της και η πολιτική-ιδεολογική παρέμβασή μας είναι ασθενής. Αυτό το ζήτημα πρέπει να απασχολήσει όλο το κόμμα και τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και χρειάζεται επειγόντως να ληφθούν μέτρα, να κατατεθούν σχέδια δράσης. Η Νεολαία μας πρέπει να αναπτυχθεί, να αντιστοιχηθεί οργανωτικά και πολιτικά στην εκλογική μας επιρροή. Χρειαζόμαστε ένα κίνημα νεολαίας που να αγκαλιάζει τους εργαζόμενους, να οργανώνει τους ανέργους, τους νέους της επισφάλειας και της εργασιακής περιπλάνησης, τους φοιτητές. Χρειαζόμαστε μια νεολαία πρωτοπορία στον πολιτισμό, στη νεανική καλλιτεχνική δημιουργία, τις τέχνες και τα γράμματα. Για να πετύχουμε τα παραπάνω, δηλαδή για να καταστεί ο χώρος μας ελκυστική επιλογή για τη νέα γενιά που βιώνει πολύ έντονα την κρίση, είναι αναγκαίο να προβάλλουμε τα ριζοσπαστικά και εναλλακτικά μας χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα να δομήσουμε ένα πολιτικό και πολιτιστικό αντιπαράδειγμα. Αντιπαραδείγματα που να απαντούν μεταξύ άλλων στον αποκλεισμό της νέας γενιάς από την πολιτική και την εξώθηση της στη διευρυμένη αποχή.

Η κοινωνική γείωση

Είναι η ώρα να δώσουμε ποιοτική συνέχεια στην κοινωνική μας γείωση, οι εκλογές έδειξαν ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε και να εκφράσουμε τη συντριπτική πλειοψηφία των δυνάμεων της εργασίας, τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα που πλήττονται από την κρίση.

Να συμβάλλουμε στην ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη κινημάτων αντίστασης, δομών αλληλεγγύης, εναλλακτικών παραγωγικών εγχειρημάτων, με μια νέα συγκρότηση και δικτύωση των αυτοδιοικητικών κινήσεων για συντονισμό και ανταλλαγή εμπειρίας.

Να ανασυγκροτήσουμε το συνδικαλισμό της μισθωτής εργασίας, ένα συνδικαλισμό που να περιλαμβάνει όλους, τους εντός και εκτός των τειχών. Ένα συνδικαλισμό ταξικό, αγωνιστικό και διεκδικητικό, ένα συνδικαλισμό της άμεσης δημοκρατίας. Αυτή η προσπάθεια πρέπει να συνδυαστεί με παρεμβάσεις μέσα στην υπάρχουσα δομή των συνδικάτων ώστε να αλλάξει ριζικά ο συσχετισμός, να αναπτυχθούν συντονισμένοι αγώνες και να κυριαρχήσει ο ταξικός προσανατολισμός των συνδικάτων. Να επινοήσουμε νέους τρόπους συμμετοχής πλάι στους παλιούς, να δώσουμε έμφαση στην άμεση δημοκρατία και στην πολιτική συμμετοχή.

Η Κ.Ε. αποφασίζει

1. Η δουλειά των οργανώσεων για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων και τα νέα καθήκοντα να συνεχισθεί και να ολοκληρωθεί στα μέσα Ιούλη. Όλες οι Ν.Ε να καταθέσουν τα συμπεράσματά τους στη Π.Γ. με ευθύνη του οργανωτικού γραφείου. Μέχρι την ίδια περίοδο τα 13 περιφερειακά συμβούλια του κόμματος να φέρουν ανάλογες εκθέσεις με τα συμπεράσματα.

2, Οφείλει να υπάρξει ένας σχεδιασμός και σε επίπεδο περιφερειών και σε επίπεδο οργανώσεων (Νομαρχιακών) για τα συγκεκριμένα μέτρα προετοιμασίας και ενίσχυσης της δουλειάς μας στη ΤΑ. Χρειάζεται κεντρική εποπτεία και καθοδήγηση, με τη συνδρομή του τμήματος Τ.Α ώστε να πραγματοποιηθεί αυτό το καθήκον.

3. Για τα προβλήματα της Μειονότητας δημιουργείται με ευθύνη της Π.Γ. διατμηματική επιτροπή σε συντονισμό με τις αντίστοιχες ΕΕΚΕ-η οποία σε συνεργασία με τις ΟΜ της περιοχής θα παρακολουθεί σε μόνιμη βάση τα προβλήματα της μειονότητας.

4. Πρέπει να οργανωθεί η δουλειά των ΟΜ και συνολικά του κόμματος για το καλοκαίρι με ένα συγκεκριμένο σχεδιασμό. Οφείλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα εκτός από τα παραπάνω σε ποιά μέτωπα θα κινηθούν οι οργανώσεις μας το καλοκαίρι και το κόμμα συνολικά ώστε αρχές Σεπτέμβρη να δούμε που είμαστε.

5. Η Π.Γ σε συνεργασία με το Κ.Σ.Νεολαίας. θα φέρει στη Κ.Ε. του Σεπτέμβρη συνολικό σχέδιο ανασυγκρότησης της νεολαίας 'ωστε να ανταποκριθούμε στα νέα καθήκοντα

5 Σε κάθε περίπτωση αποφασίζουμε την άμεση έναρξη εκστρατεία ένταξης νέων μελών, ξαναπιάνοντας το νήμα από την προηγούμενη θετική εμπειρία του 2012

Το Πρόγραμμα

Χρειάζεται με καθαρό τρόπο να απαντήσουμε στο κοινωνικό αίτημα τι θα κάνουμε ως κυβέρνηση και αυτό σημαίνει συγκεκριμένο και συνεκτικό πρόγραμμα άμεσων ενεργειών και συγχρόνως κυβερνητικό πρόγραμμα ριζοσπαστικών αλλαγών, με αρχή, μέση και τέλος, με ρεαλισμό και όραμα. Τα Τμήματα της Κ.Ε., οι ΕΕΚΕ και η Επιτροπή Προγράμματος είναι έτοιμοι, χρειάζεται πλέον να το συζητήσουμε στο κόμμα και να ανοίξουμε μια πλατειά διαδικασία κοινωνικής διαβούλευσης. Οι κοινωνικές - πολιτικές συμμαχίες πρέπει να γίνονται στη βάση των μεγάλων μετασχηματισμών : της κοινωνίας, της οικονομίας, του κράτους, των θεσμών κοινωνικού ελέγχου, της παραγωγικής ανασυγκρότησης, όλα εκείνα δηλαδή που αναλυτικά υπάρχουν στο Πρόγραμμά μας.

Το πρόγραμμά μας άλλωστε είναι η δέσμευση που αναλαμβάνουμε έναντι του λαού και η μόνη βάση πάνω στην οποία συζητάμε με τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, με τις οποίες επιδιώκουμε τη συμπόρευση σε δημοκρατική, προοδευτική, ριζοσπαστική κατεύθυνση, για την ανατροπή της κυβέρνησης και των μνημονιακών πολιτικών και τη δημιουργία μίας κυβέρνησης σωτηρίας του λαού και του τόπου.

Με τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις και με το κάλεσμα συστράτευσης που απευθύνουμε, αναλαμβάνουμε την ιστορική μας ευθύνη να ανατρέψουμε τα μνημόνια και να αποτρέψουμε τη νεοφιλελεύθερη επίθεση, ώστε να πάψει η χώρα να είναι έρμαιο των δυνάμεων της διαπλοκής και των τραπεζών, να σταματήσουμε την κοινωνική λεηλασία και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας, να σωθεί ο λαός.

Με την έννοια αυτή, απευθύνουμε συγκεκριμένο κάλεσμα να παραμερίσουμε τις υπαρκτές διαφορές μας, σε όλες και σε κάθε μια ξεχωριστά, στις πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς, της οικολογίας, στους αριστερούς σοσιαλιστές, στις λαϊκές δυνάμεις που αποδεσμεύονται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Σε όλους όσους συνειδητοποιούν ότι πρώτιστο καθήκον τώρα είναι να αποτρέψουμε την καταστροφή.

Απευθυνόμαστε στο ΚΚΕ, όχι παραγνωρίζοντας τις πολλές και σημαντικές μας διαφορές, αλλά αξιολογώντας ως πιο σημαντική την ιστορική ευθύνη της αριστεράς να εκφράσει την πλειοψηφία του λαού που πλήττεται βάναυσα από τη μνημονιακή πολιτική.

Απευθυνόμαστε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γιατί θεωρούμε ότι η συμπόρευσή μας στα κινήματα στους μικρούς και μεγάλους αγώνες που αναπτύχθηκαν όλα τα τελευταία χρόνια και η κοινή μας βούληση να ανατρέψουμε τα μνημόνια, είναι σημαντικότερη από τις διαφορές που έχουμε, κυρίως στο θέμα της Ε.Ε.

Απευθυνόμαστε στο χώρο της Οικολογίας που έχει ταχθεί σαφώς στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο και, επιπλέον, αναδεικνύουν ιδιαίτερα μία εξαιρετικά σημαντική και για μας οπτική, αυτή της περιβαλλοντικής καταστροφής.

Απευθυνόμαστε, στις πολιτικές κινήσεις και στους ανθρώπους που συναντηθήκαμε προεκλογικά στην στήριξη της υποψηφιότητας του σ. Α. Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν, καθώς και στους ανθρώπους και τα στελέχη που έχουν έρθει σε ανοιχτή ρήξη με το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου και της δεξιάς συγκυβέρνησης, που δεν χωρούν σε κεντροαριστερά σενάρια που έχουν ως μόνο στόχο να ανακόψουν τη δυναμική μίας πραγματικής, ριζοσπαστικής αριστερής αλλαγής. Παρά τις διαφορές μας, είμαστε ανοιχτοί να βρεθούμε σε κοινούς αγώνες για να σταματήσει η καταστροφή.

Βλέπουμε τις διεργασίες που συντελούνται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς κατανοώντας ότι αυτός ο πολιτικός χώρος βρίσκεται σε κινητικότητα. Στη βάση των πολιτικών σχεδίων είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε με εκείνους που αντιλαμβάνονται πλέον ότι η λύση για τη χώρα δεν μπορεί να έρθει με τα κεντρώα σενάρια, στον αστερισμό της ΝΔ, ούτε φυσικά με την αναβάπτιση του παλαιού, φθαρμένου και διεφθαρμένου στελεχικού δυναμικού του πάλαι ποτέ δικομματισμού, αλλά σε εκείνους που έρχονται σε ρήξη με τα μνημόνια, που αναζητούν πολιτική διέξοδο για τη χώρα σε αριστερή, αντιμνημονιακή, δημοκρατική, προοδευτική κατεύθυνση.

Δεν έχουμε προσδοκίες για προσέλευση στο αντιμνημονιακό μπλοκ, στην αντιμνημονιακή ριζοσπαστική δημοκρατική συσπείρωση, από τον οργανωμένο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, και συγκεκριμένα από το ΠΑΣΟΚ, αφού έχει ενταχθεί εδώ και πολλά χρόνια στο νεοφιλελεύθερο (και μνημονιακό ως εκ τούτου) μπλοκ και αποτελεί τμήμα του αντιπάλου πολιτικού σχεδίου.

Απευθυνόμαστε στις δυνάμεις και τα πρόσωπα που απεγκλωβίζονται από τις μνημονιακές πολιτικές και τους καλούμε να συναντηθούμε στους κοινωνικούς αγώνες και τις πολιτικές διεργασίες της Αριστεράς.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους παραπάνω συνολικά και στον καθένα ξεχωριστά. Χωρίς αποκλεισμούς και ηγεμονισμούς, αλλά και με την αποφασιστικότητα που μας επιβάλει η κρίσιμη ιστορική συγκυρία να προχωρήσουμε μπροστά. Και τους καλούμε όλους, χωρίς συνδιαλλαγές και υποσχέσεις, να κάνουν το αυτονόητο βήμα, να αναλάβουν το μερίδιο της ιστορικής ευθύνης που τους αναλογεί.

Και, κυρίως, απευθυνόμαστε σε όλο τον ελληνικό λαό, όποια κι αν ήταν μέχρι σήμερα η πολιτική του προτίμηση, τους πολίτες που δοκιμάζονται καθημερινά, που αγωνιούν, που δεν αντέχουν άλλο, που αναζητούν την ελπίδα με ένα ελάχιστο πρόγραμμα. Και με προοπτική τον νέο συνασπισμό εξουσίας, σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς.

Σε τελευταία ανάλυση, δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι η Αριστερή Ριζοσπαστική Ιδεολογιά, το πρόγραμμά μας, εφόσον τα υπηρετούμε, είναι το βάθρο και η ασφάλεια μας σε κάθε απόπειρα ενσωμάτωσή μας

Η νέα περίοδος

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει το επόμενο διάστημα, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο να ξεπεράσει τον σκόπελο της προεδρικής εκλογής και να εξαντλήσει τη θητεία της. Με αυτό τον τρόπο εκτιμά ότι μπορεί να δημιουργήσει τους όρους ανάκτησης των συμμαχιών με τα μεσαία στρώματα, με επί μέρους διορθώσεις της πολιτικής της, χωρίς αλλαγή του πυρήνα της πολιτικής των μνημονίων. Εκτιμά ότι μπορεί να εξασφαλίσει την αποδοχή ή την ανοχή τμημάτων της κοινωνίας που διατηρούν μια οικονομική αντοχή και φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο στη νέα περίοδο ή όσων έχουν κουραστεί από τα διαδοχικά χτυπήματα και έχοντας μειωμένες προσδοκίες φοβούνται τα χειρότερα και συμβιβάζονται με τις ψευδαισθήσεις ανάκαμψης που παρουσιάζει η κυβέρνηση.

Τα σχέδια της κυβέρνησης μπορούν να ανατραπούν με πρωτοβουλίες σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο που θα αποτρέπουν τις κυβερνητικές επιδιώξεις, κυρίως όμως από τα κάτω με την δημιουργία ενός ζωντανού και δραστήριου πολιτικού κινήματος πλειοψηφίας που θα διεκδικήσει την ανατροπή του μνημονιακού μπλοκ εξουσίας και των πολιτικών που εφαρμόζει και το σχηματισμό κυβέρνησης της αριστεράς, για την υλοποίηση ενός προγράμματος σωτηρίας του λαού και του τόπου.

Η προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας δεν θα προέλθει από ανακατατάξεις στην κορυφή της πυραμίδας του πολιτικού σκηνικού αλλά κυρίως στη βάση με την συγκρότηση και ενεργοποίηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας. Με αυτό το στόχο η δημιουργία ενός μετώπου με πλατειά συσπείρωση πολιτών και συλλογικοτήτων που θέλουν να ενεργοποιηθούν για την προοδευτική αλλαγή στη χώρα μας, με βάση ένα μίνιμουμ πρόγραμμα και να παίξουν το ρόλο μιας δυναμικής συσπείρωσης για την στήριξη των προοδευτικών αλλαγών και του ελέγχου του έργου της κυβέρνησης της Αριστεράς είναι εξαιρετικά αναγκαία.

Περιφέρειες: η επαγγελία, η δέσμευση, το παράδειγμα

Η νίκη στις Περιφέρειες της Αττικής και των Ιονίων αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία και ταυτόχρονα μια μεγάλη δοκιμασία, στο βαθμό που η Αριστερά καλείται να διοικήσει σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και κοινωνικής καταστροφής. Στις συνθήκες μάλιστα της μνημονιακής συγκυβέρνησης τα πράγματα θα είναι ακόμα ποιο δύσκολα αφού γνωρίζουμε ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να δυσκολέψουν το έργο των αριστερών Περιφερειαρχών, περιορίζοντας αρμοδιότητες, συρρικνώνοντας πόρους. Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης μεταξύ άλλων είχε και ως επιμέρους στόχο την επιλογή προσώπων που θα δυσκολέψουν το έργο της Δούρου και του Γαλιατσάτου. Στην Αττική και στα Ιόνια θα κριθούμε στο κατά πόσο μπορούμε να υλοποιήσουμε τις επαγγελίες μας, στο κατά πόσο μπορούμε να δώσουμε ένα εναλλακτικό παράδειγμα συμμετοχικής δημοκρατίας, στο κατά πόσο μπορούμε να θέτουμε κριτήρια στις προτεραιότητες, προτεραιότητες που να απαντούν στην ανθρωπιστική κρίση, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τη δημιουργία θεσμών. Για να γίνουν αυτά, μεταξύ άλλων, απαιτούν συλλογικές διαδικασίες, διοικητική επάρκεια και πάνω απ’ όλα στενή σύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες. Με αυτή την έννοια οι επιμέρους αυτοδιοικητικές κινήσεις, οι Οργανώσεις Μελών, οι αριστερές δημοτικές αρχές που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των 2 Περιφερειών χρειάζεται να αναπροσαρμόσουν τον προσανατολισμό τους έτσι, ώστε να είναι οι κατάλληλοι αγωγοί προτάσεων και κοινωνικού ελέγχουν στο έργο των Περιφερειών. Τα παραπάνω σε ανάλογο Βαθμό ισχύουν για κάθε αριστερή δημοτική αρχή, αλλά και για τις αυτοδιοικητικές κινήσεις που δεν κατάφεραν να πάρουν τη διοίκηση του Δήμου.

Η Κ.Ε.αποφασίζει

Λόγω των ειδικών, κρίσιμων, συνθηκών που διαμορφώνονται ενόψει του καλοκαιριού, η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίζει πως για το διάστημα αυτό, και μέχρι την επόμενη συνεδρίαση της ΚΕ, η Γραμματεία του κόμματος και το Προεδρείο της Κ

2. Αυτοδιοικητικές εκλογές

Ο θα βρίσκονται σε διαρκή συνεδρίαση, έτσι ώστε το κόμμα να μπορεί να αντιμετωπίσει συλλογικά και θεσμικά οποιοδήποτε ζήτημα προκύψει. Η ΚΕ στην επόμενη συνεδρίαση της οφείλει να φέρει απολογισμό της λειτουργίας των οργάνων στο διάστημα αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΜΗΝΙΑΙΑΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

(Κατεβάστε το έγγραφο της ερώτησης)

Τις τελευταίες μέρες πλήθος δημοσιευμάτων αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, σχεδιάζει να επιβάλλει μηνιαία εισφορά εύρους 20 – 40 ευρώ στο πλαίσιο της δράσης «Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής», του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού» του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας για να καλυφθεί από τον Σεπτέμβριο το πρόγραμμα φιλοξενίας βρεφών και νηπίων σε παιδικούς σταθμούς, το οποίο μέχρι και σήμερα είναι δωρεάν.

Στα ίδια δημοσιεύματα αναφέρεται ότι το συνολικό ποσό που διεκδικεί η ΚΕΔΕ για να συνεχιστεί το πρόγραμμα απρόσκοπτα, ανέρχεται στα 250 εκατ. ευρώ, ενώ από το υπουργείο Εργασίας έχει γίνει γνωστό ότι μόλις και μετά βίας θα διατεθούν μέσω ΕΣΠΑ 140 εκατ. ευρώ.

Η σημερινή κατάσταση όμως δεν έπεσε σαν «κεραυνός εν αιθρία». Αντίστοιχα δείγματα γραφής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχαμε για την περίοδο 2012-2013 αλλά και τη χρονιά 2013-2014, καθώς για να ενταχθούν στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ όσα παιδιά αναγράφονταν στις αιτήσεις (οι οποίες ήταν περισσότερες από το όριο που είχε τεθεί), η μνημονιακή συγκυβέρνηση επέβαλε τη «μείωση του κόστους ανά παιδί», το οποίο επέφερε σημαντικές περικοπές στις παροχές προς τα βρέφη και τα νήπια.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι πόροι που λήφθηκαν και λαμβάνονται από το τρέχον πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, αλλά και όσοι προβλέπονται από τη Νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020, δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των οικογενειών. Αυτή η αναντιστοιχία όφειλε να οδηγήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο σε αύξηση των προς χορήγηση πόρων στη χώρα μας η οποία βιώνει ανθρωπιστική κρίση από τις πολιτικές της Τρόϊκα και της συγκυβέρνησης. Αύξηση των απαιτούμενων πόρων και για την άρση παράλογων κριτηρίων αποκλεισμού παιδιών και για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού που να καλύπτει τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των παιδικών σταθμών. Συγκεκριμένα αποκλείονται παιδιά των δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων. Με το νέο απαράδεκτο για αναπτυγμένη χώρα όριο της φτώχειας που έχει διαμορφωθεί στην πατρίδα μας αποκλείονται παιδιά που η οικογένειά τους έχει εισόδημα από 30.000 και πάνω.

 

Δυστυχώς όμως, αντί να επιλυθούν τα ως άνω, προωθείται το αντίθετο που αφορά την επιβολή μηνιαίας εισφοράς.  Σε συνδυασμό με τις περικοπές στους δημοτικούς προϋπολογισμούς για δημόσια Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία στη βάση των μνημονιακών επιταγών, η ελληνική κοινωνία οδηγείται σε αδιέξοδο.

Επειδή οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, παρά τις σημαντικές ελλείψεις που έχουν, αποτελούν αναντικατάστατη κοινωνική υπηρεσία για κάθε οικογένεια.

Επειδή η δωρεάν και σύγχρονη λειτουργία των παιδικών σταθμών πρέπει να αποτελεί πρωτεύουσα κρατική μέριμνα.

Επειδή η προσχολική αγωγή είναι σημαντικότατη για την ισόρροπη ψυχοσωματική εξέλιξη του ανθρώπου.

Επειδή αν τη φετινή χρονιά δεν λειτουργήσει επαρκώς το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, θα καταγράφει το απαράδεκτο για μία σύγχρονη δημοκρατική χώρα γεγονός του να μην ενταχθούν πολλά παιδιά στους παιδικούς σταθμούς.

Επειδή ο σχεδιασμός της Νέας Προγραμματικής Περιόδου περνάει πολλές αρμοδιότητες από τα αρμόδια Υπουργεία στις Περιφέρειες.

Με βάση τα παραπάνω,

ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

• Σε ποιες άμεσες ενέργειες θα προβούν προκειμένου να ενταχθούν στο πρόγραμμα παιδικών σταθμών του ΕΣΠΑ και οι μητέρες εργαζόμενες του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ, καθώς και οι υπάλληλοι των Ο.Τ.Α. αλλά και να επανέλθει το εισοδηματικό κριτήριο στις 40.000 €;
• Ισχύουν τα όσα αναφέρονται σε δημοσιεύματα για σχεδιασμούς περί επιβολής μηνιαίας εισφοράς; Και εάν ναι, σε ποιες άμεσες ενέργειες θα προβούν προκειμένου να μην επιβληθεί η μηνιαία εισφορά;
• Έχει υλοποιηθεί η μεταφορά και η συνέχιση της χρηματοδότησης της δράσης «Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής» στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020;
• Σε ποιες ενέργειες θα προβούν προκείμενου να ενταχθούν στην ως άνω δράση όλα τα βρέφη, τα νήπια και τα παιδιά που θα το αιτηθούν και το δικαιούνται βάση των τεράστιων κοινωνικών αναγκών που έχουν δημιουργηθεί από το καθεστώς των μνημονίων στην πατρίδα μας;
• Ποιο είναι το συνολικό ποσό που χορηγείται για την περίοδο 2014-2015 για τη δράση «Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής»;
• Προτίθενται να εκχωρήσουν την αρμοδιότητα σχεδιασμού και υλοποίησης του προγράμματος από το Υπουργείο Εργασίας στις Περιφέρειες;

         Αθήνα, 19 Ιουνίου 2014

Οι ερωτώντες βουλευτές

Έφη Γεωργοπούλου-Σαλτάρη

Δημήτρης Στρατούλης

Νάσος Αθανασίου

Απόστολος Αλεξόπουλος

Γιάννης Αμανατίδης

Ευαγγελία Αμμανατίδου

Ελένη Αυλωνίτου

Νάντια Βαλαβάνη

Γιώργος Βαρεμένος

Δημήτρης Γάκης

Όλγα Γεροβασίλη

Κωστής Δερμιτζάκης

Μαρία Διακάκη

Βαγγέλης Διαμαντόπουλος

Ηρώ Διώτη

Παναγιώτα Δριτσέλη

Γιάννης Ζερδελής

Κατερίνα Ιγγλέζη

Μαρία Κανελλοπούλου

Αϊχάν Καρά Γιουσούφ

Χαρά Καφαντάρη

Δημήτρης Κοδέλας

Σταύρος Κοντονής

Φωτεινή Κούβελα

Τάσος Κουράκης

Παναγιώτης Κουρουμπλής

Μιχάλης Κριτσωτάκης

Βασίλης Κυριακάκης

Αλέξης Μητρόπουλος

Νίκος Μιχαλάκης

Κώστας Μπάρκας

Μαρία Μπόλαρη

Ευγενία Ουζουνίδου

Γιώργος Πάντζας

Μάνια Παπαδημητρίου

Θανάσης Πετράκος

Ιωάννης Σταθάς

Αφροδίτη Σταμπουλή

 Μαρία Τριανταφύλλου

Δημήτρης Τσουκαλάς

Δέσποινα Χαραλαμπίδου

Άννα Χατζησοφιά

 

 

Αλέξης Τσίπρας: Απευθυνόμαστε σε όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις που στρέφονται προς την αριστερά

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη συνεδρίαση της ΚΕ (21-22/6/2014)

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Βρισκόμαστε  στην επόμενη μέρα μιας δύσκολης εκλογικής μάχης, στην οποία το κόμμα μας σημείωσε μια ιστορική νίκη.
Η κάλπη έδωσε καθαρή νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ με τέσσερις μονάδες.
Για πρώτη φορά στη πολιτική ιστορία του τόπου η αριστερά κερδίζει μια εκλογική μάχη σε εθνικό επίπεδο.
Η κάλπη έστειλε το πιο ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας στα κυβερνητικά κόμματα, τους δανειστές-δεκανίκια τους και την πολιτική που εφαρμόζουν.
Και δεν ήταν μια κάλπη χαλαρή, όπως κάποιοι θέλουν να λένε προκριμένου να υποβαθμίσουν το αποτέλεσμά της.
Έκαναν τα πάντα για να αποφύγουν ή έστω να περιορίσουν την ήττα.
Άλλαξαν ημερομηνίες, μηχανευτήκαν τα πάντα για να μην πάει ο κόσμος να ψηφίσει, ακόμα και την εκλογική επιχορήγηση την μοίρασαν κατά πως τους βολεύει. Με τα αποτελέσματα του 2009, πέντε χρόνια πριν.
Και ακόμα και τη προηγούμενη των εκλογών, παρά τη νομοθεσία, τηλεοπτικοί σταθμοί της διαπλοκής τρομοκρατούσαν τους πολίτες με ψέματα και χυδαιότητες να μη ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ.
Έκαναν τα πάντα, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Ο λαός μας έδωσε μια πολύ σημαντική, μια ιστορική νίκη, παρά τις αντιξοότητες.

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Η ιστορική επιτυχία μας στις ευρωεκλογές, δεν ήρθε ως επιτυχία της προεκλογικής περιόδου.
Αλλά ως δικαίωση μιας μακράς και δύσκολής πορείας επίπονων επιλογών.
Δικαιώθηκε η επιλογή να είμαστε δύναμη με στρατηγική συμμαχιών και συνεργασιών.
Δικαιώθηκε η αντίληψή μας για τις δυνατότητες που έχει ο συντονισμένος αγώνας της αριστεράς και των εργαζομένων στην Ευρώπη για να αλλάξει το πλαίσιο συζήτησης και οι συσχετισμοί στην Ευρώπη.
Δικαιώθηκε η επιλογή της συμμετοχής στα κινήματα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Αυτή η δικαίωση, αυτή η ιστορική νίκη, μας δίνει τώρα τη δυνατότητα να σχεδιάσουμε και να διεκδικήσουμε τη μεγάλη πολιτική αλλαγή.
Να διεκδικήσουμε τη πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή για να κάνουμε το λαό μας αυτοδύναμο, στη προσπάθειά του να ξανακερδίσει την αξιοπρέπειά του.
 Μας δίνει, όμως, και τη δυνατότητα να βελτιώσουμε αδυναμίες.
Και στο κόμμα και τη λειτουργία του, και στο πρόγραμμα και τη σαφήνειά του.
Αλλά κυρίως και στο σχέδιο δράσης για την ανατροπή της ακροδεξιάς κυβέρνησης Σαμαρά.
Και πάνω απ' όλα για τη συγκρότηση μιας πλατιάς προοδευτικής, δημοκρατικής συμμαχίας.
Του νέου συνασπισμού εξουσίας, για να θυμηθούμε και τις επεξεργασίες μας εδώ και τρία χρόνια, από το καλοκαίρι του 2011, όταν πρωτομιλήσαμε για αυτό και βλέπαμε μπροστά, όπως αποδείχτηκε, παρά το γεγονός ότι τότε οι συσχετισμοί δυνάμεων ήταν αρνητικοί.

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Επιτρέψτε μου στο σημείο εκ μέρους της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ να πω το εξής, στα μέλη του κόμματος, στους πολίτες που μας ψήφισαν αλλά κυρίως σε αυτούς που δεν μας ψήφισαν.
Κάθε ένας και κάθε μια από εμάς, αλλά και όλοι μαζί, είμαστε αποφασισμένοι.
Να πάρουμε μέτρα, να ξεπεράσουμε αδυναμίες, να κινηθούμε για να πετύχουμε.
Και κάτι ακόμα πιο σοβαρό:
Θα τα καταφέρουμε να κάνουμε πράξη αυτά που θέλουμε κι αυτά που υποσχόμαστε.
Να βγάλουμε την Ελλάδα από τη σημερινή παγίδα θανάτου, τους εργαζόμενους από το καθεστώς ζούγκλας, τις ζωντανές δυνάμεις της οικονομίας από την αδράνεια και την παρακμή.
Γιατί όπως στο πρόσφατο παρελθόν βρεθήκαμε μπροστά στις ιστορικές μας ευθύνες και σε αμείλικτα ερωτήματα, απαντήσαμε.
 Ξεπεράσαμε τον εαυτό μας.
Ανοιχτήκαμε χωρίς φόβο αλλά με ασίγαστο πάθος στο λαό με την ενωτική ρεαλιστική μας πρόταση.
Και ο λαός αγκάλιασε την πρότασή μας.
Έτσι και τώρα. Ξέρουμε τι θα κάνουμε.
Θα ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της ιστορίας. Βλέποντας την προσωπική μας πορεία ως μέρος της προσπάθειας ενός ολόκληρου λαού να ξανακερδίσει την αξιοπρέπεια και το μέλλον του.
Αλλά ακόμα πιο ειλικρινά. Θα κοιτάξουμε κατάματα τις αδυναμίες μας. Τώρα που ζούμε μια ιστορική δικαίωση.
Για να βελτιωθούμε, για να πληθύνουμε, για να επικρατήσουμε. Για να νικήσει ο λαός.
Ξέρουμε επίσης όλοι καλά τι δεν θα κάνουμε.
Και ας μη γελιώνται διάφορα κέντρα.
Δεν θα υποχωρήσουμε.
Δεν θα αφήσουμε τις ιδέες, την πολιτική, το πρόγραμμα, τη στρατηγική της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Γιατί γνωρίζουμε ότι έτσι δε θα φτάσουμε ποτέ στη νίκη.
Γιατί η σταθερότητά μας είναι η εγγύηση για να προχωρήσει η ελληνική κοινωνία σε δρόμους κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας.
Αυτό πρέπει να είναι για όλους καθαρό.
Και για όσους ανησυχούν, αλλά και για όσους αντιπάλους ελπίζουν, θέλω να επαναλάβω μια κατηγορηματική δήλωση εκ μέρους όλων μας:
Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα γίνει κεντρώος στις θέσεις και αριστεριστής στις συμμαχίες.
Θα είναι αριστερός στις θέσεις, αριστερός και στις συμμαχίες.
Ριζοσπαστικός στις θέσεις ηγεμονικός και πλειοψηφικός στις συμμαχίες.
Ας το πάρουν όλοι απόφαση.
Συμβιβασμούς που διατηρούν το σημερινό φθαρμένο statusquo, συμβιβασμούς που διαιωνίζουν την τραγωδία των πολλών εν ονόματι της εξουσίας και τους πλούτου των λίγων, ας μην περιμένουν από μας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι
Ζούμε μια από κείνες τις στιγμές στις οποίες πρέπει όλα να τα ζυγίζουμε, ας μου επιτραπεί η έκφραση, με τη ζυγαριά της Ιστορίας.
Μπορεί αυτό να ηχεί κάπως μεγαλόστομο ή υπερβολικό, αλλά είναι αλήθεια.
Ποτέ ως τώρα οι αποφάσεις μας, η στάση μας, η τακτική μας, δεν είχαν τόσο μεγάλη σημασία για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Όπως γκρεμίσαμε το δικομματισμό θα γκρεμίσουμε και τα μνημόνια.
Γι' αυτό είναι κρίσιμη και η σημερινή μας συνεδρίαση.
Οι καθημερινές μας μάχες τα  τελευταία χρόνια με επιστέγασμα την εκλογική αναμέτρηση και τα αποτελέσματά της, επιτρέπουν μια ουσιαστική διαπίστωση:
Συγκεντρώσαμε την κρίσιμη εκείνη μάζα δυνάμεων, λαϊκής στήριξης και πολιτικής εμπειρίας, που καθιστά δυνατό ένα ποιοτικό άλμα.
Ένα αριστερό άλμα.
Ένα άλμα που θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό, θα ανατρέψει τα κοινωνικά δεδομένα, και θα οδηγήσει το κόμμα μας σε νέο επίπεδο μαζικότητας, λειτουργίας και αποτελεσματικότητας.

Στο επίπεδο της πολιτικής ο σχεδιασμός των αντιπάλων μας είναι πλέον προφανής.
Θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να ανακόψουν την επερχόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.
Ξέρουν, όμως και οι ίδιοι ότι αυτό είναι αδύνατο.
Γιατί η κοινωνική πραγματικότητα, και η πολιτική μας παρέμβαση δημιούργησε μια ισχυρότατη, επίμονη κοινωνική και πολιτική δυναμική.
Τι τους μένει λοιπόν;
Να επιχειρήσουν με κάθε μέσο να ακυρώσουν την προοπτική μιας ισχυρής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Να μας καταστήσουν ομήρους. Να μας θέσουν υπό έλεγχο.
Αυτό δεν μπορεί να γίνει να το επιτρέψουμε να συμβεί, συντρόφισσες  και σύντροφοι.
Και δεν πρόκειται να συμβεί.
Η ανατροπή όλων όσα αυτοί επιβάλλουν και εκπροσωπούν είναι το άλφα και το ωμέγα της πολιτικής μας.

Η στρατηγική του κ. Σαμαρά έχει δύο πτυχές. Δύο αλληλοσυμπληρούμενες πτυχές.
Πρώτον, όσο κι αν φαίνεται αστείο, να παραστήσει τον αντιμνημονιακό που σκίζει τα μνημόνια κάθε μέρα.
Και πως προσπαθεί να πείσει το λαό για αυτό;
Λέγοντας ότι μνημόνιο δεν είναι η κομμένη σύνταξη, το κλειστό νοσοκομείο, οι ομαδικές απολύσεις, η κατάργηση των τριετιών, το ξεπούλημα της ΔΕΗ.
Ότι μνημόνιο είναι το νέο δάνειο για να κλείσουν οι τρύπες που το ίδιο το μνημόνιο δημιουργεί.
Ένα δάνειο που μπορεί να μας αναγκάσουν να πάρουμε, ενδεχομένως, όμως, μπορεί και να αποφύγουμε.
Τα μέτρα όμως των μνημονίων που έχουν γίνει καθεστώς, δε θα τα αποφύγουμε, παρά μονάχα αν τα καταργήσουμε.
Και αυτό προϋποθέτει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μα ρητή λαική εντολή.

Το δεύτερο που κάνει άγαρμπα και άτσαλα το νέο επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης που θα διευρύνει απ' ότι φαίνεται τα όρια της χυδαιότητας των προκατόχων του, είναι να καλεί το ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχει λέει στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης για το χρέος.
Υπογραμμίζουμε για άλλη μια φορά, ότι η κουβέντα περί κουρέματος είναι η απόδειξη της κυβερνητικής αποτυχίας.
Διότι το χρέος δεν έχει καταστεί βιώσιμο δια του μνημονίου της καταστροφής.
Και αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα που θέλει να λύσει το μνημόνιο, δεν είναι παρά ο μοχλός πίεσης για να επιβάλλονται τα μνημόνια.

Καθαρές κουβέντες λοιπόν.
Πρώτον.
Ο κ. Σαμαράς, έχασε τις  εκλογές.
Η κυβέρνησή του είναι κυβέρνηση λαϊκής μειοψηφίας των κομμάτων που έχασαν έντεκα ποσοστιαίες μονάδες.
Είναι η κυβέρνηση του δεύτερου και του τέταρτου κόμματος.
Δεν δικαιούται μια κυβέρνηση μειοψηφίας να διαπραγματευτεί τη νέα συμφωνία.
Είναι κακό, επιζήμιο για τη χώρα να διαπραγματευθεί μια αδύναμη κυβέρνηση.
Καλό σίγουρα για τους δανειστές, αλλά κακό κάκιστο για τη χώρα.
Αυτό, άλλωστε ήταν το επιχείρημα που έλεγαν υπουργοί της κυβέρνησης προεκλογικά, για να διεκδικήσουν ψήφο.
Το ξέρει ο κόσμος. Το υπογραμμίζουμε και εμείς.
Δεύτερον
Διαπραγματευτήκατε με την κυβέρνηση Παπαδήμου το εγκληματικό PSI. Που κατέστρεψε ασφαλιστικά ταμεία, αποθεματικά νοσοκομείων κα πανεπιστημίων, μικρομολογιούχους. Άρα έχετε πολύ κακές περγαμηνές στη διαπραγμάτευση για το χρέος.
Τρίτον,
Κ. Σαμαρά.
Ο κος Σαμαράς και ο κος Βενιζέλος έχουν υπογράψει και έχουν δεσμευτεί σε όλα τα προαπαιτούμενα.
Είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει δημοσιονομικό κενό. Έχουν υπογράψει.
Για αυτό και ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να προσφέρουν κάτι καλό για τη χώρα.
Τι θα διαπραγματευτούν λοιπόν;
Εγκαταλείψαν το δόγμα «forget it Giannis», ή μήπως ο κ. Βενιζέλος έλεγε ψέματα ‘όταν διατείνονταν  ότι το χρέος είναι βιώσιμο;
Δράττομαι λοιπόν τις ευκαιρίας να τους διαμηνύσω :
Η μόνη υπηρεσία που μπορείτε, κε Σαμαρά και κε Βενιζέλο, να προσφέρεται στο τόπο, είναι να αφήσετε τα λαό να αποφασίσει ποιος μπορεί και ποιος πρέπει να διαπραγματευτεί.
Να σταματήσετε να παίζετε με το θεσμό της Προεδρείας της Δημοκρατίας.
Να σταματήσετε να σχεδιάζετε νέα Ιουλιανά και νέες εκτροπές.
Και να οδηγήσετε τη χώρα με συντεταγμένο και ομαλό τρόπο σε εκλογές, πριν τη διαπραγμάτευση, για να αποφασίσει ο λαός ποιος είναι αυτός και με ποιο σχέδιο, που θα φέρει τα καλύτερα αποτελέσματα για το τόπο.
Κάθε άλλη προσπάθεια, θα είναι προσπάθεια χειραγώγησης της λαϊκής βούλησης.
Προσπάθεια συνειδητή, διευκόλυνσης των πιστωτών και ζημίωσης της χώρας.
Καθαρές κουβέντες
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το εκλογικό αποτέλεσμα, καθιστά φανερό ότι χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει αλλαγή.
Και σε αυτό το καθαρό μήνυμα οφείλουν όλοι όσοι ευαγγελίζονται την ανατροπή του μνημονίου, να τοποθετηθούν.
Ήρθε ο καιρός κι εμείς να αναρωτηθούμε.
Χωρίς εμάς δε γίνεται.
Με εμάς μόνο, όμως, γίνεται;
Μπορούμε μόνοι μας;
Μπορούμε μόνοι μας, να ξεθεμελιώσουμε ένα πανίσχυρο καθεστώς, να στείλουμε στον αγύριστο τα μνημόνια, και να αρχίσουμε να οικοδομούμε ένα καθεστώς δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης;

Ας το θέσω αλλιώς, για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις: Αν είχαμε μια πολιτική εναλλαγής και διαχείρισης του παλιού, μια χαρά μπορούσαμε να τα καταφέρουμε.
Πολύ καλύτερα, μάλιστα από αυτούς.
Αλλά για μια πολιτική ριζοσπαστικών αλλαγών, μια πολιτική ανατροπής, μια πολιτική που θέλει να φέρει τους εργαζόμενους στο προσκήνιο, μια πραγματικά αριστερή πολιτική, είναι αναγκαία η στράτευση και συστράτευση ευρύτατων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.
Όσο πιο συνεκτικά, αποφασιστικά, και ανυποχώρητα ριζοσπαστική είναι η πολιτική μας, τόσο πιο αναγκαία είναι η ευρύτερη δυνατή κοινωνική και πολιτική συμπαράταξη που θα επιτρέπει την εφαρμογή της σε συνθήκες σκληρής πολιτικής και κοινωνικής ταξικής σύγκρουσης.
Αυτή είναι η πείρα της Αριστεράς.
Αυτός είναι και σήμερα ο μόνος δρόμος.
Κι αυτή είναι η ουσία της πολιτικής μας. Χωρίς ταλαντεύσεις, δισταγμούς και φοβίες.
Όπως θα έλεγε και η κορυφαία επαναστατική προσωπικότητα του περασμένου αιώνα :
Χτες ίσως να ήταν νωρίς. Αύριο όμως σίγουρα θα είναι αργά.
Τώρα χρειάζεται από εμάς ένα μεγάλο ποιοτικό βήμα.
Και το βήμα αυτό είναι η πρόταση για τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας.
Με ξεκάθαρο προσανατολισμό, ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, σαφείς δεσμεύσεις και ρεαλιστικό εναλλακτικό σχέδιο.
Και ακριβώς γι' αυτό η συζήτηση για την αναγκαία πολιτική συμμαχιών, πρέπει να γίνει ΣΗΜΕΡΑ με ξεκάθαρους πολιτικούς όρους και όλα τα χαρτιά ανοιχτά.
Να μην επιτρέψουμε σε δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες  φοβίες, σε εσωκομματικούς υπολογισμούς, σε ιστορικά άγχη και σε προκατασκευασμένα σχήματα επαναστατικής καθαρότητας, να θολώσουν την ιστορική προοπτική.
Και δε θα το κάνουμε.
 Έχουμε αρχές, ιστορία δυναμική και πρόγραμμα. Για αυτό και τολμήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν.
Για αυτό και τολμάμε και τώρα.
Από ακόμα καλύτερες θέσεις. Χωρίς πια το φόβο της ενσωμάτωσης.
Με την ιδεολογική και θεωρητική αυτοπεποίθηση που έχει η πρώτη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα.

Ίσως αυτή η συζήτηση είχε νόημα όταν είχαμε 3%.
Γιατί τότε το βασικό μας πρόβλημα ήταν ο κατακερματισμός της πολιτικής μας ταυτότητας, η συνύπαρξη εσωκομματικών ομάδων με διαφορετικά πολιτικά σχέδια, η απουσία συνεκτικής πολιτικής γραμμής.
Όταν ήμασταν μικροί ξεπεράσαμε ανασφάλειες και τολμήσαμε.
Τώρα δεν έχουμε δικαιολογία.
Είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε ιδεολογική, ηθική και πολιτική αυτοπεποίθηση.
Ας μου επιτραπεί η έκφραση: Είμαστε καταδικασμένοι να διεκδικούμε την ηγεμονία.
Είμαστε καταδικασμένοι να γίνουμε πλειοψηφικοί.
Αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να σπαταλάμε τις δυνάμεις μας σε ένα άχαρο πόλεμο αμφιβολιών.
 Σε κυνήγι μαγισσών, σε δίκες προθέσεων, σε διάφορα σενάρια πολιτικής φαντασίας, που κάνουν ευτυχισμένους τους αντιπάλους μας, εμποδίζουν τις τακτικές μας κινήσεις, και μας κρατούν δεμένους σε μια ακινησία δήθεν επαναστατική.
 Τη στιγμή που η αντίδραση κινείται στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο, εξαγοράζει, εκβιάζει, τρομοκρατεί, στρατολογεί.
Δεν θα γίνουμε βέβαια σαν κι αυτούς. Και να θέλαμε δεν θα μπορούσαμε.
Αλλά και δεν θα φθείρουμε τον εαυτό μας, τη συντροφική μας σχέση, και την προοπτική μας, με ανούσιες αντιπαραθέσεις γύρω από τον κάθε πιθανό σύμμαχο που δεν είναι "δικός μας".
Λέω, με δυο λόγια, συντρόφισσες και σύντροφοι πως ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με όλα αυτά.
Μια και καλή.
Να βαθύνουμε τα ριζοσπαστικά μας χαρακτηριστικά.
Να βαθύνουμε τις προγραμματικές μας θέσεις.
Να βαθύνουμε τη σχέση μας με τα κινήματα και την κοινωνία.
Και καλά ριζωμένοι σε όλα αυτά να ανοιχτούμε στο δρόμο της συμπαράταξης με όλους όσοι μπορούν και θέλουν να συμβάλουν για τους δικούς τους λόγους, με τους δικούς τους υπολογισμούς, στη δύσκολη προσπάθεια για την ανατροπή του καθεστώτος των μνημονίων.
Για να κάνει η κοινωνία και η δημοκρατία έστω και ένα βήμα μπρος.

Η πρόταση μιας δημοκρατικής, πατριωτικής, προοδευτικής, ριζοσπαστικής  συμμαχίας για την ανατροπή της σημερινής τάξης πραγμάτων, απευθύνεται πρώτα από όλα στην ίδια την κοινωνία.
Η πρόταση για το νέο συνασπισμό εξουσίας αφορά το λαό.
Σον κόσμο της εργασίας, στους άνεργους, στη νεολαία,  στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που συνθλίβεται σήμερα από την πολιτική της κρίσης.
Είναι κατάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τη διατυπώσαμε πριν τρία χρόνια. Με μικρά μεγέθη αλλά με μεγάλη πίστη στη δυνατότητα ανατροπής του πάλαι ποτέ δικομματισμού.
Απευθύνεται και σε πολιτικές δυνάμεις.
Χωρίς μισόλογα και παράλογα προαπαιτούμενα.
Με ειλικρίνεια και πολιτική αποφασιστικότητα από την πλευρά μας.
Απευθυνόμαστε στο ΚΚΕ.
Γνωρίζουμε τις διαφορές μας. Δεν ζητάμε από κανέναν να απαρνηθεί τις θέσεις και τις αρχές του.
Πιστεύουμε όμως ότι οι συνθήκες επιβάλλουν να αφήσουμε οριστικά πίσω μας την νοοτροπία που συντηρεί και αναπαράγει εμφύλιες αντιπαραθέσεις.
Καλούμε το ΚΚΕ με τις δικές του αρχές και τις δικές του θέσεις να συμβάλλει στην συνδιαμόρφωση ενός προγράμματος αριστερής διεξόδου.
Απευθυνόμαστε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτά που μας συνδέουν στα κινήματα, στην υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας, στην ανάγκη να σταματήσουμε την κοινωνική κατεδάφιση, είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Απευθυνόμαστε στους Οικολόγους Πράσινους. Αυτά μας συνδέουν τόσο στα περιβαλλοντικά, όσο και στα κοινωνικά θέματα, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Ο δρόμος της ενότητας δεν αθροίζει δυνάμεις, τις πολλαπλασιάζει.
Απευθυνόμαστε στις δυνάμεις και τις προσωπικότητες που ανοιχτή καρδιά στήριξαν την ευρωπαϊκή καμπάνια της αριστεράς και ενίσχυσαν την υποψηφιότητά της ευρωπαϊκής αριστεράς για τη προεδρεία της Κομισιόν.
Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από τον μνημονιακό χώρο, και στρέφονται προς την αριστερά. Τους ανεξάρτητους βουλευτές, τα ρεύματα και τις ομάδες που αμφισβητούν πλέον ανοιχτά την πολιτική του Μνημονίου.
Δεν ζητάμε πιστοποιητικό ιδεολογικής και πολιτικής καθαρότητας από κανέναν.
Δεν κρατάμε πολιτικό μητρώο για το παρελθόν. Δεν θα τους αφήσουμε όμως, και δεν πρέπει να τους αφήσουμε, βορά στους εκβιασμούς των μνημονιακών μηχανισμών.
Ζητάμε και επιδιώκουμε μαζί τους ξεκάθαρη συνεννόηση, στην βάση των θέσεων και της πολιτικής αξιοπιστίας.
Παρακολουθούμε, τέλος, τις εξελίξεις και τον προβληματισμό που αναπτύσσεται από σημαντικό μέρος παλιών μας συντρόφων, μετά την εκλογική αποτυχία της ΔΗΜΑΡ.
Δεν είμαστε χαιρέκακοι. Είχαμε, όμως, προειδοποιήσει για τη λάθος πορεία.
Επιδιώκουμε έναν ανοιχτό, ειλικρινή και έντιμο πολιτικό διάλογο σεβόμενοι όμως απόλυτα το δικαίωμά τους να αποφασίσουν συλλογικά αν απαγκιστρώνονται οριστικά από τη μνημονιακή αυλή του κου Σαμαρά και εντάσσουν τον εαυτό τους σε ένα ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο ή όχι.  

Η πλατιά ενότητα των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων μπορεί σήμερα να διαμορφώσουν ένα μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα ανατροπής των Μνημονίων.
Να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για μια πλατιά και αναγκαία λαϊκή ενότητα, ικανή να φέρει την αναγκαία αυτοδυναμία και ένα νέο συνασπισμό εξουσίας.
Γιατί για να χτίσουμε τη νέα Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη συμπαράταξη δυνάμεων.
Αυτή είναι η πολιτική μας πρόταση.
Δεν είναι καινούρια.
Τη διατυπώσαμε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2011.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμα μικρός και οι αντιμνημονιακές δυνάμεις κατακερματισμένες.
Ο αγωνιζόμενος λαός στις πλατείες, έστελνε μήνυμα ότι τα πράγματα πρέπει και μπορούν να αλλάξουν.
Και σε αυτή τη λαϊκή προσδοκία ανταποκριθήκαμε καταθέτοντας τότε την πρότασή μας.
Τότε δεν την αγκάλιασαν ηγεσίες.
Την αγκάλιασε ο κόσμος.
Αριστεροί και οι αριστερές, προοδευτικοί , ριζοσπάστες, οικολόγοι, σοσιαλιστές, ακόμα και πολίτες που αυτοχαρακτηρίζονται κεντρώοι ή ακόμα και συντηρητικοί συναντήθηκαν κρατώντας σφιχτά στο χέρι το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Πίστεψαν ότι η αριστερά έχει δίκιο. Για τη φύση και το σκοπό των μνημονίων.  Για την πορεία της Ευρώπης.
Κατάλαβαν ότι οι αγορές δεν είναι κατάλληλες για όλες τις δουλειές.
Κατάλαβαν ότι η καπιταλιστική βαρβαρότητα των μνημονίων δεν μπορεί να περιλαμβάνει τις προσδοκίες τους για δουλειά, προκοπή και κοινωνική ασφάλεια.
Αυτή είναι η μεγάλη αλλαγή που έχει συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία.
Για αυτή την αλλαγή αγωνιζόμασταν χρόνια.
Αυτή την αλλαγή θα την ολοκληρώσουμε μαζί με το λαό.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια να είμαστε καχύποπτοι απέναντι στη διαφορετικότητα.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια για σύνδρομα ανωτερότητας και ηγεμονικές  αγκυλώσεις.
Δεν φοβόμαστε, γιατί είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας και τις ιδέες μας.
Να μιλήσουμε, να διαφωνήσουμε, και να συμπορευτούμε, αναζητώντας με υπομονή κοινό πολιτικό τόπο.
Η βάση αυτής της συνεννόησης πρέπει να είναι ένα κοινό πρόγραμμα αριστερής διεξόδου.
Ένα πρόγραμμα που θα συσπειρώσει την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία γύρω από συγκεκριμένους στόχους, όπως:
Η άμεση απεμπλοκή από το Μνημόνιο και την πολιτική που αναπαράγει την ύφεση και την κοινωνική δυστυχία.
Το ξήλωμα των νόμων που κάνουν το μνημόνιο καθεστώς.
Η επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο την διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του.
Η επαναφορά ενός θεσμικού πλαισίου που θα κατοχυρώνει τα εργασιακά δικαιώματα.
Η ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους.
Η στήριξη της παιδείας και της υγείας και η αποτροπή της διάλυσης του ασφαλιστικού συστήματος.
Ο δημόσιος έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα. Έτσι ώστε οι τράπεζες να συμβάλλουν στην στήριξη των κοινωνικών αναγκών και την ανάπτυξη, και όχι η κοινωνία στην στήριξη των τραπεζιτών.
Η αναδιανομή του εισοδήματος. Με δίκαιη φορολόγηση του πλούτου, και στήριξη των ασθενέστερων και όσων έχουν πραγματικά ανάγκη.
Η ενίσχυση της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα.
Η καθιέρωση της απλής αναλογικής.
Και τέλος η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Με στόχο την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών και όχι τις κερδοσκοπικές επιδιώξεις της οικονομικής ολιγαρχίας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι.
Πρώτος και άμεσος στόχος μιας τέτοιας πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας, πρέπει να είναι η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά και όχι η επιβίωσή της μέσα από εκλογή προέδρου της δημοκρατίας.
Είναι μια αποφασιστική καμπή, που θα ανοίξει τον δρόμο για προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία.
Θα είναι το πρώτο βήμα για τη μεγάλη δημοκρατική ανατροπή της πολιτικής των Μνημονίων.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Όπως είπα στην αρχή, τώρα είναι η ώρα της περισυλλογής πριν τη μεγάλη μάχη.
Το χειρότερο που θα είχαμε να κάνουμε θα ήταν να επαναπαυθούμε στις δάφνες της εκλογικής μας επιτυχίας.
Τώρα είναι η ώρα να δούμε τις αδυναμίες, να διορθώσουμε τα λάθη.
Πρέπει, λοιπόν, σήμερα και αύριο, με γενναιότητα να μιλήσουμε για το κόμμα μας. Για αδυναμίες, ατέλειες, αστοχίες.
Η εμπειρία ενός χρόνου από την συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, αλλά και η εμπειρία από τις εκλογικές μάχες που δώσαμε, πέρα από τις μεγάλες δυνατότητες, ανέδειξε και τα σοβαρά οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Ας είμαστε ειλικρινείς: Τα αποκαλούμε οργανωτικά προβλήματα, αλλά ο καθένας καταλαβαίνει ότι συγκροτούν ένα μεγάλο και κρίσιμο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Όταν η οργανωτική μας υπόσταση υπολείπεται κατά πολύ της πολιτικής μας επιρροής και η αποτελεσματικότητα των κομματικών μας δυνάμεων υπολείπεται κατά πολύ των δυνατοτήτων τους, τότε ναι, έχουμε ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε.
 Όπως πρόβλημα έχουμε όταν  υποτάσσουμε το μείζον κομματικό στο έλασσον εσωκομματικό.
Όταν εμφανιζόμαστε δημόσια με πολλά πρόσωπα και συχνά αντικρουόμενες θέσεις.
Όταν δίνουμε την εντύπωση ότι δεν υπάρχει ενιαία κομματική λειτουργία, όπως συναποφασίσαμε στο συνέδριο.
Όταν αφήνουμε έδαφος σε προσωπικές στρατηγικές και παραγοντισμούς.
Αυτή είναι η αλήθεια που παραμένει αλήθεια, όσο κι αν δεν αρέσει σε κανέναν.
Και κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών -με πρώτο αν θέλετε εμένα, ως πρόεδρο του κόμματος.
Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να κρύψουμε αυτό το πρόβλημα κάτω από το χαλί.
Πρέπει να το επισημάνουμε στις πραγματικές του διαστάσεις, χωρίς γκρίνιες και αλληλοκατηγορίες που αντί για λύσεις οδηγούν στην αναπαραγωγή του.
Πρέπει να το δούμε, να το  συζητήσουμε, να το αντιμετωπίσουμε, να το λύσουμε.
Όχι μόνο για το καλό του κόμματος, αλλά γιατί οι κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζουμε και θέλουμε να εκφράζουμε περιμένουν από μας να τελειώνουμε με τις παιδικές μας ασθένειες.
Και όχι αν θέλετε εις βάρος της εσωκομματικής δημοκρατίας, αλλά προς όφελός της.
Γιατί η εσωκομματική δημοκρατία είναι το πρώτο θύμα των πολλαπλών εκφωνήσεων, των παράλληλων κέντρων συνεννόησης που υποβαθμίζουν την ενιαία συλλογική λειτουργία του κόμματος ή των προσωπικών στρατηγικών.
Των προβλημάτων που γεννά η λειψή απαιτητικότητα από τα μέλη και κυρίως τα στελέχη του κόμματος.
Πρέπει να παραδεχθούμε, επίσης, ότι δεν έχουμε αξιοποιήσει το σύνολο των οργανωτικών μας δυνατοτήτων.
Το κόμμα διαθέτει ένα εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό, πολιτικοποιημένο, με κοινωνικά αντανακλαστικά και ικανό να παράγει πολιτικά αποτελέσματα.
Όμως η λειτουργία των οργανώσεων υπολείπεται και από τις δυνατότητες και από την επιρροή του κόμματος.
Παρά το γεγονός ότι έχουν σχετικά μαζικοποιηθεί, το επίπεδο της πολιτικής τους αποτελεσματικότητας δεν αντιστοιχεί στις τεράστιες σημερινές απαιτήσεις, και είναι εξαιρετικά ευάλωτες στον κίνδυνο της παραλυτικής εσωστρέφειας.
Ενώ φαινόμενα  παραγοντισμού  άνθισαν τον τελευταίο καιρό για ευνόητους λόγους και πρέπει να βρούμε όλοι μαζί τρόπους για να τα κόψουμε από τη ρίζα τους πριν μας κόψουν αυτά από τις δικές μας ρίζες.
Υπάρχει επίσης πολύ μεγάλη ανάγκη να βελτιωθεί η πολιτική και οργανωτική αποτελεσματικότητα στα ενδιάμεσα όργανα.
Δεν γίνεται να συμβιβαστούμε με την αδράνεια.
Πρέπει να ανασυγκροτήσουμε τον κομματικό ιστό, με κριτήριο όχι τις εσωτερικές ισορροπίες και τις εσωκομματικές αναμετρήσεις, αλλά τη σύνδεση με την κοινωνία και την πολιτική αποτελεσματικότητα.
Με κριτήριο αν θέλετε την πολιτική αποτελεσματικότητα, τη δουλειά κάθε οργάνωσης και κάθε στελέχους και μέλους.
Με κριτήριο, τέλος, τη σχέση του καθενός μας με την ανιδιοτέλεια που αποτελεί το άλφα και το ωμέγα της αριστερής στράτευσης και του αριστερού ήθους.
Ειδικά στην επαρχία υπάρχουν τεράστιες οργανωτικές δυνατότητες που δεν τις αξιοποιούμε.
Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να στήσουμε οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε χωριό.
Αρκεί να της δώσουμε περιεχόμενο λειτουργίας και στόχους.
Οφείλουμε επίσης να αναβαθμίσουμε τα περιφερειακά όργανα. Να τους δώσουμε πολιτικό χαρακτήρα, και ρόλο.
Να συγκροτηθούν εκλεγμένα περιφερειακά συμβούλια, που θα δρουν στο πλάι των περιφερειακών μας παρατάξεων.
Να συνταχθούν αντίστοιχα περιφερειακά προγράμματα.
Ο κομματικός ιστός να συνδεθεί με τις τοπικές κοινωνίες.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να έρθουμε σε πραγματική επαφή με τα στρώματα που μας ενδιαφέρουν: τους αγρότες, την νεολαία, τους επισφαλώς εργαζόμενους, τους άνεργους.
Και για να ολοκληρωθεί ένα τέτοιο σχέδιο πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ισχυρό κα αποτελεσματικό οργανωτικό γραφείο.  Να δώσουμε το βάρος στην οργανωτική ανασυγκρότηση του Κόμματος.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στα προβλήματα του κόμματος κυρίαρχος είναι ο τρόπος λειτουργίας της ΚΠΕ και της Πολιτικής Γραμματείας. Από μας ξεκινούν και σε μας καταλήγουν όλα.
Πάει πίσω η λειτουργία του κόμματος όταν δεν εξαντλούμε όλα τα περιθώρια σύνθεσης στην ΠΓ.
Όταν καταθέτουμε τροπολογίες τη τελευταία στιγμή, αποδεικνύοντας ότι δε μας ενδιαφέρει η σύνθεση αλλά η αναπαραγωγή της αντίθεσης.
Είναι θετικό που σήμερα υπάρχει εισήγηση προς την ΚΕ εγκεκριμένη από τη ΠΓ.
Είναι απαραίτητο να υπάρχει πάντα.
Και δεν αναφέρομαι εδώ μόνο στις τάσεις που η νόμιμη λειτουργία τους μέσα στο κόμμα είναι θεμελιακή πολιτική μας αρχή, δεν μπορεί όμως και δεν πρέπει να λειτουργεί σε βάρος της πολιτικής μας αποτελεσματικότητας.
Αναφέρομαι σε προβλήματα διαθεσιμότητας.
Σε προβλήματα σοβαρότητας  και πολιτικής υπευθυνότητας στην υπεράσπιση δημοκρατικά ειλημμένων αποφάσεων.
Σε προβλήματα ανάδειξης στελεχών με κριτήρια κομματικά και πολιτικά και όχι εσωκομματικά και παραπολιτικά.
Σε προβλήματα εκφώνησης και επικοινωνίας βασικών μας θέσεων προς τα έξω, προς την κοινωνία.
Υπάρχουν όλα αυτά συντρόφισσες και σύντροφοι;
Τροφοδοτούν καθημερινά σχεδόν μια εικόνα αρνητική και κερματισμένη για το κόμμα μας;
Είναι αλήθεια ότι ένα από τα βασικά ζητήματα που μας βάζουν οι απλοί άνθρωποι, εκείνοι που προσδοκούν από μας, είναι ακριβώς αυτή η εικόνα που δίνουμε προς τα έξω;
Αν υπάρχουν πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. Αυτή είναι η γνώμη μου. 

Πιστεύω, για να μην μακρηγορώ, ότι πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οργανωτικής και πολιτικής ανασυγκρότησης, και να το επικυρώσουμε μέσα από ένα νέο άνοιγμα στον κόσμο με σκοπό την εγγραφή νέων μελών.
Και σε ότι με αφορά, θα δώσω το παρόν στις οργανώσεις μας για να καλωσορίσω νέα μέλη.
Για να εγκαινιάσουμε νέα γραφεία και νέες οργανώσεις στη περιφέρεια.
Για να κάνουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο προωθητικό βήμα.
Στην ίδια λογική, με όρους θετικής προωθητικής τομής, πρέπει να γίνει μια δουλειά για την ανασυγκρότηση της νεολαίας μας.
Επίσης πρέπει να υπάρξει ένας συνολικός ενιαίος ανασχεδιασμός για την πολιτική μας στα ΜΜΕ του κόμματος και όχι μόνο.

Άφησα τελευταίο το πιο σημαντικό: το πρόγραμμα μας.
Οι απαιτήσεις των καιρών επιβάλλουν τη μέγιστη προγραμματική μας εμβάθυνση.
Η συσπείρωση της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει μόνο στην βάση της κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Η πρόκληση για την αριστερά είναι να σχεδιάσει και να οργανώσει την εναλλακτική στρατηγική διεξόδου.
Να δρομολογήσει το αριστερό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Και για να διαμορφώσει τους όρους, και τις κοινωνικές συμμαχίες που απαιτούνται για κάτι τέτοιο, πρέπει να έχει την μέγιστη απαιτούμενη προγραμματική αξιοπιστία.
Για να αποτελέσει το πρόγραμμα αποτελεσματικό πολιτικό εργαλείο, θα πρέπει να δίνει ολοκληρωμένες, ριζοσπαστικές και ταυτόχρονα ρεαλιστικές απαντήσεις σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα.
Να μην αφήνει κενά, να μην μασάει τα λόγια του, να μην κάνει συμβιβασμούς και παραχωρήσεις, εκεί που χρειάζονται αποφασιστικές τομές.
Η δουλειά της επιτροπής προγράμματος πρέπει να ολοκληρωθεί άμεσα και να μπει σε συζήτηση.
 Όχι μόνο μέσα στο κόμμα, αλλά σε ανοιχτό διάλογο με τις κοινωνικές δυνάμεις.
Η παρουσίαση του προγράμματός μας πρέπει να μετατραπεί σε μεγάλο πολιτικό γεγονός.
Η συζήτηση γύρω από τους προγραμματικούς μας στόχους, πρέπει να συνδυαστεί με ένα μεγάλο άνοιγμα στην κοινωνία.
Το κόμμα, η πολιτική του στις σημερινές κρίσιμες και ελπιδοφόρες συνθήκες, το πρόγραμμά του.
Αυτά θα θεμελιώσουν συντρόφισσες και σύντροφοι την πολιτική μας κυριαρχία και θα μας οδηγήσουν στη νίκη.
Και συνεπώς αυτά είναι και πρέπει να είναι το αντικείμενο όλης μας της προσοχής στο ερχόμενο κρίσιμο διάστημα.

Σας ευχαριστώ.