Η διαχείριση του νερού πρέπει να βασίζεται στο δημόσιο συμφέρον

Η Αν λε Στρατ είναι αντιδήμαρχος Παρισιού και πρόεδρος της δημοτικής εταιρείας ύδρευσης. Ερχεται στην Αθήνα το Σάββατο για να μας μιλήσει για το φαινόμενο του ελληνικού σουρεαλισμού: πώς μια χώρα πουλά φτηνά στρατηγικής σημασίας κοινωνικά αγαθά για να σώσει μια κοινωνία καταστρέφοντάς την. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκαναν οι συμπολίτες της: την ώρα που εμείς χαρίζουμε σε ιδιώτες, οι Παριζιάνοι ξαναπαίρνουν το νερό στα χέρια τους. Ηταν Νοέμβριος του 2008 όταν στο Παρίσι ξεκίνησε η διαδικασία «επαναδημοτικοποίησης» της ύδρευσης. Η απόφαση αυτή ήταν έκφραση μιας ισχυρής πολιτικής και ιδεολογικής επιλογής: το νερό είναι ένα κοινό αγαθό και για αυτό η εκμετάλλευση και η διαχείρισή του πρέπει να είναι στα χέρια των πολιτών. Δύο χρόνια μετά, το σύνολο των υπηρεσιών ύδρευσης στο Παρίσι, από τα αντλιοστάσια έως τη βρύση, ελέγχεται πρώτη φορά από έναν ενιαίο φορέα, δημοτικό και δημόσιο. Σήμερα, η Eau de Paris με 930 υπαλλήλους είναι η μεγαλύτερη δημόσια επιχείρηση ύδρευσης της Γαλλίας. Το 2011 μείωσε την τιμή του πόσιμου νερού έπειτα από είκοσι πέντε χρόνια εκρηκτικών αυξήσεων των τιμολογίων και φέτος ψηφίστηκε ως η καλύτερη εταιρείας ύδρευσης της χώρας.

«Το άνοιγμα της διοίκησης της Eau de Paris στην κοινωνία των πολιτών υπήρξε ένας από τους πυλώνες της «επαναδη-μοτικοποίησης» του νερού στο Παρίσι

Συνέντευξη στην Ντίνα Δασκαλοπούλου

• Πώς τα καταφέρατε, κυρία Λε Στρατ;

Δεν φτάσαμε εύκολα ώς εκεί. Δεν υπήρχαν συνταγολόγια ούτε άπλετος χρόνος. Ολες οι ομάδες της Eau de Paris εργάστηκαν πυρετωδώς για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας, και την ημερομηνία που είχε αποφασιστεί η μετάβαση έγινε χωρίς κανένα πρόβλημα, παρότι οι πρώην ανάδοχοι (η Suez και η Veolia) προφανώς δεν έκαναν τίποτα για να μας βοηθήσουν! Βάλαμε τέλος σε ένα πολύπλοκο και αδιαφανές σύστημα που δεν επέτρεπε στην κοινότητα να έχει τον πλήρη έλεγχο των υπηρεσιών της εταιρείας και να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητά τους. Το 2012 η Eau de Paris ψηφίστηκε ως η καλύτερη εταιρεία ύδρευσης όσον αφορά την εξυπηρέτηση των καταναλωτών και το ίδιο συνέβη και φέτος! Φαίνεται έτσι η δυνατότητα της δημόσιας διοίκησης να αποκτήσει νέες δεξιότητες. Και σε αντίθεση με την κυρίαρχη πεποίθηση για τη δημόσια διαχείριση, η Eau de Paris εγγράφεται απολύτως εντός μιας επιχειρησιακής λογική, θέτοντας σε εφαρμογή ένα φιλόδοξο πρόγραμμα επενδύσεων, 70 εκατ. ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο.

• Ποιος είναι ο ρόλος των πολιτών στη διοίκηση της εταιρείας;

Με τη μεταρρύθμιση αυτή, ο Δήμος του Παρισιού, και άρα οι κάτοικοι, ξαναπήραν στα χέρια τους τη διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης, προσθέτοντας περιβαλλοντικούς, οικονομικούς, δημοκρατικούς, κοινωνικούς στόχους, που καταγράφηκαν στην «προγραμματική συμφωνία» μεταξύ του δήμου και της Eau de Paris τοn Νοέμβριο του 2009. Η αξιολόγηση και o έλεγχος της εταιρείας γίνεται από την τεχνική και την οικονομική Διεύθυνση του δήμου. Η ετήσια αξιολόγηση για την παρακολούθηση της «προγραμματικής συμφωνίας» υποβάλλεται στο δημοτικό συμβούλιο και στο Παρατηρητήριο του Παρισιού για το Νερό, μια επιτροπή πολιτών η οποία ασχολείται με θέματα ύδρευσης και αποχέτευσης. Ετσι κάθε πολίτης πληροφορείται και συμβάλλει στη συζήτηση. Το άνοιγμα της διοίκησης της Eau de Paris στην κοινωνία των πολιτών υπήρξε ένας από τους πυλώνες της «επαναδημοτικοποίησης». Δίνει νόημα στην αρχή που πάντοτε υποστηρίζαμε: πρέπει ο χρήστης μιας υπηρεσίας να τοποθετηθεί στην καρδιά της. Αυτό έχει αναμφίβολα συμβάλει στην επιτυχία του όλου εγχειρήματος. Δύο ενώσεις (μία καταναλωτών και μία περιβαλλοντική), καθώς και το Παρατηρητήριο έχουν από μία ψήφο στο Συμβούλιο Διαχείρισης Υδάτων του Παρισιού. Ο γνήσιος δημοκρατικός έλεγχος εγγυάται την καλύτερη παρακολούθηση των χρημάτων που επενδύονται και την πιο δίκαιη αντιμετώπιση των αναγκών του συνόλου του πληθυσμού.

• Πόσο αποδοτική μπορεί να είναι με υλικούς όρους η επαναδημοτικοποίηση;

Κατά την εφαρμογή ενός υποδειγματικού μοντέλου δημόσιας διαχείρισης, η αποδοτικότητα πρέπει να αφορά όλους τους τομείς: τεχνικό, οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Το να παρέχουμε υπηρεσίες υψηλότατης ποιότητας με το χαμηλότερο κόστος αποτελεί επίσης βασικό στόχο που μπορεί να επιτευχθεί λόγω της επανεπένδυσης του συνόλου των κερδών και της αύξησης της παραγωγικότητας προς όφελος της ποιότητας των υπηρεσιών και των καταναλωτών. Εμείς το 2011 μειώσαμε την τιμή του πόσιμου νερού κατά 8%, ύστερα από 25 χρόνια. Υπό τον έλεγχο του ιδιωτικού τομέα η τιμή του νερού είχε αυξηθεί συνολικά κατά 260%! Αυτή η μείωση αντιστοιχεί σε εξοικονόμηση 76 εκατ. ευρώ για τους καταναλωτές για την περίοδο 2011-2015. Συνοδεύεται επίσης από κοινωνικά μέτρα για τους φτωχότερους πολίτες, τα οποία κάνουν πράξη το δικαίωμα όλων να έχουν πρόσβαση σε νερό. Με την επιστροφή στον δημόσιο έλεγχο η Eau de Paris εγκαινίασε νέες μεθόδους στην τιμολόγηση και τις σχέσεις με τους καταναλωτές. Το κόστος λειτουργίας μειώθηκε, δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας και αναπτύχθηκαν νέες υπηρεσίες.

• Στο όνομα της κρίσης, τόσο η Τρόικα όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβάλλουν νεοφιλελεύθερες λογικές κι αντιμετωπίζουν το νερό ως εμπόρευμα. Πώς απαντούν τα κινήματα σ’ αυτό;

Χάρη στην κινητοποίηση των πολιτών και στην καμπάνια «Δικαίωμα στο νερό» (σ.σ.: συγκέντρωσε 1.850.000 υπογραφές σε όλη την Ευρώπη), πετύχαμε η ύδρευση να αφαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής ενός σχεδίου οδηγίας για τις συμβάσεις παραχώρησης στον ιδιωτικό τομέα. Οι πολίτες απευθύνθηκαν απευθείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκφράζοντας με σαφήνεια την επιθυμία τους η διαχείριση του νερού να βασίζεται στο δημόσιο συμφέρον και να μην εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα ή λογικές οικονομικού κέρδους. Δεν πρέπει να αφήσουμε τους οικονομικούς παράγοντες της αγοράς να ορίζουν τη δημόσια πολιτική. Σ’ αυτήν ακριβώς τη λογική δημιουργήθηκε η Aqua Publica Europea – η Ευρωπαϊκή Ενωση για τη Δημόσια Διαχείριση των Υδάτων, στην οποία προεδρεύω και η οποία συγκεντρώνει τους δημόσιους φορείς ύδρευσης και αποχέτευσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στόχος της είναι να αντιπροσωπεύσει τις δημόσιες εταιρείες ύδρευσης για την προώθηση, στήριξη και ανάπτυξη της δημόσιας διαχείρισης των υδάτων στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

efsyn.gr

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Όχι στην μαζική θανάτωση αδέσποτων ζώων

 
Λύσεις για τη σταδιακή μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων υπάρχουν και εφαρμόζονται επιτυχώς στις περισσότερες ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, με τον εμβολιασμό και τη στείρωση και όχι τη μαζική θανάτωση με ή χωρίς προσχήματα.

Δήλωσαν σε ερώτηση που κατέθεσαν 40 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων οι βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Γιώργος Βαρεμένος και Μαρία Τριανταφύλλου, επιμένοντας ιδιαίτερα στον ρόλο που μπορούν να παίξουν οι Δήμοι σε μια διαχείριση των αδέσποτων ζώων φιλική προς τον άνθρωπο και προς τα ίδια.

Με αφορμή τα περιστατικά λύσσας σε κόκκινες αλεπούδες στη Βόρεια Ελλάδα (29) και σε αδέσποτα ζώα (4) που σημειώθηκαν τον τελευταίο χρόνο, και τον τρόπο ενημέρωσης εκπαιδευτικών και μαθητών που επέλεξε το υπουργείο Παιδείας, οι βουλευτές επισημαίνουν ότι η προσέγγιση του προβλήματος των αδέσποτων ζώων και της εμφάνισης κάποιας ζωοανθρωπονόσου ή άλλης νόσου, αποτυπώνει τη φιλοσοφία που έχει ένα κράτος απέναντι στους ανθρώπους και τα ζώα. Η προσπάθεια περιορισμού του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων ή μιας νόσου, τονίζουν, κινδυνεύει να μετατραπεί σε επιχείρηση μαζικής εξόντωσής τους, αν η πολιτική βούληση δεν είναι αποφασιστική στην υιοθέτηση θεμιτών και βιώσιμων τρόπων αντιμετώπισης των προβλημάτων. Τέτοιες μέθοδοι έχουν υιοθετηθεί από άλλες χώρες αποτελεσματικά, μειώνοντας μεσο-μακροπρόθεσμα τον αριθμό των αδέσποτων με τον συνδυασμό εμβολιασμών και στειρώσεων.

Και συνεχίζουν:

Επειδή η λύσσα ως ζωοανθρωπονόσος είχε εκλείψει από το 1987 στην Ελλάδα, καθώς τα προηγούμενα χρόνια εφαρμόζονταν κάποια μέτρα στοιχειώδους επιτήρησης, σποραδικός έλεγχος και θανατώσεις προσβαλλόμενων ζώων, πλην όμως φαίνεται ότι, εν μέσω περιστολής δαπανών εξαιτίας της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, ο κρατικός μηχανισμός δεν ανταποκρίθηκε άμεσα στην επανεμφάνιση κρουσμάτων θέτοντας σε εφαρμογή προληπτικούς εμβολιασμούς και, άρα, ευθύνεται για την ανάπτυξη της νόσου στην Ελλάδα, η οποία μάλιστα ήταν προβλέψιμη εφόσον στις χώρες που συνορεύουν βόρεια της χώρας τα τελευταία χρόνια καταγράφονταν κρούσματα.

Επειδή, σύμφωνα με πληροφορίες της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης για την Άγρια Ζωή και τη Φύση Καλλιστώ, έχει αρχίσει να καλλιεργείται αρνητικό κλίμα για την αλεπού, που έχει οδηγήσει κατοίκους της υπαίθρου σε ανεξέλεγκτη χρήση δηλητηρίων δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα σε προστατευόμενα είδη της πανίδας,

Επειδή τα άτομα που πιθανόν έχουν εκτεθεί στον ιό της λύσσας πρέπει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να υποβάλλονται σε αντιλυσσική αγωγή με αντιλυσσικό εμβόλιο και άνοσο ορό, άρα οι Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής μέριμνας των Περιφερειών επιβάλλεται να έχουν επαρκή αποθέματα των παραπάνω για άμεση και δωρεάν χορήγηση,

Επειδή τόσο η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία όσο και η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία έχουν εκδώσει σειρά δελτίων Τύπου και επιστολών κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου προς τις αρχές, καθώς με τις ενέργειες στις οποίες αυτές προβαίνουν στοχοποιούν εν γένει τα αδέσποτα ζώα, η διαχείριση των οποίων από την πολιτεία είναι άκρως πλημμελής και επιπόλαιη, τόσο που εύλογα γεννιούνται υπόνοιες για μεθοδευμένη πολιτική ατζέντα δημιουργίας οικονομικών συμφερόντων και κερδοσκοπίας γύρω από αυτήν,

Επειδή λύσεις για σταδιακή μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων υπάρχουν και εφαρμόζονται επιτυχώς στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Ινδία και άλλες χώρες που είχαν μεγάλο αριθμό αδέσποτων ζωών, και στηρίζονται στον εμβολιασμό και τη στείρωση και όχι στη μαζική θανάτωση, με ή χωρίς προσχήματα ή αιτιάσεις,

Επειδή αυτόν τον καιρό σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης -και συγκεκριμένα στη Ρουμανία, όπου ο πληθυσμός των αδέσποτων ζώων είναι ιδιαίτερα μεγάλος εξαιτίας πλημμελούς διαχείρισής του από τις αρμόδιες αρχές- έχει ληφθεί θεσμικά και υλοποιείται η πιο ακραία απόφαση για μαζική θανάτωση τεράστιου αριθμού αδέσποτων ζώων, με έρεισμα τον τραγικό θάνατο ενός παιδιού που εικάζεται ότι έπεσε θύμα αδέσποτων σκυλιών, ξεσηκώνοντας διεθνώς τεράστιες αντιδράσεις,

Οι συναρμόδιοι υπουργοί καλούνται να απαντήσουν σε σειρά ερωτημάτων, όπως:

- Για ποιο λόγο, από τον Οκτώβριο του 2012 οπότε και εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα λύσσας σε κόκκινη αλεπού στον νομό Κοζάνης, οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν έσπευσαν να εφαρμόσουν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα περιορισμού του φαινομένου, όπως, π.χ., οι εναέριοι εμβολιασμοί;

- Πώς σκοπεύει το υπουργείο Υγείας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της επανεμφάνισης κρουσμάτων λύσσας, ενημερώνοντας τον γενικό πληθυσμό και τις υπηρεσίες Υγείας χωρίς να στοχοποιούνται ως επικίνδυνα εν γένει τα αδέσποτα και άγρια ζώα της χώρας;

- Υπάρχουν επαρκή αποθέματα αντιλυσσικού εμβολίου και άνοσου ορού στις αρμόδιες Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας των Περιφερειών για άμεση δωρεάν διάθεση σε περιστατικά έκθεσης ανθρώπων στον ιό της λύσσας; Έχουν πραγματοποιηθεί προληπτικοί εμβολιασμοί σε άτομα που πιθανόν εκτέθηκαν σε κίνδυνο;

- Ποια προγράμματα εφαρμόζουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθ’ ύλην αρμόδιοι σύμφωνα με τον Ν. 4039/2012 για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων, έτσι ώστε η παρουσία τους να είναι φιλική στον άνθρωπο, ο άνθρωπος να είναι φιλικός μαζί τους και επιπλέον, σε βάθος χρόνου, να περιορίζεται ο αριθμός τους, χωρίς να χρειάζεται να εφαρμόζονται κατά καιρούς ακραίες μέθοδοι «εξαφάνισής» τους; Ποια είναι η σημερινή κατάσταση των δημοτικών και διαδημοτικών καταφυγίων για αδέσποτα ζώα, καθώς, σύμφωνα με ανακοινώσεις δημάρχων, αυτά βρίσκονται σε μαρασμό και οδηγούνται σε κλείσιμο;

- Υπάρχουν συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα μέσω ΕΣΠΑ για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων στη χώρα μας; Εάν ναι, ποιοι φορείς τα υλοποιούν, ποιο είναι το φυσικό και οικονομικό τους αντικείμενο και σε ποια φάση βρίσκεται η υλοποίησή τους;

- Πώς αξιοποιήθηκε ως τώρα το ένα εκατομμύριο ευρώ που διέθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση ως συνδρομή προς τη χώρα μας για την αντιμετώπιση της λύσσας για το έτος 2013; Σε ποιο βαθμό έχει επιτευχθεί ο έλεγχος ή η εξάλειψη της ανάπτυξης της νόσου;

- Τι μέτρα έχουν ληφθεί για να μην περάσει η νόσος της λύσσας στα ζώα παραγωγής, κάτι που θα σημάνει σημαντική οικονομική ζημιά για τους κτηνοτρόφους;

- Για ποιο λόγο οι κρατικές κτηνιατρικές υπηρεσίες στην Ελλάδα απορρίπτουν συστηματικά, όπως αναφέρουν οι φιλοζωικές ομοσπονδίες, την προσφορά ευρωπαϊκών κλιμακίων της οργάνωσης «Κτηνίατροι χωρίς Σύνορα», τα οποία εδώ και χρόνια οργώνουν όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη πραγματοποιώντας εμβολιασμούς και στειρώσεις σε χώρες με αυξημένο πρόβλημα;

- Ποια προγράμματα πραγματοποιεί το υπουργείο Παιδείας προκειμένου να καλλιεργήσει στα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς την υπευθυνότητα, τη φροντίδα και την αγάπη στα ζώα, δεσποζόμενα και, ειδικά, αδέσποτα και άγρια;

 left.gr

Άρθρο του γραμματέα της κ.ο. του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Βούτση για την αναστολή χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής

Η απόφασή μας για την υπερψήφιση της τροπολογίας σχετικά με την αναστολή της χρηματοδότησης της ΧΑ είναι απολύτως συμβατή και υλοποιεί, ως προς αυτό το επιμέρους θέμα από το πλήθος των ζητημάτων που έχουν ανακύψει μετά την πρωτόγνωρη κατάσταση που συνιστά η παραπομπή και εξάρθρωση ενός νομίμου κατά τα άλλα κόμματος στη Βουλή ως εγκληματική οργάνωση, τη γενική άποψη και εκτίμησή μας ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να υπάρξει, πάντοτε στα πλαίσια της εφαρμογής του υπάρχοντος δικαιακού μας συστήματος, η μεγαλύτερη δυνατή αποκάλυψη και εκκαθάριση των θυλάκων μέσα στην αστυνομία, το στρατό, τις υπηρεσίες και στην ίδια τη δικαιοσύνη που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται και συγκάλυψαν τη δράση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε πολιτικά τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες, τις πολιτικές συλλογικές και προσωπικές ευθύνες όσων θέλουν σήμερα να εμφανίζονται ως «αρχάγγελοι της κάθαρσης», ενώ επί ενάμιση χρόνο τουλάχιστον υπήρξαν «αρχάγγελοι της συγκάλυψης».

Ιδιαίτερα για το ζήτημα της χρηματοδότησης, η τροπολογία την οποία κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία εμπεριείχε απολύτως απαράδεκτες ρυθμίσεις που διαμόρφωναν μία άκρως επικίνδυνη νομολογία για πιθανή διαχείρισή της στο διηνεκές από ακροδεξιάς αντίληψης κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Είναι γνωστό ότι σε αυτήν την τροπολογία υπήρχαν άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αναφέρονταν στην εσχάτη προδοσία και την επιβουλή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατασκοπεία, όπως επίσης ετίθετο ως ελάχιστο όριο για τη διακοπή χρηματοδότησης ενός κόμματος το 1/10 των βουλευτών του κόμματος με απλή δίωξη για κακουργηματικές πράξεις. Ακόμη, το κυριότερο, το σύνολο των ρυθμίσεων προβλεπόταν να τίθενται εν ισχύει με κοινή απόφαση, εκτός Βουλής, των υπουργών Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά από μια συστηματική διαπραγμάτευση με την κυβερνητική πλευρά και σε συνεννόηση με τα άλλα κόμματα έγινε δυνατόν να παραμείνουν μόνο τα άρθρα του ΠΚ 187, 187Α (κατά παραχώρηση δική μας με έκφραση της δεδομένης διαφωνίας μας από τότε που ψηφίστηκαν για το περιεχόμενό τους), να απαιτείται ως ελάχιστος αριθμός βουλευτών το 1/5 της κοινοβουλευτικής ομάδας και μόνο μετά την άσκηση δίωξης και την προφυλάκισή τους, να ορίζεται ότι τα κακουργήματα πρέπει να έχουν απόλυτη σχέση με την διάπραξή τους στα πλαίσια των κομματικών καθηκόντων, να έχει η Βουλή την απόλυτη ευθύνη και να δίνει τη σχετική εντολή με πλειοψηφία 151 και ονομαστική ψηφοφορία.

Με την υποβολή της δικιάς μας τροπολογίας που «φωτογράφιζε» την ΧΑ στην αιτιολογική έκθεση (γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να μπει σε νομοθετική ρύθμιση), όπως επίσης έθετε το ζήτημα της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και βέβαια την ισχύ μόνο του άρθρου 187 του ΠΚ, είχαμε δώσει έγκαιρα και δημόσια το δικό μας περίγραμμα για μια απολύτως σωστή, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση. Σε αυτά τα θέματα επιμένουμε και θα τα θέσουμε στις ομιλίες μας στη σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, χωρίς όμως να θεωρούμε ότι είναι επιπλέον προϋποθέσεις με βάση τις οποίες δεν θα υπερψηφίσουμε την επιτευχθείσα συναίνεση στην τροπολογία που κατατίθεται από τον υπουργό Εσωτερικών.

Είναι σαφές ότι δεν υπερψηφίζουμε ούτε το 187Α του ΠΔ, ούτε το 187 του ΠΚ όταν συναινούμε σε μια τροπολογία και στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, που θα την υλοποιήσει και που αναφέρεται στις ισχύουσες σήμερα διατάξεις του ΠΚ. Άλλωστε, ομόφωνα υπερψηφίσαμε και τις άρσεις ασυλιών των βουλευτών της ΧΑ ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα των εισαγγελέων, με το οποίο ζητήθηκαν οι άρσεις των ασυλιών εμπεριείχε πλήθος άρθρων του ΠΚ, με τα οποία έχουμε μεγάλες ή μικρότερες διαφωνίες. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει και με τις αναφορές μας και τις καταγγελίες μας προς την κυβερνητική πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών και των νομοθετικών ρυθμίσεων που φέρνουν στη Βουλή, ενώ επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουμε υπερψηφίσει το σχετικό πλαίσιο ή και διαφωνούμε με πολύ συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Εν τέλει η συνεπής τακτική μας, κατ’ αρχήν σε επίπεδο ανάπτυξης του αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και μέσα στη Βουλή θα διαμορφώνει πάντοτε τους πολιτικούς συσχετισμούς που καθιστούν ανενεργό ή «αξιοποιήσιμο» το ισχύον νομικό οπλοστάσιο. Αυτή η αρχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι βασική και μας προφύλασσε, πάντοτε όπως πρέπει να γίνει και τώρα, τόσο από την «σχετικοποίηση» των ανθρωπίνων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε (ακόμα και των χρυσαυγιτών), όσο και από νομικισμούς που καταλήγουν σε πολιτικό σεχταρισμό.

left.gr

Η απόφασή μας για την υπερψήφιση της τροπολογίας σχετικά με την αναστολή της χρηματοδότησης της ΧΑ είναι απολύτως συμβατή και υλοποιεί, ως προς αυτό το επιμέρους θέμα από το πλήθος των ζητημάτων που έχουν ανακύψει μετά την πρωτόγνωρη κατάσταση που συνιστά η παραπομπή και εξάρθρωση ενός νομίμου κατά τα άλλα κόμματος στη Βουλή ως εγκληματική οργάνωση, τη γενική άποψη και εκτίμησή μας ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να υπάρξει, πάντοτε στα πλαίσια της εφαρμογής του υπάρχοντος δικαιακού μας συστήματος, η μεγαλύτερη δυνατή αποκάλυψη και εκκαθάριση των θυλάκων μέσα στην αστυνομία, το στρατό, τις υπηρεσίες και στην ίδια τη δικαιοσύνη που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται και συγκάλυψαν τη δράση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε πολιτικά τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες, τις πολιτικές συλλογικές και προσωπικές ευθύνες όσων θέλουν σήμερα να εμφανίζονται ως «αρχάγγελοι της κάθαρσης», ενώ επί ενάμιση χρόνο τουλάχιστον υπήρξαν «αρχάγγελοι της συγκάλυψης».

Ιδιαίτερα για το ζήτημα της χρηματοδότησης, η τροπολογία την οποία κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία εμπεριείχε απολύτως απαράδεκτες ρυθμίσεις που διαμόρφωναν μία άκρως επικίνδυνη νομολογία για πιθανή διαχείρισή της στο διηνεκές από ακροδεξιάς αντίληψης κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Είναι γνωστό ότι σε αυτήν την τροπολογία υπήρχαν άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αναφέρονταν στην εσχάτη προδοσία και την επιβουλή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατασκοπεία, όπως επίσης ετίθετο ως ελάχιστο όριο για τη διακοπή χρηματοδότησης ενός κόμματος το 1/10 των βουλευτών του κόμματος με απλή δίωξη για κακουργηματικές πράξεις. Ακόμη, το κυριότερο, το σύνολο των ρυθμίσεων προβλεπόταν να τίθενται εν ισχύει με κοινή απόφαση, εκτός Βουλής, των υπουργών Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά από μια συστηματική διαπραγμάτευση με την κυβερνητική πλευρά και σε συνεννόηση με τα άλλα κόμματα έγινε δυνατόν να παραμείνουν μόνο τα άρθρα του ΠΚ 187, 187Α (κατά παραχώρηση δική μας με έκφραση της δεδομένης διαφωνίας μας από τότε που ψηφίστηκαν για το περιεχόμενό τους), να απαιτείται ως ελάχιστος αριθμός βουλευτών το 1/5 της κοινοβουλευτικής ομάδας και μόνο μετά την άσκηση δίωξης και την προφυλάκισή τους, να ορίζεται ότι τα κακουργήματα πρέπει να έχουν απόλυτη σχέση με την διάπραξή τους στα πλαίσια των κομματικών καθηκόντων, να έχει η Βουλή την απόλυτη ευθύνη και να δίνει τη σχετική εντολή με πλειοψηφία 151 και ονομαστική ψηφοφορία.

Με την υποβολή της δικιάς μας τροπολογίας που «φωτογράφιζε» την ΧΑ στην αιτιολογική έκθεση (γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να μπει σε νομοθετική ρύθμιση), όπως επίσης έθετε το ζήτημα της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και βέβαια την ισχύ μόνο του άρθρου 187 του ΠΚ, είχαμε δώσει έγκαιρα και δημόσια το δικό μας περίγραμμα για μια απολύτως σωστή, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση. Σε αυτά τα θέματα επιμένουμε και θα τα θέσουμε στις ομιλίες μας στη σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, χωρίς όμως να θεωρούμε ότι είναι επιπλέον προϋποθέσεις με βάση τις οποίες δεν θα υπερψηφίσουμε την επιτευχθείσα συναίνεση στην τροπολογία που κατατίθεται από τον υπουργό Εσωτερικών.

Είναι σαφές ότι δεν υπερψηφίζουμε ούτε το 187Α του ΠΔ, ούτε το 187 του ΠΚ όταν συναινούμε σε μια τροπολογία και στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, που θα την υλοποιήσει και που αναφέρεται στις ισχύουσες σήμερα διατάξεις του ΠΚ. Άλλωστε, ομόφωνα υπερψηφίσαμε και τις άρσεις ασυλιών των βουλευτών της ΧΑ ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα των εισαγγελέων, με το οποίο ζητήθηκαν οι άρσεις των ασυλιών εμπεριείχε πλήθος άρθρων του ΠΚ, με τα οποία έχουμε μεγάλες ή μικρότερες διαφωνίες. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει και με τις αναφορές μας και τις καταγγελίες μας προς την κυβερνητική πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών και των νομοθετικών ρυθμίσεων που φέρνουν στη Βουλή, ενώ επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουμε υπερψηφίσει το σχετικό πλαίσιο ή και διαφωνούμε με πολύ συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Εν τέλει η συνεπής τακτική μας, κατ’ αρχήν σε επίπεδο ανάπτυξης τους αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και μέσα στη Βουλή θα διαμορφώνει πάντοτε τους πολιτικούς συσχετισμούς που καθιστούν ανενεργό ή «αξιοποιήσιμο» το ισχύον νομικό οπλοστάσιο. Αυτή η αρχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι βασική και μας προφύλασσε, πάντοτε όπως πρέπει να γίνει και τώρα, τόσο από την «σχετικοποίηση» των ανθρωπίνων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε (ακόμα και των χρυσαυγιτών), όσο και από νομικισμούς που καταλήγουν σε πολιτικό σεχταρισμό.

Η αρχική τροπολογία της ΝΔ
Η αρχική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ
- See more at: http://left.gr/news/arthro-toy-n-voytsi-sto-leftgr-gia-tin-anastoli-hrimatodotisis-tis-hrysis-aygis#sthash.jSvK838e.dpuf

Η απόφασή μας για την υπερψήφιση της τροπολογίας σχετικά με την αναστολή της χρηματοδότησης της ΧΑ είναι απολύτως συμβατή και υλοποιεί, ως προς αυτό το επιμέρους θέμα από το πλήθος των ζητημάτων που έχουν ανακύψει μετά την πρωτόγνωρη κατάσταση που συνιστά η παραπομπή και εξάρθρωση ενός νομίμου κατά τα άλλα κόμματος στη Βουλή ως εγκληματική οργάνωση, τη γενική άποψη και εκτίμησή μας ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να υπάρξει, πάντοτε στα πλαίσια της εφαρμογής του υπάρχοντος δικαιακού μας συστήματος, η μεγαλύτερη δυνατή αποκάλυψη και εκκαθάριση των θυλάκων μέσα στην αστυνομία, το στρατό, τις υπηρεσίες και στην ίδια τη δικαιοσύνη που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται και συγκάλυψαν τη δράση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε πολιτικά τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες, τις πολιτικές συλλογικές και προσωπικές ευθύνες όσων θέλουν σήμερα να εμφανίζονται ως «αρχάγγελοι της κάθαρσης», ενώ επί ενάμιση χρόνο τουλάχιστον υπήρξαν «αρχάγγελοι της συγκάλυψης».

Ιδιαίτερα για το ζήτημα της χρηματοδότησης, η τροπολογία την οποία κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία εμπεριείχε απολύτως απαράδεκτες ρυθμίσεις που διαμόρφωναν μία άκρως επικίνδυνη νομολογία για πιθανή διαχείρισή της στο διηνεκές από ακροδεξιάς αντίληψης κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Είναι γνωστό ότι σε αυτήν την τροπολογία υπήρχαν άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αναφέρονταν στην εσχάτη προδοσία και την επιβουλή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατασκοπεία, όπως επίσης ετίθετο ως ελάχιστο όριο για τη διακοπή χρηματοδότησης ενός κόμματος το 1/10 των βουλευτών του κόμματος με απλή δίωξη για κακουργηματικές πράξεις. Ακόμη, το κυριότερο, το σύνολο των ρυθμίσεων προβλεπόταν να τίθενται εν ισχύει με κοινή απόφαση, εκτός Βουλής, των υπουργών Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά από μια συστηματική διαπραγμάτευση με την κυβερνητική πλευρά και σε συνεννόηση με τα άλλα κόμματα έγινε δυνατόν να παραμείνουν μόνο τα άρθρα του ΠΚ 187, 187Α (κατά παραχώρηση δική μας με έκφραση της δεδομένης διαφωνίας μας από τότε που ψηφίστηκαν για το περιεχόμενό τους), να απαιτείται ως ελάχιστος αριθμός βουλευτών το 1/5 της κοινοβουλευτικής ομάδας και μόνο μετά την άσκηση δίωξης και την προφυλάκισή τους, να ορίζεται ότι τα κακουργήματα πρέπει να έχουν απόλυτη σχέση με την διάπραξή τους στα πλαίσια των κομματικών καθηκόντων, να έχει η Βουλή την απόλυτη ευθύνη και να δίνει τη σχετική εντολή με πλειοψηφία 151 και ονομαστική ψηφοφορία.

Με την υποβολή της δικιάς μας τροπολογίας που «φωτογράφιζε» την ΧΑ στην αιτιολογική έκθεση (γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να μπει σε νομοθετική ρύθμιση), όπως επίσης έθετε το ζήτημα της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και βέβαια την ισχύ μόνο του άρθρου 187 του ΠΚ, είχαμε δώσει έγκαιρα και δημόσια το δικό μας περίγραμμα για μια απολύτως σωστή, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση. Σε αυτά τα θέματα επιμένουμε και θα τα θέσουμε στις ομιλίες μας στη σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, χωρίς όμως να θεωρούμε ότι είναι επιπλέον προϋποθέσεις με βάση τις οποίες δεν θα υπερψηφίσουμε την επιτευχθείσα συναίνεση στην τροπολογία που κατατίθεται από τον υπουργό Εσωτερικών.

Είναι σαφές ότι δεν υπερψηφίζουμε ούτε το 187Α του ΠΔ, ούτε το 187 του ΠΚ όταν συναινούμε σε μια τροπολογία και στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, που θα την υλοποιήσει και που αναφέρεται στις ισχύουσες σήμερα διατάξεις του ΠΚ. Άλλωστε, ομόφωνα υπερψηφίσαμε και τις άρσεις ασυλιών των βουλευτών της ΧΑ ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα των εισαγγελέων, με το οποίο ζητήθηκαν οι άρσεις των ασυλιών εμπεριείχε πλήθος άρθρων του ΠΚ, με τα οποία έχουμε μεγάλες ή μικρότερες διαφωνίες. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει και με τις αναφορές μας και τις καταγγελίες μας προς την κυβερνητική πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών και των νομοθετικών ρυθμίσεων που φέρνουν στη Βουλή, ενώ επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουμε υπερψηφίσει το σχετικό πλαίσιο ή και διαφωνούμε με πολύ συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Εν τέλει η συνεπής τακτική μας, κατ’ αρχήν σε επίπεδο ανάπτυξης τους αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και μέσα στη Βουλή θα διαμορφώνει πάντοτε τους πολιτικούς συσχετισμούς που καθιστούν ανενεργό ή «αξιοποιήσιμο» το ισχύον νομικό οπλοστάσιο. Αυτή η αρχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι βασική και μας προφύλασσε, πάντοτε όπως πρέπει να γίνει και τώρα, τόσο από την «σχετικοποίηση» των ανθρωπίνων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε (ακόμα και των χρυσαυγιτών), όσο και από νομικισμούς που καταλήγουν σε πολιτικό σεχταρισμό.

Η αρχική τροπολογία της ΝΔ
Η αρχική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ
- See more at: http://left.gr/news/arthro-toy-n-voytsi-sto-leftgr-gia-tin-anastoli-hrimatodotisis-tis-hrysis-aygis#sthash.jSvK838e.dpuf

Η απόφασή μας για την υπερψήφιση της τροπολογίας σχετικά με την αναστολή της χρηματοδότησης της ΧΑ είναι απολύτως συμβατή και υλοποιεί, ως προς αυτό το επιμέρους θέμα από το πλήθος των ζητημάτων που έχουν ανακύψει μετά την πρωτόγνωρη κατάσταση που συνιστά η παραπομπή και εξάρθρωση ενός νομίμου κατά τα άλλα κόμματος στη Βουλή ως εγκληματική οργάνωση, τη γενική άποψη και εκτίμησή μας ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να υπάρξει, πάντοτε στα πλαίσια της εφαρμογής του υπάρχοντος δικαιακού μας συστήματος, η μεγαλύτερη δυνατή αποκάλυψη και εκκαθάριση των θυλάκων μέσα στην αστυνομία, το στρατό, τις υπηρεσίες και στην ίδια τη δικαιοσύνη που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται και συγκάλυψαν τη δράση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε πολιτικά τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες, τις πολιτικές συλλογικές και προσωπικές ευθύνες όσων θέλουν σήμερα να εμφανίζονται ως «αρχάγγελοι της κάθαρσης», ενώ επί ενάμιση χρόνο τουλάχιστον υπήρξαν «αρχάγγελοι της συγκάλυψης».

Ιδιαίτερα για το ζήτημα της χρηματοδότησης, η τροπολογία την οποία κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία εμπεριείχε απολύτως απαράδεκτες ρυθμίσεις που διαμόρφωναν μία άκρως επικίνδυνη νομολογία για πιθανή διαχείρισή της στο διηνεκές από ακροδεξιάς αντίληψης κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Είναι γνωστό ότι σε αυτήν την τροπολογία υπήρχαν άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αναφέρονταν στην εσχάτη προδοσία και την επιβουλή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατασκοπεία, όπως επίσης ετίθετο ως ελάχιστο όριο για τη διακοπή χρηματοδότησης ενός κόμματος το 1/10 των βουλευτών του κόμματος με απλή δίωξη για κακουργηματικές πράξεις. Ακόμη, το κυριότερο, το σύνολο των ρυθμίσεων προβλεπόταν να τίθενται εν ισχύει με κοινή απόφαση, εκτός Βουλής, των υπουργών Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά από μια συστηματική διαπραγμάτευση με την κυβερνητική πλευρά και σε συνεννόηση με τα άλλα κόμματα έγινε δυνατόν να παραμείνουν μόνο τα άρθρα του ΠΚ 187, 187Α (κατά παραχώρηση δική μας με έκφραση της δεδομένης διαφωνίας μας από τότε που ψηφίστηκαν για το περιεχόμενό τους), να απαιτείται ως ελάχιστος αριθμός βουλευτών το 1/5 της κοινοβουλευτικής ομάδας και μόνο μετά την άσκηση δίωξης και την προφυλάκισή τους, να ορίζεται ότι τα κακουργήματα πρέπει να έχουν απόλυτη σχέση με την διάπραξή τους στα πλαίσια των κομματικών καθηκόντων, να έχει η Βουλή την απόλυτη ευθύνη και να δίνει τη σχετική εντολή με πλειοψηφία 151 και ονομαστική ψηφοφορία.

Με την υποβολή της δικιάς μας τροπολογίας που «φωτογράφιζε» την ΧΑ στην αιτιολογική έκθεση (γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να μπει σε νομοθετική ρύθμιση), όπως επίσης έθετε το ζήτημα της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και βέβαια την ισχύ μόνο του άρθρου 187 του ΠΚ, είχαμε δώσει έγκαιρα και δημόσια το δικό μας περίγραμμα για μια απολύτως σωστή, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση. Σε αυτά τα θέματα επιμένουμε και θα τα θέσουμε στις ομιλίες μας στη σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, χωρίς όμως να θεωρούμε ότι είναι επιπλέον προϋποθέσεις με βάση τις οποίες δεν θα υπερψηφίσουμε την επιτευχθείσα συναίνεση στην τροπολογία που κατατίθεται από τον υπουργό Εσωτερικών.

Είναι σαφές ότι δεν υπερψηφίζουμε ούτε το 187Α του ΠΔ, ούτε το 187 του ΠΚ όταν συναινούμε σε μια τροπολογία και στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, που θα την υλοποιήσει και που αναφέρεται στις ισχύουσες σήμερα διατάξεις του ΠΚ. Άλλωστε, ομόφωνα υπερψηφίσαμε και τις άρσεις ασυλιών των βουλευτών της ΧΑ ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα των εισαγγελέων, με το οποίο ζητήθηκαν οι άρσεις των ασυλιών εμπεριείχε πλήθος άρθρων του ΠΚ, με τα οποία έχουμε μεγάλες ή μικρότερες διαφωνίες. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει και με τις αναφορές μας και τις καταγγελίες μας προς την κυβερνητική πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών και των νομοθετικών ρυθμίσεων που φέρνουν στη Βουλή, ενώ επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουμε υπερψηφίσει το σχετικό πλαίσιο ή και διαφωνούμε με πολύ συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Εν τέλει η συνεπής τακτική μας, κατ’ αρχήν σε επίπεδο ανάπτυξης τους αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και μέσα στη Βουλή θα διαμορφώνει πάντοτε τους πολιτικούς συσχετισμούς που καθιστούν ανενεργό ή «αξιοποιήσιμο» το ισχύον νομικό οπλοστάσιο. Αυτή η αρχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι βασική και μας προφύλασσε, πάντοτε όπως πρέπει να γίνει και τώρα, τόσο από την «σχετικοποίηση» των ανθρωπίνων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε (ακόμα και των χρυσαυγιτών), όσο και από νομικισμούς που καταλήγουν σε πολιτικό σεχταρισμό.

Η αρχική τροπολογία της ΝΔ
Η αρχική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ
- See more at: http://left.gr/news/arthro-toy-n-voytsi-sto-leftgr-gia-tin-anastoli-hrimatodotisis-tis-hrysis-aygis#sthash.jSvK838e.dpuf

Η απόφασή μας για την υπερψήφιση της τροπολογίας σχετικά με την αναστολή της χρηματοδότησης της ΧΑ είναι απολύτως συμβατή και υλοποιεί, ως προς αυτό το επιμέρους θέμα από το πλήθος των ζητημάτων που έχουν ανακύψει μετά την πρωτόγνωρη κατάσταση που συνιστά η παραπομπή και εξάρθρωση ενός νομίμου κατά τα άλλα κόμματος στη Βουλή ως εγκληματική οργάνωση, τη γενική άποψη και εκτίμησή μας ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί νίκη του αντιφασιστικού κινήματος.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να υπάρξει, πάντοτε στα πλαίσια της εφαρμογής του υπάρχοντος δικαιακού μας συστήματος, η μεγαλύτερη δυνατή αποκάλυψη και εκκαθάριση των θυλάκων μέσα στην αστυνομία, το στρατό, τις υπηρεσίες και στην ίδια τη δικαιοσύνη που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο συνδέονται και συγκάλυψαν τη δράση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ταυτόχρονα να αποκαλύψουμε πολιτικά τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες, τις πολιτικές συλλογικές και προσωπικές ευθύνες όσων θέλουν σήμερα να εμφανίζονται ως «αρχάγγελοι της κάθαρσης», ενώ επί ενάμιση χρόνο τουλάχιστον υπήρξαν «αρχάγγελοι της συγκάλυψης».

Ιδιαίτερα για το ζήτημα της χρηματοδότησης, η τροπολογία την οποία κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία εμπεριείχε απολύτως απαράδεκτες ρυθμίσεις που διαμόρφωναν μία άκρως επικίνδυνη νομολογία για πιθανή διαχείρισή της στο διηνεκές από ακροδεξιάς αντίληψης κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Είναι γνωστό ότι σε αυτήν την τροπολογία υπήρχαν άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αναφέρονταν στην εσχάτη προδοσία και την επιβουλή του δημοκρατικού πολιτεύματος, την κατασκοπεία, όπως επίσης ετίθετο ως ελάχιστο όριο για τη διακοπή χρηματοδότησης ενός κόμματος το 1/10 των βουλευτών του κόμματος με απλή δίωξη για κακουργηματικές πράξεις. Ακόμη, το κυριότερο, το σύνολο των ρυθμίσεων προβλεπόταν να τίθενται εν ισχύει με κοινή απόφαση, εκτός Βουλής, των υπουργών Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Προστασίας του Πολίτη.

Μετά από μια συστηματική διαπραγμάτευση με την κυβερνητική πλευρά και σε συνεννόηση με τα άλλα κόμματα έγινε δυνατόν να παραμείνουν μόνο τα άρθρα του ΠΚ 187, 187Α (κατά παραχώρηση δική μας με έκφραση της δεδομένης διαφωνίας μας από τότε που ψηφίστηκαν για το περιεχόμενό τους), να απαιτείται ως ελάχιστος αριθμός βουλευτών το 1/5 της κοινοβουλευτικής ομάδας και μόνο μετά την άσκηση δίωξης και την προφυλάκισή τους, να ορίζεται ότι τα κακουργήματα πρέπει να έχουν απόλυτη σχέση με την διάπραξή τους στα πλαίσια των κομματικών καθηκόντων, να έχει η Βουλή την απόλυτη ευθύνη και να δίνει τη σχετική εντολή με πλειοψηφία 151 και ονομαστική ψηφοφορία.

Με την υποβολή της δικιάς μας τροπολογίας που «φωτογράφιζε» την ΧΑ στην αιτιολογική έκθεση (γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να μπει σε νομοθετική ρύθμιση), όπως επίσης έθετε το ζήτημα της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και βέβαια την ισχύ μόνο του άρθρου 187 του ΠΚ, είχαμε δώσει έγκαιρα και δημόσια το δικό μας περίγραμμα για μια απολύτως σωστή, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση. Σε αυτά τα θέματα επιμένουμε και θα τα θέσουμε στις ομιλίες μας στη σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής, χωρίς όμως να θεωρούμε ότι είναι επιπλέον προϋποθέσεις με βάση τις οποίες δεν θα υπερψηφίσουμε την επιτευχθείσα συναίνεση στην τροπολογία που κατατίθεται από τον υπουργό Εσωτερικών.

Είναι σαφές ότι δεν υπερψηφίζουμε ούτε το 187Α του ΠΔ, ούτε το 187 του ΠΚ όταν συναινούμε σε μια τροπολογία και στη σχετική νομοθετική ρύθμιση, που θα την υλοποιήσει και που αναφέρεται στις ισχύουσες σήμερα διατάξεις του ΠΚ. Άλλωστε, ομόφωνα υπερψηφίσαμε και τις άρσεις ασυλιών των βουλευτών της ΧΑ ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα των εισαγγελέων, με το οποίο ζητήθηκαν οι άρσεις των ασυλιών εμπεριείχε πλήθος άρθρων του ΠΚ, με τα οποία έχουμε μεγάλες ή μικρότερες διαφωνίες. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει και με τις αναφορές μας και τις καταγγελίες μας προς την κυβερνητική πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών και των νομοθετικών ρυθμίσεων που φέρνουν στη Βουλή, ενώ επίσης είναι γνωστό ότι δεν έχουμε υπερψηφίσει το σχετικό πλαίσιο ή και διαφωνούμε με πολύ συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Εν τέλει η συνεπής τακτική μας, κατ’ αρχήν σε επίπεδο ανάπτυξης τους αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και μέσα στη Βουλή θα διαμορφώνει πάντοτε τους πολιτικούς συσχετισμούς που καθιστούν ανενεργό ή «αξιοποιήσιμο» το ισχύον νομικό οπλοστάσιο. Αυτή η αρχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κινημάτων υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι βασική και μας προφύλασσε, πάντοτε όπως πρέπει να γίνει και τώρα, τόσο από την «σχετικοποίηση» των ανθρωπίνων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε (ακόμα και των χρυσαυγιτών), όσο και από νομικισμούς που καταλήγουν σε πολιτικό σεχταρισμό.

Η αρχική τροπολογία της ΝΔ
Η αρχική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ
- See more at: http://left.gr/news/arthro-toy-n-voytsi-sto-leftgr-gia-tin-anastoli-hrimatodotisis-tis-hrysis-aygis#sthash.jSvK838e.dpuf

Η αλήθεια για την «πιο σοβαρή Χρυσή Αυγή». Της Βασιλικής Σιούτη.

Το σενάριο μιας «πιο σοβαρής Χρυσής Αυγής» που έφερε πριν από λίγο καιρό στο δημόσιο διάλογο (ηθελημένα ή άθελά του) δημοσιογράφος-σχολιαστής φιλοκυβερνητικού τηλεοπτικού σταθμού, συζητιόταν εδώ και αρκετό καιρό στο πολιτικό παρασκήνιo.Το θέμα απασχολούσε βασικά το Μέγαρο Μαξίμου και επιχειρηματικούς κύκλους που ελέγχουν και ΜΜΕ.

Ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, όπως είναι πλέον γνωστό, αρχικά υποτίμησαν και τη δυναμική της Χρυσής Αυγής, αλλά και τον αρχηγό της Ν. Μιχαλολιάκο. Πέρα από την ιδεολογική συγγένεια που αισθάνονταν μερικοί, όπως οι κ.κ Μπαλτάκος, Βορίδης, Κρανιδιώτης, τους θεωρούσαν εύκολη «λεία» και πίστευαν ότι όταν κι αν θα έφτανε η ώρα να τους χρειαστούν, θα τους μετέτρεπαν εύκολα σε ΛΑΟΣ και Καρατζαφέρη. Ο κ.Μπαλτάκος -σύμφωνα με πληροφορίες- διατηρούσε ανοιχτούς διαύλους και συνομιλούσε με στελέχη της, όπως τον -έγκλειστο σήμερα- Χρ.Παππά. ΄

Σύντομα διαπίστωσαν δύο πράγματα: πρώτον, ότι ο Ν.Μιχαλολιάκος δεν ήταν η περίπτωση του Γ.Καρατζαφέρη, αλλά αρκετά δυσκολότερη. Δεύτερον, ότι η εντυπωσιακή δυναμική της και η ανεξέλεγκτη -μέχρι τότε- δημοσκοπική άνοδος, από εν δυνάμει σύμμαχο την καθιστούσε επικίνδυνη απειλή. Ο συνδυασμός των δύο προκάλεσε τρόμο.

Η Χρυσή Αυγή μέχρι τότε εξυπηρετούσε την κυβέρνηση με το να διοχετεύονται εκεί όσοι ψηφοφόροι ήθελαν να περάσουν «απέναντι», με τη χρήσιμη ατζέντα της, αλλά και τον εκφοβισμό των αριστερών αντιπάλων (π.χ το ξύλο στην Κανέλη, οι προσωπικές επιθέσεις στον Δραγασάκη κτλ). Στην πορεία ωστόσο, αποδείχθηκε ότι δεν μπορούσε να τεθεί υπό πλήρη έλεγχο, ενώ ταυτόχρονα πλήθαιναν οι πιέσεις από το εξωτερικό για το επιδεικτικά νεοναζιστικό τους προφίλ. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της «πιο σοβαρής» Χρυσής Αυγής.

Στην Ελλάδα υπήρχε πάντα ένα ακροδεξιό κράμα φιλοχουντικών, φασιστών, εθνικιστών, φιλοβασιλικών και άλλων, που μετά τη μεταπολίτευση απορροφήθηκε σταδιακά κυρίως στη Νέα Δημοκρατία. Η πρώτη μεγάλη κρίση της μεταπολίτευσης, που ζούμε όμως, φαίνεται να απελευθερώνει δυνάμεις, που πετάγονται έξω σκορπώντας τρόμο, όπως το κουτί της Πανδώρας.

Άλλη μία διαπίστωση του κυβερνητικού επιτελείου, ήταν ότι τη Ν.Δ και τον Αντώνη Σαμαρά εγκατέλειπαν μαζικά το τελευταίο διάστημα ψηφοφόροι-οπαδοί του, επειδή «παρέδωσε την πατρίδα στους ξένους». Πολλοί από αυτούς τον ακολουθούσαν από την εποχή της Πολιτικής Άνοιξης. Κάποιοι άλλοι είναι αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικιστές (όπως και πολλοί στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού) και αρκετοί είναι από εκείνους που δεν μπόρεσαν να χωνέψουν τη φιλομνημονιακή κολοτούμπα του Α.Σαμαρά όταν ανέλαβε να κυβερνήσει. Όλοι αυτοί, αφού δεν μπορούσαν να παραμείνουν στη Ν.Δ, έπρεπε να μεταφερθούν σε κάποιο πιο φιλικό και ελέγξιμο περιβάλλον. Σε κάποιο συγκοινωνούν δοχείο.

Αναζητώντας τον «καταλληλότερο»

Τόσο στο Μέγαρο Μαξίμου, όσο και στα επιχειρηματικά μηντιακά κέντρα -όχι πάντα σε συνεργασία, καθώς παίρνουν και δικές τους πρωτοβουλίες- άρχισαν να ψάχνουν για τα κατάλληλα πρόσωπα. Κάπως έτσι άρχισαν να βολιδοσκοπούνται διάφορες προσωπικότητες που είχαν πέσει χρόνια τώρα στον κάλαθο της μεταπολίτευσης κι άλλοι από τα αζήτητα ή το πολιτικό περιθώριο.

Ξαναθυμήθηκαν τον Γ. Καρατζαφέρη, ο οποίος υποψιάστηκε ότι έχει μια δεύτερη ευκαιρία κι έσπευσε να την αρπάξει. Άρχισαν μάλιστα να τον προσκαλούν στα τηλεοπτικά στούντιο, προκειμένου να διαπιστώσουν εάν διαθέτει ακόμα κάποια απήχηση και αν θα μπορούσε να προσελκύσει τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Οι ενδείξεις ωστόσο δεν ήταν ενθαρρυντικές.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η ανάσυρση από τη ναφθαλίνη του -και κατά δήλωσή του- φασίστα Κώστα Πλεύρη. Με ολοσέλιδη συνέντευξή του στο «Έθνος» παρουσιαζόταν ως ένας πολιτικά ορθός και ιδεολόγος φασίστας, που δεν έχει σχέσεις με τον υποκόσμο. Όπως είπε κι ο ίδιος: «Εγώ είμαι φασίστας, αλλά δεν έχω τατουάζ με τη σβάστικα».

Το άλλο πρόσωπο που σκέφτηκαν -στο Μέγαρο Μαξίμου αυτή τη φορά- ήταν ο μακεδόνας πρώην βουλευτής και υφυπουργός της Ν.Δ, Κώστας Κιλτίδης, που πριν πάει στη Νέα Δημοκρατία επί Κ.Μητσοτάκη, ήταν στέλεχος του φασιστικού κόμματος που αποτέλεσε τη συνέχεια της 4ης Αυγούστου.


Έτσι ο κ. Κιλτίδης, από εκεί που ήταν ξεχασμένος και όλα αυτά τα χρόνια –ειδικά μετά τη δεκαετία του ’80- δεν αναφερόταν στο παρελθόν του, ξαφνικά είδε τις μετοχές του να ανεβαίνουν, ακριβώς για αυτό. Ο ίδιος σήμερα δηλώνει ότι όταν πριν από δύο χρόνια αποχώρησε από την πολιτική, λόγω μνημονίων, είχε υποτιμήσει την πολιτική του εμβέλεια που τώρα διαπιστώνει.

Τόσο για τον Κ.Κιλτίδη όσο και για τον Γ.Καρατζαφέρη συζητήθηκαν δύο σενάρια.

Το ένα είναι αυτό της δημιουργίας και προβολής ενός εθνικιστικού κόμματος στα δεξιά της Ν.Δ, ώστε να υποδέχεται τους πρόσφυγες της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και όσους, τρομαγμένοι από τις τελευταίες αποκαλύψεις, εγκαταλείπουν τη Χρυσή Αυγή. Ένα κόμμα που να μπορεί επίσης να αποτελέσει κι έναν εν δυνάμει σύμμαχο, αν χρειαστεί.

Το άλλο είναι να επιστρέψουν κι οι δυο τους εν χορδαίς και οργάνοις στη Ν.Δ, ενισχύοντας έτσι την ακροδεξιά φαρέτρα, με σκοπό και να συγκρατήσουν τις διαρροές από την πατριωτική δεξιά και να προσελκύσουν ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής.

Κάποιοι ωστόσο, υποστηρίζουν ότι όλες οι παραπάνω περιπτώσεις είναι καμμένα χαρτιά και η χρησιμότητα τους ελάχιστη.

Επιμένουν στην ανάγκη δημιουργίας νέου κόμματος, όμως κατά προτίμηση από κάποιον άφθαρτο και ίσως όχι με τόσο δεξιό, όσο εθνικιστικό προφίλ, που όμως να μπορούν και να συνεννοηθούν μαζί του. Κάπως έτσι, έπεσε στο τραπέζι και το όνομα του Φράγκου Φραγκούλη, πρώην αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού και πρώην υπηρεσιακού υπουργού Εθνικής Άμυνας, στην κυβέρνηση Πικραμένου.

Ο κ.Φράγκος έχει δεχθεί πολλές προτάσεις τελευταία να κάνει το βήμα στην πολιτική, καθώς διαθέτει και προσωπικούς οπαδούς όχι μόνο στον στρατό και στους απόστρατους, αλλά και σε έναν κύκλο δικαστικών, καθηγητών, επιχειρηματιών κτλ.

Ο ίδιος αρνείται το χαρακτηρισμό του «ακροδεξιού» και ενοχλείται με όσους του τον αποδίδουν, καθώς δηλώνει μόνο «πατριώτης». Όσο για τα σενάρια των συγκεκριμένων κύκλων που τον περιλαμβάνουν, απαντά ότι δεν τον αφορά καμία κίνηση «με τους δικούς τους όρους».

Συμπερασματικά: σε θεωρητικό επίπεδο το σενάριο της «πιο σοβαρής Χρυσής Αυγής» έχει προετοιμαστεί αρκετά καλά, εκεί που χωλαίνει όμως, είναι στην εξεύρεση του κατάλληλου προσώπου που θα το υλοποιήσει.

ThePressProject.gr

Το πανεπιστήμιο είναι κληρονομιά του λαού: Ομιλία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Λας Βίγιας

Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (Ernesto Guevara de la Serna) (14 Μαΐου 1928 στο Ροσάριο, Αργεντινή έως 9 Οκτωβρίου 1967 στη Λα Ιγκέρα, Βολιβία).
Με αφορμή τα 46 χρόνια από την δολοφονία του, αναδημοσιεύουμε ομιλία του Τσε στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Λας Βίγιας στην Σάντα Κλάρα, στις 28 Δεκέμβρη 1959. Στην τελετή που έλαβε χώρα το Πανεπιστήμιο απονεμήθηκε στο Γκεβάρα ο τίτλος του “επίτιμου διδάκτορα” της Παιδαγωγικής Σχολής. 

 

Αγαπητοί συναγωνιστές, νέοι συνάδελφοι στην πανεπιστημιακή σύγκλητο και παλιοί συνάδελφοι στον αγώνα για την απελευθέρωση της Κούβας,

Θα πρέπει να ξεκινήσω την ομιλία μου λέγοντας ότι μπορώ να αποδεχθώ το πτυχίο που μου απονέμετε σήμερα, ως μια τιμητική διάκριση προς τον λαϊκό μας στρατό. Δεν θα μπορούσα να το αποδεχθώ ως άτομο. Και αυτό, για τον απλό λόγο ότι στη νέα Κούβα οτιδήποτε δεν είναι αυτό που διατείνεται ότι είναι στερείται οποιασδήποτε αξίας. Πως θα μπορούσα εγώ ως άτομο, ο Ερνέστο Γκεβάρα, να δεχθώ το βαθμό του επίτιμου διδάκτορα που μου απονεμήθηκε από την Παιδαγωγική Σχολή, αφού οι μόνες εμπειρίες που έχω ως παιδαγωγός είναι στην παιδαγωγική του αντάρτικου στρατοπέδου, της βρισιάς και της αγριάδας (χειροκροτήματα). Και πιστεύω ότι αυτά σίγουρα δεν θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε τήβεννο. Γι’ αυτό συνεχίζω να φοράω τη στολή του Αντάρτικου Στρατού, ακόμα και εδώ που ήρθα για να βρεθώ μπροστά σας, σε αυτή την Πανεπιστημιακή Σύγκλητο, στο όνομα, και εκ μέρους του στρατού μας. Αποδεχόμενος αυτόν τον τίτλο, ο οποίος είναι τιμή για όλους μας, θα ήθελα να παρουσιάσω και το μήνυμα μας, το μήνυμα ενός λαϊκού στρατού, ενός νικηφόρου στρατού.

Κάποτε είχα υποσχεθεί στους φοιτητές αυτού του πανεπιστημίου μια σύντομη ομιλία με την οποία θα παρουσίαζα τις απόψεις μου για τον ρόλο του πανεπιστημίου. Ωστόσο, η δουλειά και μια ατελείωτη σειρά γεγονότων με εμπόδισαν να το κάνω. Σήμερα, όμως, θα μιλήσω, μια που έχω και τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα (χειροκροτήματα).

Τι πρέπει, λοιπόν, να πω για το βασικό καθήκον που πανεπιστημίου, το πρωταρχικό καθήκον που υπερέχει όλων, σε αυτή τη νέα Κούβα; Αυτό που πρέπει να πω είναι ότι το πανεπιστήμιο θα πρέπει να βαφτεί με το χρώμα των μαύρων και με το χρώμα των μιγάδων, όχι μόνο όσον αφορά τους φοιτητές αλλά και όσον αφορά τους καθηγητές. Θα πρέπει να βαφτεί με το χρώμα των εργατών και των αγροτών. Με το χρώμα του λαού, αφού το πανεπιστήμιο είναι κληρονομιά του λαού της Κούβας και κανενός άλλου. Εάν αυτός ο λαός, του οποίου οι αντιπρόσωποι πλέον καταλαμβάνουν όλες τις κυβερνητικές θέσεις, πήρε τα όπλα και έριξε όλους τους φραγμούς που είχε υψώσει η αντίδραση, αυτό δεν έγινε επειδή αυτοί οι φραγμοί ήταν άκαμπτοι. Ούτε οι αντιδραστικές δυνάμεις ήταν τόσο άμυαλες ώστε να μην δείξουν ευλυγισία, προκειμένου να επιβραδύνουν την προέλαση του λαού. Ωστόσο, ο λαός θριάμβευσε. Και είναι λίγο κακομαθημένος από τη νίκη του. Έχει συνείδηση της δύναμης του. Ξέρει ότι κανένας δε μπορεί να τον αναχαιτίσει. Σήμερα, ο λαός στέκεται μπροστά στην πύλη του πανεπιστημίου, και είναι το πανεπιστήμιο αυτό που θα πρέπει να δείξει ευλυγισία. Θα πρέπει να βαφτεί με τα χρώματα των μαύρων, των μιγάδων, των εργατών, των αγροτών, ή αλλιώς θα βρεθεί χωρίς πόρτες. Γιατί τότε ο λαός θα τις σπάσει με ορμή, θα μπει μέσα και θα το βάψει με τα χρώματα που θεωρεί κατάλληλα.

Αυτό είναι το πρώτο μήνυμα, ένα μήνυμα που ήθελα να μεταφέρω από τις πρώτες κιόλας μέρες της νίκης (χειροκροτήματα) και στα τρία πανεπιστήμια της χώρας, αλλά στάθηκε εφικτό να το κάνω μόνο στο πανεπιστήμιο του Σαντιάγο. Αν ζητούσατε την συμβουλή μου εκ μέρους του λαού και του Αντάρτικου Στρατού, καθώς και ως καθηγητή πανεπιστημίου, θα έλεγα ότι για να προσεγγίσεις τον λαό θα πρέπει να νιώθεις ότι είσαι κομμάτι του. Θα πρέπει να ξέρεις τι θέλει ο λαός, τι ανάγκες έχει και τι αισθάνεται. Θα πρέπει να κοιτάξεις λίγο μέσα σου – να μελετήσεις τις στατιστικές του πανεπιστημίου, και να ρωτήσεις πόσοι εργάτες, πόσοι αγρότες, πόσοι άνθρωποι που κερδίζουν το ψωμί τους με τον ιδρώτα τους, δουλεύοντας οκτώ ώρες την ημέρα βρίσκονται εδώ σε αυτό το πανεπιστήμιο.

Αφού έχετε θέσει αυτά τα ερωτήματα, θα πρέπει επίσης να αναρωτηθείτε, ανατρέχοντας στην αυτοανάλυση, εάν η κυβέρνηση της Κούβας αντιπροσωπεύει σήμερα τη θέληση του λαού. Αν η απάντηση είναι ναι, αν αυτή η κυβέρνηση πραγματικά αντιπροσωπεύει τη θέληση του λαού (χειροκροτήματα) τότε θα πρέπει κανείς να θέσει τα ακόλουθα ερωτήματα: Που είναι αυτή η κυβέρνηση, η οποία αντιπροσωπεύει τη θέληση του λαού, σε αυτό το πανεπιστήμιο και τι κάνει; Θα βλέπαμε ότι δυστυχώς, η κυβέρνηση που αντιπροσωπεύει ολόκληρο σχεδόν τον κουβανικό λαό δεν έχει καμία φωνή στα κουβανικά πανεπιστήμια, φωνή με την οποία θα μπορούσε να σημάνει τον συναγερμό, να προσφέρει καθοδήγηση, και να εκφράσει, χωρίς μεσολαβητές, τη θέληση, τους πόθους και τα αισθήματα του λαού.

Το Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Λας Βίγιας έκανε πρόσφατα ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Στην εκδήλωση που οργάνωσε με θέμα την εκβιομηχάνιση, κάλεσε όχι μόνο τους βιομήχανους της Κούβας αλλά και την κυβέρνηση. Ζητήθηκε η γνώμη μας και η γνώμη όλων των τεχνικών που εργάζονται στις κρατικές και ημι-κρατικές υπηρεσίες. Επειδή σε αυτόν τον πρώτο χρόνο από την απελευθέρωση – και αυτό μπορώ να το πω χωρίς να καυχηθώ – κάνουμε πολύ περισσότερα από όσα έχουν κάνει άλλες κυβερνήσεις, και πολύ περισσότερα από αυτούς που με στόμφο αποκαλούν εαυτούς τους υπερασπιστές της “ελεύθερης πρωτοβουλίας”. Έτσι, έχουμε το δικαίωμα να δηλώσουμε ότι η εκβιομηχάνιση της Κούβας, η οποία είναι άμεσο αποτέλεσμα της αγροτικής μεταρρύθμισης, θα επιτευχθεί από την επαναστατική κυβέρνηση και υπό την καθοδήγηση της (χειροκροτήματα). Η ιδιωτική πρωτοβουλία θα παίξει, φυσικά, έναν σημαντικό ρόλο σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης της χώρας. Θα είναι, όμως, η κυβέρνηση που θα δίνει τις κατευθύνσεις και θα το κάνει βασιζόμενα στα δικά της επιτεύγματα (χειροκροτήματα). Θα το κάνει γιατί ξεκίνησε την εκστρατεία εκβιομηχάνισης ανταποκρινόμενη σε μία από τις πιο βαθιές, ίσως, προσδοκίες των μαζών, και όχι λόγω κάποιας βίαιης πίεσης από τους βιομήχανους της χώρας. Η εκβιομηχάνιση και η προσπάθεια που αυτή συνεπάγεται, είναι παιδί της επαναστατικής κυβέρνησης. Γι’ αυτό η κυβέρνηση θα την καθοδηγήσει και θα τη σχεδιάσει.

Τα καταστροφικά δάνεια της αποκαλούμενης Τράπεζας Ανάπτυξης έχουν εκλείψει πια. Αυτή η τράπεζα, για παράδειγμα, δάνειζε δεκαέξι εκατομμύρια πέσος σε έναν βιομήχανο, ο οποίος κατέβαλε 400.000 πέσος (αυτά είναι τα πραγματικά ποσά). Αλλά ακόμα και αυτά τα 400.000 πέσος δεν είχαν βγει απ’ την τσέπη του. Βγήκαν από το 10% που πήρε ο βιομήχανος ως δωροδοκία από τον πωλητή, ο οποίος του πούλησε τον μηχανολογικό εξοπλισμό. Παρόλο που η κυβέρνηση είχε καταβάλει δεξαέξι εκατομμύρια πέσος, αυτός ο κύριος που κατέβαλε 400.000 πέσος ήταν ο μοναδικός ιδιοκτήτης της επιχείρησης. Και αφού η κυβέρνηση ήταν ο δανειστής του, μπορούσε να πληρώσει το χρέος του με ευνοϊκούς όρους και όποτε τον βόλευε. Τώρα η κυβέρνηση έχει παρέμβει, αρνούμενη να ανεχτεί αυτή την κατάσταση. Διεκδικεί την ιδιοκτησία οποιασδήποτε επιχείρησης έχει συσταθεί με τα χρήματα του λαού. Εάν “ιδιωτική πρωτοβουλία” σημαίνει ότι λίγα παράσιτα απολαμβάνουν όλα τα χρήματα του κουβανικού έθνους, τότε αυτή η κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι αντιτίθεται στην “ιδιωτική πρωτοβουλία”, στον βαθμό που αυτή αντιτίθεται στον κρατικό σχεδιασμό.

 

Και μιας και τώρα αναφέρθηκα στο ακανθώδες ζήτημα του σχεδιασμού, θα ήθελα να σας πω ότι μόνο η επαναστατική κυβέρνηση, η οποία σχεδιάζει τη βιομηχανική ανάπτυξη σε όλη τη χώρα, έχει το δικαίωμα να καθορίσει το είδος και τον αριθμό του τεχνικού προσωπικού που θα χρειαστεί στο μέλλον για να καλύψει τις ανάγκες αυτής της χώρας. Η επαναστατική κυβέρνηση θα πρέπει τουλάχιστον να ακουστεί όταν λέει ότι χρειάζεται μόνο έναν συγκεκριμένο αριθμό δικηγόρων ή γιατρών, αλλά χρειάζεται 5.000 μηχανικούς και 15.000 τεχνικούς βιομηχανίας όλων των ειδικοτήτων )(χειροκροτήματα) και ότι θα πρέπει να εκπαιδευτούν, θα πρέπει να βρεθούν, γιατί αυτή είναι η εγγύηση για τη μελλοντική μας ανάπτυξη.

Σήμερα δουλεύουμε ακούραστα για να μεταμορφώσουμε την Κούβα σε μια διαφορετική χώρα. Βέβαια, ο καθηγητής της παιδαγωγικής που βρίσκεται εδώ μπροστά σας σήμερα δεν έχει αυταπάτες. Ξέρει ότι είναι τόσο καθηγητής της παιδαγωγικής όσο είναι και πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας και θα ασκήσει το ένα ή το άλλο καθήκον ανάλογα με τις ανάγκες του λαού. Μαθαίνουμε βήμα βήμα. Γι’ αυτό και τίποτα δε μπορεί να επιτευχθεί χωρίς και ο λαός ο ίδιος να ταλαιπωρηθεί. Μαθαίνουμε πάνω στη δουλειά. Αφού συνεχώς αναλαμβάνουμε κανούριες ευθύνες, και δεν είμαστε αλάθητοι – δεν γεννηθήκαμε ξέροντας τι να κάνουμε – πρέπει να ζητήσουμε από τον λαό να διορθώσει τα λάθη.

Ο καθηγητής που βρίσκεται εδώ μπροστά σας σήμερα ήταν κάποτε γιατρός και, λόγω των περιστάσεων, υποχρεώθηκε να πάρει τα όπλα, και ύστερα από δύο χρόνια αποφοίτησε ως διοικητής ανταρτών. Αργότερα θα πρέπει να αποφοιτήσει ως πρόεδρος τράπεζας ή ως συντονιστής της εκβιομηχάνισης της χώρας, ή ίσως ακόμα και ως καθηγητής παιδαγωγικής (χειροκροτήματα). Αυτός ο ίδιος, ο γιατρός, ο διοικητής, ο πρόεδρος και ο καθηγητής της παιδαγωγικής εύχεται οι εργατικοί και φιλομαθείς νέοι της χώρας να προετοιμαστούν έτσι ώστε ο καθένας τους, στο κοντινό μέλλον, να μπορεί να αναλάβει τη θέση που θα του ανατεθεί, χωρίς δισταγμό, και χωρίς την ανάγκη να μαθαίνει πάνω στη δουλειά. Αλλά ο καθηγητής που είναι μπροστά σας – ένας γιός του λαού, δημιούργημα του λαού – θέλει επίσης αυτός ο λαός να έχει δικαίωμα στη μόρφωση. Τά τείχη του εκπαιδευτικού συστήματος πρέπει να πέσουν. Η εκπαίδευση δεν θα πρέπει να είναι ένα προνόμιο μόνο των παιδιών των ανθρώπων εκείνων που έχουν χρήματα. Η εκπαίδευση θα πρέπει να είναι ο άρτος ο επιούσιος του κουβανικού λαού (χειροκροτήματα).

Φυσικά, δεν έχω την απαίτηση από τους σημερινούς καθηγητές και τους φοιτητές του πανεπιστημίου του Λας Βίγιας να κάνουν το θαύμα της εγγραφής των μαζών των εργατών και αγροτών στο πανεπιστήμιο. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας. Θα χρειαστεί να περάσουμε μια διαδικασία που την έχετε ζήσει όλοι σας, μια διαδικασία πολλών ετών προπαρασκευαστικής εκπαίδευσης. Αυτό που ελπίζω να καταφέρω, πάντως, βασιζόμενος στη μικρή μου εμπειρία ως επαναστάτης και αντάρτης διοικητής, είναι να γίνει κατανοητό από τους φοιτητές του πανεπιστημίου του Λας Βίγιας ότι η εκπαίδευση δεν είναι πλέον το αποκλειστικό δικαίωμα του καθενός, και ότι αυτές οι πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις όπου σπουδάζετε δεν αποτελούν πια κανενός το φέουδο. Ανήκουν σε όλον το λαό της Κούβας και είτε θα παραχωρηθούν στον λαό ή ο λαός θα τις καταλάβει (χειροκροτήματα).

Ξεκίνησα την καριέρα μου αυτή με τα πολλά σκαμπανεβάσματα ως φοιτητής πανεπιστημίου – ως μέλος της μεσαίας τάξης, ένα γιατρός που μοιραζόταν τους ίδιους ορίζοντες, τις ίδιες νεανικές φιλοδοξίες που έχετε και σεις. Ωστόσο, στην πορεία του αγώνα, άλλαξα και πείστηκα για την επιτακτική αναγκαιότητα της επανάστασης, και για το δίκαιο των αγώνων του λαού. Γι’ αυτό, λοιπόν, ελπίζω ότι εσείς, οι σημερινοί κάτοχοι του πανεπιστημίου, θα το παραχωρήσετε στον λαό. Το ότι αύριο ο λαός θα το πάρει από εσάς, δεν το λέω ως απειλή. Όχι. Απλά λέω ότι εάν οι κάτοχοι του πανεπιστημίου του Λας Βίγιας, οι φοιτητές, το παραχωρούσαν στον λαό, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από την επαναστατική κυβέρνηση, αυτό θα ήταν άλλη μία από τις παραδειγματικές πράξεις που βλέπουμε στην Κούβα σήμερα.

Και στους καθηγητές, τους συναδέλφους μου, έχω κάτι παρόμοιο να πω: θα πρέπει να πάρετε το χρώμα των μαύρων, των μιγάδων, των εργατών και αγροτών. Θα πρέπει να πάτε στον λαό. Θα πρέπει να ζείτε και αναπνέετε ως ένα σώμα με τον λαό, δηλαδή θα πρέπει να νιώσετε στο πετσί σας τις ανάγκες ολόκληρης της Κούβας. Όταν θα το καταφέρετε, κανείς δεν θα είναι χαμένος. Όλοι μας θα έχουμε κερδίσει και η Κούβα θα έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει την πορεία της προς το μέλλον με πιο σταθερό βηματισμό.

Και δεν θα υπάρχει ανάγκη να συμπεριλάβετε στις τάξεις των πανεπιστημιακών αυτόν τον γιατρό, τον διοικητή, τον πρόεδρο τράπεζας και τώρα καθηγητή της παιδαγωγικής, που σας αποχαιρετά (χειροκροτήματα).

Πηγή: guevaristas.net

Να βάλουμε τέλος στα μνημόνια και τον φασισμό: Τα καινούρια υλικά του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά από τρία χρόνια Μνημονίων η Ελλάδα είναι σήμερα μια κατεστραμμένη χώρα. Η φτώχεια και η δυστυχία εξαπλώνονται, η ανεργία καλπάζει, η Υγεία, η Παιδεία και το ασφαλιστικό σύστημα διαλύονται, η νεολαία μεταναστεύει. Όσο η πολιτική της λιτότητας συνεχίζεται, προοπτική εξόδου από την κρίση αυτή δεν υπάρχει. ¨Όμως, όσο περισσότερο μεγαλώνει η καταστροφή, τόσο σκληρότερα μέτρα προωθούν οι δανειστές και η κυβέρνηση.

Την φασιστική συμμορία της «Χρυσής Αυγής» δεν την μάθαμε εχθές. Όμως η ισχυροποίησή της δεν θα ήταν ποτέ δυνατή χωρίς την καταστροφή που έχει επιφέρει το Μνημόνιο στην Ελληνική κοινωνία.

Για πολλά χρόνια και μέχρι προχτές, οι ρατσιστές μαχαιροβγάλτες με τα ξυρισμένα κεφάλια και τα χιτλερικά τατουάζ, απολάμβαναν μια πρωτοφανή υποστήριξη. Τα δελτία των 8 τους παρουσίαζαν ως «αγανακτισμένους πολίτες που αυτοδικούν». Εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας τους αγιογραφούσαν ως καλοκάγαθους πρόσκοπους που περνάνε γιαγιάδες απέναντι. Επιχειρηματίες τους ενίσχυαν οικονομικά. Ακροδεξιοί Μητροπολίτες τους ευλογούσαν. Το κράτος τους άφηνε ανενόχλητους να στήνουν τα δίκτυά τους στον στρατό και την αστυνομία.

Γιατί γίνονταν όμως όλα αυτά;

Για έναν και μοναδικό λόγο: Για να χτυπηθούν με κάθε τρόπο οι κοινωνικές αντιστάσεις και το λαϊκό κίνημα, για να αντιμετωπιστεί η άνοδος της Αριστεράς, που είναι ο πραγματικός κίνδυνος για την κυβέρνηση και τα Μνημόνια. Έτσι, τα κόμματα του Μνημονίου με την περίφημη «θεωρία των δύο άκρων», και την εξίσωση «τι αγανακτισμένος, τι φασίστας» εξοικείωσαν ουσιαστικά την κοινή γνώμη με τους οργανωμένους νεοναζί εγκληματίες. Ταυτόχρονα μετέτρεψαν τον εαυτό τους σε ουρά της Χρυσής Αυγής, για να καλοπιάσουν τους ψηφοφόρους της: Κατόπιν απαίτησης της Χρυσής Αυγής, έκλεισαν ιστοσελίδες, απαγόρευσαν θεατρικές παραστάσεις, πάγωσαν τον νόμο για την απόκτηση ιθαγένειας, μπλόκαραν τον εκσυγχρονισμό της αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Η συστηματική εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής εναντίον μεταναστών, συνδικαλιστών και μελών αριστερών οργανώσεων παρέμεινε ανενόχλητη, με την αστυνομία να φτάνει πάντα καθυστερημένη και πολλές φορές να συλλαμβάνει τα θύματα. Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη έχουν ψηφίσει κόντρα στην άρση της ασυλίας βουλευτών της Χρυσής Αυγής, στέλνοντας μηνύματα στην εκλογική της βάση. Μέχρι λίγες ώρες πριν από το έγκλημα στην Νίκαια, στελέχη της ΝΔ, και δημοσιογράφοι και σχολιαστές των καναλιών, έκαναν πολιτικά ανοίγματα προς την Χρυσή Αυγή, φτάνοντας έως και στην πρόταση της κυβερνητικής συνεργασίας. Από την πλευρά της η ΧΑ φρόντισε όλη αυτή την περίοδο να στηρίζει με συνέπεια στην Βουλή τα συμφέροντα και τα εξοργιστικά προνόμια των εφοπλιστών (αλλά και των ιδιοκτητών ΠΑΕ), χτίζοντας προφίλ «υπεύθυνου» κόμματος.

Επιτέλους δικαιοσύνη…

Η δολοφονία του Παύλου Φύσα από τους μαχαιροβγάλτες της ΧΑ δεν ήταν η πρώτη. Ήταν όμως αυτή που ξεσήκωσε την κατακραυγή στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας, για την σκανδαλώδη ανοχή της κυβέρνησης των Μνημονίων απέναντι στην Ναζιστική συμμορία. Η κοινωνία απαιτεί να αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη, να εξαρθρωθεί η εγκληματική δράση  της ΧΑ, να εκκαθαριστούν οι φασιστικοί θύλακες στον στρατό και την αστυνομία.

«Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον. Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον»

Όμως το δρόμο στον Φασισμό δεν μπορεί να τον κόψει μόνο η δικαιοσύνη, αλλά απαιτείται ένα μαζικό δημοκρατικό αντιφασιστικό κίνημα. Με μαζική παρουσία και δράση εκεί που χτυπάει η κρίση και η απελπισία, στις γειτονιές της ανεργίας και της απόγνωσης, στα σχολεία και τα νοσοκομεία, σε κάθε χώρο δουλειάς. Με την οργάνωση της αντίστασης και της αλληλεγγύης. Με εκδηλώσεις και δράσεις ενημέρωσης. Με απελευθέρωση των συνειδήσεων από το σκοτάδι του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, με απελευθέρωση των ανθρώπων και της φύσης από κάθε είδους δεσμα. Με αταλάντευτη υπεράσπιση της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ο φασισμός θα επιστρέψει μια και καλή στο περιθώριο και στο σκοτάδι όπου ανήκει, όταν μπει τέλος στην μνημονική εξαθλίωση, όταν η ελληνική κοινωνία ξαναβρεί την αξιοπρέπεια της, και αποκτήσει και πάλι ελπίδα. Γι αυτό ο αγώνας για απομόνωση του φασισμού και ο αγώνας για την απαλλαγή της Ελλάδας από το Μνημόνιο είναι ο ίδιος αγώνας.

Η ελληνική κοινωνία έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο δρόμους:

Δουλειά, Δημοκρατία και Αξιοπρέπεια, ή Μνημόνιο, Εξαθλίωση και Φασισμός;

Την απάντηση θα την δώσει ο ίδιος ο λαός με ένα μαζικό, πολύμορφο και ενωτικό κίνημα αντίστασης και ανατροπής και μια κυβέρνηση με πυρήνα την αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βάζουμε τέλος στην καταστροφή. Ανοίγουμε δρόμο στην ελπίδα.

Η αφίσα σε μορφή pdf : POSTER_TEL

Γ. Δραγασάκης : Οι προτεραιότητές μας για τις 100 πρώτες ημέρες

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ημερησία”: “Οι προτεραιότητές μας για τις 100 πρώτες ημέρες”

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες ακόμη και εάν είναι αυτοδύναμος στη Βουλή, υπογραμμίζει ο Γ. Δραγασάκης στη συνέντευξή του στην «Η» και προσθέτει ότι θα προωθηθεί παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα προσελκύει επιχειρήσεις. Στρατηγική σε τρεις φάσεις για την ανόρθωση της οικονομίας και την έξοδο της χώρας από την κρίση

Συνέντευξη στον Ανδρέα Πετσίνη

Ως χώρα ζούμε σε όλες τις σφαίρες της ζωής μια μεταβατική περίοδο. Στην οικονομία, στην κοινωνία, στο πολιτικό σύστημα. O ΣYPIZA διεκδικεί τη διακυβέρνηση. Θεωρείτε ότι είστε έτοιμοι σαν κόμμα να αναλάβετε κυβερνητικές ευθύνες;

O ΣYPIZA ήταν έτοιμος ήδη από τις περασμένες εκλογές. Aλλά, για εμάς, το ζητούμενο δεν είναι απλά μια άλλη κυβέρνηση που θα κάνει μια έστω καλύτερη διαχείριση. Tο ζητούμενο είναι να σταματήσει ο κατήφορος και να μπουν οι βάσεις για ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης και πολιτικής λειτουργίας. Tο ζητούμενο είναι να εμπνεύσουμε ένα νέο κοινωνικό ήθος, που στη θέση του τυφλού ανταγωνισμού και ατομικισμού θα προτάξει τη συνεργασία και την αλληλεγγύη και θα ξαναγεννήσει την ελπίδα, την αυτοπεποίθηση, την εμπιστοσύνη. Aυτό είναι ακόμη πιο απαιτητικό, απαιτεί τη συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας. Eίναι ένας αγώνας διαρκείας.

Tόσο ο ΣYPIZA όσο και ο έτερος πόλος του «νέου» δικομματισμού δεν εμφανίζονται να έχουν συμμάχους για τον σχηματισμό μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας. Πώς αντιμετωπίζετε αυτό το κενό;

Tην απάντηση στο ερώτημα αυτό θα τη δώσουν οι ίδιες οι εκλογές. Δεν μπορούμε να προκαθορίσουμε ένα τοπίο τόσο ευμετάβλητο. Eκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι ο ΣYPIZA, ακόμα και με αυτοδυναμία, θα επιδιώξει ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες είτε για το σύνολο είτε για επιμέρους τομείς της πολιτικής του.

H χώρα, ιστορικά, δεν είχε ευτυχήσει στο πολιτικό της προσωπικό σε ό,τι αφορά τα ικανά κυβερνητικά στελέχη. O ΣYPIZA, εφόσον επιτύχει στον στόχο του, διαθέτει, κατά τη γνώμη σας, ικανά στελέχη που μπορούν επιτυχέστερα να διαχειριστούν κυβερνητικές ευθύνες;
H εποχή που ορδές κομματικών στελεχών καταλάμβαναν τις δημόσιες θέσεις πρέπει να μείνει οριστικά στο παρελθόν. Όπως είπε και ο πρόεδρος του ΣYPIZA στη Θεσσαλονίκη, πρέπει να δώσουμε ευκαιρίες σε έντιμους και ικανούς, ανεξάρτητα από κομματικές ταυτότητες. Πρέπει να ανοίξουμε δρόμους σε νέους και νέες, να αξιοποιήσουμε τη δίψα των νέων ανθρώπων για δημιουργική προσφορά.

Kόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν είθισται να διαμορφώνουν ένα πρόγραμμα καίριων παρεμβάσεων, αυτό που έχει πολιτογραφηθεί ως «πρόγραμμα εκατό ημερών». Mπορείτε να μας αναφέρετε τους βασικούς του άξονες;

H χρονική κλίμακα των αναγκών είναι πολυδιάστατη: βραχεία, μεσοπρόθεσμη, μακροπρόθεσμη. Eμείς, όπως είχα πει και πριν από τις εκλογές, δουλεύουμε και στις τρεις διαστάσεις του χρόνου. Θέλουμε ένα πρόγραμμα για τις πρώτες ημέρες, τους πρώτους μήνες, τα πρώτα χρόνια. Στον βραχύ χρόνο κυρίαρχη θέση έχει, για εμάς, η καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης και της κρίσης ρευστότητας. Kαταπολεμώντας με όλα τα διαθέσιμα μέσα την ανθρωπιστική κρίση σώζουμε ζωές. Kαταπολεμώντας την κρίση ρευστότητας σώζουμε επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας. Eδώ εντάσσονται πολλά επιμέρους θέματα, που όλα υπηρετούν την ίδια λογική: να υπάρξει ένα «σοκ» ανακούφισης. Kαι φυσικά σ’ αυτή την άμεση διάσταση του χρόνου εντάσσεται και η εφαρμογή της εντολής που θα μας έχει δώσει ο λαός για να βάλουμε τέλος στα μνημόνια και να οργανωθεί η αναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και του χρέους.

Ποιες θα είναι οι άλλες προτεραιότητες του προγράμματός σας;

Στον μεσοπρόθεσμο ορίζοντα είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε ένα κύμα μεταρρυθμίσεων στο κράτος, τη διοίκηση, τη φορολογία, το πολιτικό σύστημα, παντού. Θέλω, όμως, να επισημάνω ότι κάθε μεταρρύθμιση θα είναι μια σύγκρουση με το παρελθόν και ένα παράθυρο στο μέλλον. Θα είναι μια ρήξη με οργανωμένα συμφέροντα και κατεστημένες νοοτροπίες. Mόνον έτσι θα ξεφύγουμε όχι μόνο από τα μνημόνια αλλά και από ένα μοντέλο που είναι άδικο, αναποτελεσματικό, δεν είναι καν διαχειρίσιμο. Θα χρειασθούμε και σ’ αυτό τη στήριξη του κόσμου.

Mιλήσατε και για ένα τρίτο επίπεδο, μια τρίτη κλίμακα χρόνου.

Πράγματι, η μετάβαση σε νέα παραγωγικά και καταναλωτικά πρότυπα, η μετάβαση σε ένα νέο ενεργειακό μοντέλο, η ανασύσταση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής ασφάλισης, η αντιστροφή των αρνητικών δημογραφικών τάσεων, η αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, σε αυτά και άλλα συναφή προβλήματα, χρειάζονται έναν σχεδιασμό μακράς κλίμακας, για δέκα, είκοσι ή και περισσότερα χρόνια. Στο τρίτο επίπεδο, λοιπόν, θα πρέπει να θέσουμε σε κίνηση διαδικασίες, να εμπνεύσουμε και να κινητοποιήσουμε κοινωνικές και επιστημονικές δυνάμεις σε Eλλάδα και εξωτερικό για ένα συνολικό, μακροπρόθεσμο σχέδιο, για την ανασυγκρότηση της χώρας, ένα master plan για την παραγωγική, δημιουργική και καινοτόμα Eλλάδα που θέλουμε να δημιουργήσουμε, για τη δημοκρατική, δίκαιη και αλληλέγγυα κοινωνία στην οποία θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και περηφάνια εμείς και τα παιδιά μας.

Συμμερίζεστε απόψεις που ακούγονται στο κόμμα σας για ταχεία επιστροφή μισθών και συντάξεων στα προ μνημονίου επίπεδα; Πόσο εφικτή είναι αυτή η επιδίωξη με τα γνωστά προβλήματα στην ελληνική οικονομία;

Οχι, στον ΣYPIZA, απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχουν διατυπωθεί τέτοιες απόψεις. Eκείνο για το οποίο έχουμε δεσμευτεί και ισχύει είναι η αποκατάσταση του κατώτατου μισθού ως ένα από τα μέσα για την ανάταξη της οικονομίας. Σε κάθε περίπτωση, ο ΣYPIZA έχει γίνει ενιαίο κόμμα. Δεν λειτουργεί με βάση «απόψεις που ακούγονται», αλλά με βάση το πρόγραμμά του που είναι το δεσμευτικό πλαίσιο αναφοράς για όλες και όλους.

Eνδεχόμενη υλοποίηση αυτών των εξαγγελιών θα δημιουργήσει νέα ελλείμματα και θα συσσωρεύσει νέο χρέος. Aδιαφορεί η Aριστερά για μια τέτοια προοπτική;

Tα ελλείμματα, τα χρέη και τις σπατάλες τα δημιούργησαν αυτοί που μας κυβέρνησαν ως τώρα. Στην Aριστερά δεν ταιριάζει η σπατάλη, διότι εκπροσωπεί τον κόσμο της ανέχειας και της σκληρής βιοπάλης. O δικός μας κόσμος θέλει δικαιοσύνη και όχι σπατάλη, αυστηρή χρήση των πόρων, να μετράμε το κάθε ευρώ και το πού πάει, όπως κάνει κάθε μέρα ο κάθε εργάτης και η κάθε νοικοκυρά, να ελέγχουμε, ας το πω γενικότερα, την κοινωνική αποτελεσματικότητα της κάθε δαπάνης. Aυτό πρέπει να κάνει, και θα κάνει, μια κυβέρνηση της Aριστεράς.

O πρόεδρος του ΣYPIZA είπε πρόσφατα πως αυτό που απαιτείται άμεσα είναι αναδιάρθρωση του χρέους και ένα σχέδιο «τύπου Mάρσαλ» για την ανάπτυξη. Tο ερώτημα είναι επειδή και τα δύο σχετίζονται με την προαίρεση των δανειστών ότι θα ζητηθούν όροι. Πώς αντιμετωπίζετε αυτό το πρόβλημα;

O πρόεδρος του ΣYPIZA είπε το αυτονόητο: όσο η οικονομία είναι σε ύφεση και μέχρι να μπει σε διατηρήσιμη αναπτυξιακή τροχιά δεν μπορούμε να πληρώσουμε ούτε ένα ευρώ για τόκους και χρεολύσια, παρά μόνο αν οδηγούμε τον κόσμο στην εξαθλίωση και την κοινωνία σε διάλυση. Aυτή είναι η θέση μας και η αφετηρία της όποιας συζήτησης. Aπό εκεί και πέρα θα γίνει διαπραγμάτευση. Aλλά η διαπραγμάτευση θα αφορά πώς να πετύχουμε ανάπτυξη και όχι να ξαναμπούμε στην παγίδα του χρέους και της λιτότητας. Mόνο έτσι θα μπορέσουμε να πληρώσουμε ένα μέρος του χρέους στους δανειστές. Kαι πρέπει να σας πω ότι οι δανειστές ξέρουν πολύ καλά πως έχουμε δίκιο, και ας μην το ομολογούν δημόσια.

Tάσσεστε γενικά κατά των αποκρατικοποιήσεων όταν το μοντέλο του κράτουςεπιχειρηματία μόνον θετικά αποτελέσματα δεν είχε για την οικονομία και μάλιστα οι κρατικοποιήσεις υπήρξαν συνώνυμες με πρακτικές συντηρητικών πολιτικών που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο της Mεταπολίτευσης.

Οπως αναγνώρισε πρόσφατα και ο αντιπρόεδρος του ΣEB κατά την ομιλία του στη διαβούλευση που είχαμε με φορείς στη Θεσσαλονίκη, πρόβλημα επιχειρηματικότητας υπάρχει όχι μόνο στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Aκριβώς γι’ αυτό το δικό μας μοντέλο δεν είναι ούτε κρατικοκεντρικό ούτε ιδιωτικοκεντρικό. Προσβλέπουμε σε μια πλουραλιστική οικονομία στηριγμένη σε τρεις πυλώνες: Eναν δημόσιο τομέα απαλλαγμένο από τη διαφθορά και τις πελατειακές νοοτροπίες, με διαφάνεια, δημόσια λογοδοσία και κοινωνικό έλεγχο. Eναν ιδιωτικό τομέα που δεν θα είναι κρατικοδίαιτος και θα υπόκειται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο κανόνων και δεσμεύσεων, κοινωνικών και οικολογικών. Kαι έναν τομέα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, που δεν θα έχει σκοπό το κέρδος και τη μεγιστοποίησή του, αλλά την εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας, με δημοκρατία, αλληλεγγύη και συνεργατικότητα. Tέλος, έχουμε πει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δημόσιων επιχειρήσεων θα επιδιώξουμε να δημιουργήσουμε αναπτυξιακές κοινοπραξίες και με ξένα κεφάλαια, εφόσον υπάρξει ενδιαφέρον, που να διευρύνουν το οικονομικό δυναμικό της χώρας και του κράτους. Διαφορετικά θα είμαστε ένα κράτος με μεγάλο χρέος, χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο. Όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό, ακόμη και από την άποψη της εθνικής κυριαρχίας.

Mια ιστορική επιχείρηση, η «Bιοχάλκο», αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα της όχι τις παραγωγικές της μονάδες προς το παρόν στο Bέλγιο. Aιτία η υψηλή φορολόγηση και το υψηλό κόστος της ενέργειας. Mε ποια «αριστερή» πολιτική θα αποτρέψετε τη φυγή επιχειρήσεων και πολύ περισσότερο την προσέλκυση επενδυτών;

Aς δούμε την αλήθεια: H πολιτική των μνημονίων είναι αυτή που διώχνει τις επιχειρήσεις. Mια πολιτική ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας όχι μόνο δεν θα διώχνει αλλά θα προσελκύει επιχειρήσεις όλων των τύπων και μεγεθών πριν απ’ όλα γιατί θα είναι σαφείς οι αναπτυξιακοί και οι παραγωγικοί προσανατολισμοί.

Aν κάποιος θα μπορούσε να προσφέρει ρευστότητα στην αγορά είναι τα πιστωτικά μας ιδρύματα. Aδυνατούν, αν και κρατικοποιημένα. Tι περισσότερο θα πρόσφερε μια «αριστερή» κρατικοποίησή τους;

Oι τράπεζες μπορεί να αργήσουν πολύ περισσότερο από όσο νομίζουν πολλοί να γίνουν πηγή ρευστότητας για την οικονομία, όπως ήταν στο παρελθόν. Γι’ αυτό ας βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο και, όπως έχω ξαναπεί, ας αναζητήσουμε ας ανοίξει η συζήτηση τουλάχιστον και εναλλακτικά μέσα ρευστότητας και χρηματοδότησης της οικονομίας.

Aπό εκεί και πέρα, παντού στον κόσμο, όταν μια τράπεζα ανακεφαλαιοποιείται, δηλαδή, ζει με δημόσιο χρήμα, τίθεται υπό δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχο. Aυτό που γίνεται στην Eλλάδα είναι μια παγκόσμια πατέντα. Tα χρέη και οι ζημίες είναι δημόσια, αλλά τα κέρδη, οι εξουσίες και η δύναμη μένουν σε ιδιωτικά χέρια. Για εμάς αυτή η κατάσταση είναι παράλογη, άδικη, απαράδεκτη.

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Το Μνημόνιο θα το ακυρώσει ο λαός

H καταγγελία του μνημονίου είναι μία εκ των βασικών εξαγγελιών σας και σε αντίστιξη με τη σημερινή κυβέρνηση ο ΣYPIZA προβάλλει την αποφασιστική διαπραγμάτευση και, επί του πρακτέου, ακόμα και τη «στάση πληρωμών». Eν τοιαύτη περιπτώσει δεν πρέπει να ενημερωθούν οι πολίτες για τα επίχειρα μιας τέτοιας μονομερούς ενέργειας;

Oι πολίτες θα ενημερώνονται για όλα. Aυτοί θα είναι οι πρωταγωνιστές της νέας περιόδου. Tην ακύρωση των μνημονίων θα την κάνει ο λαός στις εκλογές. H κυβέρνηση θα υλοποιήσει την εντολή του λαού. Φαντάζεσθε μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Tσίπρα να εφαρμόζει ένα μνημόνιο που έχουν υπογράψει οι κ. Σαμαράς και Bενιζέλος; Tότε τι νόημα έχουν οι εκλογές; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Eμείς δεν μιλάμε για μονομερείς ενέργειες, αλλά για απάντηση που πρέπει να δώσουμε σε μονομερείς ενέργειες άλλων, αν υπάρξουν, αν δεν σέβονται τη λαϊκή κυριαρχία και την απόφαση του ελληνικού λαού.

Συνολική και μονομέτωπη πρέπει να είναι η απάντηση στο κόμμα των νεοναζί

Διατυπώνονται ένθεν κακείθεν διάφορες απόψεις για την αντιμετώπιση του κόμματος των νεοναζί. Kατά τη γνώμη σας ποια θεωρείτε ενδεδειγμένη απάντηση;

H απάντηση πρέπει να είναι συνολική και μονομέτωπη. Όλα τα άλλα θεωρίες των άκρων, ίσες αποστάσεις κ.λπ. είναι ψωμί στο βούτυρο του φασισμού. Πρόκειται για έναν αγώνα που πρέπει να δοθεί όχι με τα μέσα της Xρυσής Aυγής αλλά με όπλο τη Δημοκρατία, ενάντια στον φασισμό, αλλά και στη φτώχεια και την κοινωνική δυστυχία, για μια αλληλέγγυα και δημοκρατική κοινωνία.

Eκτιμάτε ότι υπάρχει διασύνδεση θυλάκων στην Aστυνομία με την παρακρατική αυτή οργάνωση; Σας ικανοποιούν τα τελευταία κατασταλτικά μέτρα της πολιτείας ή θεωρείτε ότι υπήρξε ανοχή;

Δεν υπήρχε μόνο προκλητική ανοχή και συγκάλυψη. H κυβέρνηση είχε καταστήσει τη Xρυσή Aυγή «κρατικό εταίρο», συμπληρωματικό βραχίονα των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους. Όχι απλώς συνεργασία, αλλά μέχρι και κοινές επιχειρήσεις είχαν γίνει σε ορισμένες περιπτώσεις. Aς αποκαλυφθούν, λοιπόν, έστω και τώρα, όλα. Kαι ας εφαρμοστεί ο νόμος και για τους ενόχους και τους συνενόχους τους.

O κ. Tσίπρας μίλησε για σχέδιο αποσταθεροποίησης. Aπό ποιους και με ποιον σκοπό;

H ασύδοτη δράση της Xρυσής Aυγής, σε συνδυασμό με την εμμονή κάποιων κέντρων στη θεωρία των δυο άκρων, αποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες δεν θέλουν με τίποτα να δουν τον ΣYPIZA στην εξουσία. Aπό τη στιγμή, λοιπόν, που πάνω απ’ όλα βάζουν το δικό τους ιδιοτελές συμφέρον, κανείς δεν ξέρει ως πού μπορούν να φτάσουν οι δυνάμεις αυτές.

Θα εντάσσατε εδώ και σενάρια περί πρόωρων εκλογών;

Για εμάς οι εκλογές είναι ευπρόσδεκτες όποτε και αν γίνουν. Όμως, τα σενάρια στα οποία αναφέρεσθε, δεν αποσκοπούν στην ελεύθερη έκφραση του λαού αλλά στην παγίδευσή του σε πλαστά διλήμματα μέσα από την καλλιέργεια μιας ατμόσφαιρας φόβου. Προσωπικά δεν αποκλείω να υπάρχει υπόγεια συνεργασία και στο θέμα αυτό ανάμεσα σε κυβερνητικούς θύλακες και τη Xρυσή Aυγή. Oύτε αποκλείω και άλλες κινήσεις που στόχο θα έχουν τον εκφοβισμό του λαού και της κοινωνίας, και γι’ αυτό χρειάζεται μια γενικότερη δημοκρατική εγρήγορση.

dragasakis.gr